ตอนที่ 1 – เสียงแรกที่ทำให้หัวใจสะดุด
ไฟในสตูดิโอมืดสลัว มีเพียงแสงจากจอคอมพิวเตอร์กับโคมไฟตั้งพื้นส่องลงมาบนไมค์ตัวเก่า ๆ ที่ตั้งเด่นอยู่กลางห้อง
“ลองร้องท่อนฮุกอีกทีสิ” เสียงทุ้มนุ่มของ “ธัน” มือกีตาร์นำพูดขึ้น ขณะที่นิ้วยังคงวางอยู่บนคอ้กีตาร์ไฟฟ้า
วัลลภา หรือ “ภา” ยืนเกร็งอยู่หลังไมค์ มือกำขอบขาตั้งแน่นจนข้อนิ้วขาว เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วร้องออกไปอีกครั้ง
“ถ้าฉันหายไป… เธอจะตามฉันมั้ย
หรือแค่ปล่อยให้ฉันลอยหายไปกับสายลม…”
เสียงของเธอในท่อนนั้นแตกต่างจากสามรอบก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด
มันไม่ใช่แค่เพราะเธอปรับเทคนิค แต่เป็นเพราะครั้งนี้เธอปล่อย “ความรู้สึก” ออกมาจริง ๆ
ห้องเงียบกริบหลังท่อนสุดท้ายจบลง
“…โคตรดี”
คนที่พูดเป็น “ไท” มือเบสที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวเก่า ผมยาวประบ่าถูกมัดหลวม ๆ ไว้ด้านหลัง ตาเป็นประกายแบบที่ภาไม่เคยเห็นมาก่อน
“ครั้งนี้ใช่แล้ว” “กัน” หนุ่มกลองที่นั่
