เสียงเอะอะโวยวายด้านหน้าโรงพยาบาลทำให้คุณหมอเวรที่กำลังอ่านหนังสือทบทวนบทเรียน รีบพับหนังสือ แล้วลุกขึ้นไปที่หน้าประตูห้องที่มีเวรเปลนั่งอยู่ตรงจุดนั้น
รถกระบะคันเก่า ที่ขับเข้ามาทำให้ ทุกคนที่อยู่ในหน้าที่เตรียมพร้อมรับทุกสถานการณ์ ชายหนุ่มที่อุ้มเด็กชายวัยสิบปีลงมาจากรถ คือชายหน้าดุ ที่ตอนนี้ สวมชุดนอนสีเข้ม ไม่ได้สวมรองเท้าด้วยซ้ำ
"งูกัดครับ "
เสียงดุๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย ทำให้คนเป็นหมอ รู้สึกใจกระตุก แบบไม่ทันตั้งตัว
มือที่ช่วยเข็นรถเข็นเข้าไปข้างใน และน้ำเสียงที่ปลอบเด็กชาย ที่มันขัดกับเสียงดุดัน ที่ใช้กับภรรยาเหลือเกิน
"ไม่ต้องกลัว นายอยู่ข้างนอก เดี๋ยวก็หายนะ "
เด็กชายน้ำตาไหลพรากด้วยความกลัว ก่อนจะถูกนำตัวเข้าไปข้างใน รอยเลือดที่แห้งแล้ว แต่ยังเห็นรอยแผลที่เป็นเขี้ยวอยู่ ทำให้คุณหมอรีบเปิดดูตำราทางวิชาการ ที่ตัวเองยังไม่ค่อยแม่นยำนัก ในเรื่องนี้ แล้วเปรียบเทียบก
