CRESCENT HIGH (TAGALOG)

Chapter 25 - Who are you?

Lily's Pov

"Ha, ha, ya!"

Kasalukuyan akong nasa aking sariling panaginip, I should have rest and relax because we used to trained also in the reality. But still, I choose to train even here.

Dahil sa pagpupursige at tiwala ko sa aking sarili, I am glad to say that I improved my skills and still improving. Yung tinuro din sa'min ni Mr. Van sa paggamit ng iba't ibang armas, natututo na rin ako kahit papaano.

Naniniwala ako na hindi naman kailangan talaga maging magaling, as long as you are capable of saving yourself and other people from danger, I think that's enough.

"HAAAAAAA!"

Isang malakas na suntok ang ibinigay ko dito sa iniimagine kong tao, it's an evil dreamer. Sana ganito na lang sila gaya ng nasa imagination ko, yung tipong isang suntok ko lang ay matutumba na sila.

Kaso hindi, they are too strong more than I expected.

"Felicity!"

Napatigil ako sa aking ginagawa nang may naririnig akong tumawag sa'kin. Base sa kaniyang boses, is it a girl. Napakaganda ng kaniyang boses at nakakahalina. Tumingin ako sa paligid pero hindi ko mawari kung saan nanggaling ang boses na 'yon.

The first thing I think is Michelle pero hindi ganito ang boses no'n at malabong-malabo naman na puntahan ako ni Lou.

"Felicity!"

Halos mapatalon ako sa gulat nang marinig ko muli ito. Agad kong kinuha yung ibinigay sa'ming mga armas ni Mr. Van. Inilagay ko sa aking likod ang bow and arrow samantalang hinawakan ko ng mahigpit yung isang kutsilyo.

Mahirap na, it's probably an evil dreamer.

"S-sino 'yan?" I asked.

"Huwag kang matakot, hindi ako kaaway, felicity." she said, mas naririnig ko na ang boses niya ngayon kaysa kanina. She probably near in my side.

Nasaan siya? Bakit di ko siya makita?

"If you're not an enemy then who are you? Why don't you show your face?" I said, I feel my hands are shaking.

Unti-unti akong nakakaramdam ng takot dahil anytime baka lumitaw na lang siya at may gawing masama sa'kin. I can't stop ovethinking.

Instead of answering my question, iba ang sinabi niya "You have to be ready, they are about to start, " diretso niyang sambit saakin.

Kumunot ang noo ko, what is she trying to say?

"S-sino ka ba? Why did you know my name? Bakit alam mo ang tungkol dyan? Bakit alam mo patungkol sa responsibility ko?" sunod-sunod kong tanong.

"Hindi na mahalaga kung sino ako, I just want to encourage you to stay strong."

"How can I listen to you? I don't even know you."

"Always follow what your dad says to you, follow your heart."

Sandali akong napatigil sa huling sinabi niya, how did she know that? Kilala niya rin ang dad ko?

"Who the he----"

Bago ko pa matuloy ang itatanong ko, narinig kong biglang may bumukas ng pinto ko ng dream ko at natanaw ko ang isang evil dreamer na pumasok dito. Natulala ako sandali pero 'di kalaunan ay nahimasmasan din ako mula sa pagkabigla.

Damn.

I suddenly change the scene of my room, I am thinking that we are in a forest. Nagtago ako sa isang lumang bahay na inimagine ko.

Pinagmasdan ko siya na tumitingin sa pagilid-gilid, hindi dapat niya ako makita. Mabuti na lang ay iniready ko na rin yung mga maaaring gamitin kong armas. Kinuha ko mula sa aking likod ang isang pana at dali-dali akong pumwesto at itinapat ito sa kaniya.

Ngunit bago pa ito tumama sa kaniya ay nagawi yung tingin niya sa'kin at dahil doon ay nakaiwas siya at hindi ko ito natamaan.

Tumayo ako dahil alam kong aatakihin niya ako sa mga oras na ito, sinigurado kong hindi siya makakalapit sa'kin.

I changed the scene of my dream again, this time isa naman itong daan at nag-isip ako ng maraming tao at mga sasakyan na dumadaan dito. Nakita ko siyang biglang naguluhan at napapakamot ng ulo.

Hanggang sa magtama yung mata namin, biglang bumilis ang t***k ng puso ko. Napangisi niya nang makita niya ako, sinubukan ko pang tumakbo ngunit napatigil ako dahil alam kong masusundan na niya ako ngayon saan man ako tumungo.

Napalingon ako muli sa harap para tignan siya, nanlaki ang mga mata ko dahil tumatakbo na siya mula sa direksyon ko habang nilalagpasan lang niya ang mga sasakyan at tao na iniimagine ko.

Huminga ako ng malalim at hinanda ang aking sarili na labanan siya ngunit nang malapit na malapit na siya sa'kin ay bigla na lang akong nagising.

Hindi dahil sa tunog ng alarm kundi dahil sa ang ingay ni Michelle.

Agad akong napadilat ng mata, ramdam ko ang pagtulo ng mga malalamig na pawis sa aking noo. Tumingin ako sa direksyon ni Michelle, nanlaki ang mga mata ko dahil umuungol siya habang natutulog pa rin.

Mabilis akong napabangon at pumunta sa kaniyang kinahihigaan.

"Michelle!" natataranta kong sigaw habang ginigising siya.

I tried to slap, pinch, and shout her name, but she still doesn't wake up.

This can't be happening.

Nang hindi talaga siya gumigising ay dali -dali akong lumabas at pinagkakatok ko yung mga kasama namin, "Guys! Help!" malakas kong sigaw.

Agad namang binuksan ni Ian ang pinto na gulo-gulo pa ang buhok, sumunod si Vin na may sipilyo pa sa kaniyang bunganga, at si Lou, "Ano ba 'yan Lily, ang aga-aga ang ingay mo," inis na sabi niya sa'kin.

"SI MICHELLE, AYAW NIYANG MAGISING! PLEASE HELP ME!" natataranta kong saad.

Halatang nabigla sila sa aking sinabi.

"ANO?"

"NO WAY!"

Mabilis silang dumiretso sa room namin, nadatnan namin si Michelle na mahimbing pa rin ang mga tulog ngunit hindi na siya umuungol at maingay.

"MICHELLE! MICHELLE! WAKE UP!" gising sa kaniya ni Ian pero ayaw talaga nitong gumising kahit na anong gawin namin.

"No doubt, the evil dreamer is caught her. We need to report it to the teachers," sabi ni Vin.

"Teka, hintayin niyo ko dito, pupuntahan ko lang ang mga teachers," sabi naman ni Ian at dali-daling tumakbo.

Hindi ako mapakali sa mga oras na ito, lumapit muli ako kay Michelle. Ginagawa ko pa rin yung best ko para gisingin siya. For the second time, I do really experience this kind of thing again, waking someone.

"Lily, please calm down," sabi ni Lou at pinigilan ako sa paggising kay Michelle.

Maya-maya, may nagmamadaling pumasok sa room namin. Si Mr. Peligro na hingal na hingal at nasa likod niya ay si Ian.

Agad siyang pumuntasa direksyon ni Michelle na ngayon ay walang malay, he checked her pulse at tinignan din niya kung may mga sugat ito at nakita ko na napahinga siya ng malalim.

"She has no wound and she's still breathing, we need to bring her to the hospital immediately," sabi nito at walang halong pagdadalawang-isip ay binuhat niya si Michelle at lumabas ng room.