ในขณะเดียวกัน ณ ลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์
ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมเทา บรรยากาศรอบลานเกียร์เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แผ่กระจายออกมาจากกลุ่มรุ่นพี่ปีสี่ที่ยืนคุมการซ้อมประกวดดาวเดือนของคณะอยู่ ร่างสูงใหญ่ของแผ่นดินก้าวลงจากรถสปอร์ต เดินกระแทกส้นเท้าปึงปังเข้ามาในบริเวณลานซ้อม ใบหน้าหล่อเหลาที่ปกติก็ดูดุดันอยู่แล้ว บัดนี้กลับดำมืดทะมึนยิ่งกว่าพายุทอร์นาโดร้อยลูกรวมกัน
เสือ แทนไท และนิวตัน ที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ตรงม้าหินอ่อน ลอบสบตากันทันทีที่เห็นเพื่อนรักเดินหน้าเป็นส้นตีนเข้ามา
"เหี้ยเอ๊ย พายุลูกไหนพัดมันกลับมาวะเนี่ย นึกว่าจะไปนั่งเฝ้าเมียจนดึกซะอีก"
เสือกระซิบ ขยี้บุหรี่ลงกับที่เขี่ย
"สงสัยโดนเมียไล่ตะเพิดมาแหงๆ ดูทรงแล้วหางลู่หูตกเป็นไอ้โบ้มาเลย"
แทนไทวิเคราะห์อย่างแม่นยำ
แผ่นดินกระแทกตัวลงนั่งบนเก้าอี้ม้าหินอ่อนอย่างแรง ไม่พูดไม่จา คว้าขวดน้ำเย็นที่วางอยู่บนโต๊ะม
