เสียงเรียกชื่อคนไข้หน้าห้อง คนสุดท้ายของวันนี้ หมดในเวลาเกือบจะสี่โมงเย็น แพทย์ใช้ทุน ที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันออกตรวจ และต้องทำตารางงานของตัวเอง แทบจะไม่มีเวลาลุกไปไหน โรงพยาบาลจังหวัด ที่แม้จะเป็นโรงพยาบาลไม่ใหญ่มาก แต่คนไข้วันละหลายร้อยคน ที่เข้ามาใช้บริการ ทำให้หมอ เยิน ได้ทุกวัน ใบหน้าที่มีรอยยิ้มเจื่อนๆ เงยหน้าจากจอคอมพิวเตอร์ ภายในห้องตรวจ แล้วเก็บสัมภาระของตัวเอง ใส่กระเป๋าใบใหญ่ที่พี่ชายซื้อใหญ่ สำหรับน้องสาวที่เอาไว้แบกบ้าน ไอแพด และ หนังสือเรียน ที่วางเอาไว้ ถูกยัดลงไป แล้วโทรศัพท์ ก็สั่นรัว
ชื่อที่บันทึกเอาไว้ ทำให้ คนที่รออยู่แล้ว รีบกดรับสาย
"สวัสดีค่ะ "
"หมอครับ ผมเอารถมาส่ง "
เจ้าของรถ รีบเดินออกจากห้องตรวจของตัวเอง ตั้งใจจะไป ดูรถ แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล ขวางเอาไว้
"พรุ่งนี้มีหน่วยค่ะ หมอบี บอกหมอเทียนแล้วใช่ไหมคะ "
"ค่ะ บอกแล้ว ไม่ลืมค่ะ "
คนที่ต้องไปออ
