ห้องประชุม…
“เกินไปหรือเปล่าที่ไม่ให้พวกเราเข้าไปดูอาการของเอรีนแบบนี้ แถมยังให้เรามานั่งสุมหัวกับตาเฒ่าพวกนี้อีก..” มาโค่บู้ปากพร้อมกับเหลือบตาจ้องมองเหล่าผู้อวุโสของสมาพันธ์มาเฟียอย่างยียวน
ไม่แปลกที่มาโค่จะไม่สบอารมณ์เพราะหลังจากที่พวกเขาไปช่วยเอรีนได้แล้วก็รีบบึ้งตรงมายังเพ้นเฮ้าส์ของไรเนลทันที แต่ทันทีที่พวกเขาเหยียบเข้ามากลับถูกคนของสมาพันธ์คุมตัวมา ณ ห้องประชุมทันที
“หึ! เป็นแค่เด็กที่ไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแท้ ๆ” ผู้อวุโสที่ดูมีอายุมากที่สุดเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม มาโค่ที่ค่อยสบอารมณ์ถึงกับทุบโต๊ะเสียงดังลั่น
“อ่ะแฮ่ม! นั่งลงซะมาโค่” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของโคลด์ดังขึ้นด้วยท่าทางนิ่งสงบเมื่อเห็นคนทั้งสองฝั่งเริ่มวางมวยใส่กัน ทำเอามาโค่ที่เคยอารมณ์พลุ่งพล่านก่อนหน้านี้ต้องรีบสงวนกิริยาทันที
“อุ๊บ! คิกๆ” มิกิที่นั่งถัดจากมาโค่ถึงกับหลุดขำออกมาเมื่อเห็นเพื่อนหนุ่มสุดแส
