ปึง!
“กำลังสนุกเลยสินะ.. อยู่ในโกดังฉันแท้ๆ แต่ยังกล้าทำเรื่องระยำพวกนี้อีก!” ผมพูดขึ้นพร้อมกับจ้องมองไปทางกลุ่มคนชุดดำไม่ต่ำกว่าสิบคนที่กำลังยืนล้อมวงผู้หญิงคนนึงอยู่
“งั้นเดี๋ยวฉันเปลี่ยนที่ให้ละกัน.. โทษทีนะที่วันนี้ฉันไม่มีธุระกับนาย!” เปาโลพูดขึ้นเสียงเรียบก่อนจะลุกขึ้นหยัดยืนเต็มความสูงและเดินตรงมาประชัญหน้ากับผมอย่างไม่วางตา ผมจึงพยายามใช้สายตาเฉียบคมลอบมองผู้หญิงตัวเล็กที่เอาแต่ร้องไห้สะอื้นตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว ตอนผมได้ยินเสียงกรี๊ดเมื่อครู่ก็แอบตะหงิดใจอยู่เหมือนกัน.. แต่เอรีนคงไม่มาอยู่ในที่แบบนี้หรอก และมันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่แก๊งค์ของเปาโลจะต้องการตัวของเอรีนอีกด้วย..
“หื้ม! เป็นไปได้ด้วยเหรอ ~” ผมสะบัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปก่อนจะเลิกคิ้วถามเปาโลอย่างยียวนพร้อมกับมองฝ่ามือที่ชุ่มเลือดของมันอย่างช่างใจ
“วันหลังนะเพื่อนรัก วันนี้ฉันได้ของที่ต้องการแล้ว” เปาโลยกยิ้มอย่างเย็นยะเ
