จำนวนรถที่วิ่งอยู่บนถนนแม้จะเป็นสายหลัก ก็น้อยลงน้อยลงไป จนแทบจะไม่เหลือ ระยะเวลาเพียงสามสิบนาที แต่ความรู้สึกยาวนานเป็นชั่วโมง เจ้าของร้านค้า ที่เปิดร้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง คงอยากจะปิดร้านเพื่อพักผ่อนเต็มที แต่เกรงใจ พ่อเลี้ยง ที่ยังอยู่ตรงนี้ นั่นเอง
มือบางพลิกดูนาฬิกาของตัวเอง แล้งมองคนหน้าดุ ที่ยืนอยู่ไม่ไกล ระยะสายตาที่มองเห็น มีท่าทีของความกังวลซ่อนอยู่ ดุจดวงใจ ที่พยายามจะแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง ดูโทรศัพท์ของตัวเอง แล้ว ก็ต้องตกใจ เมื่อพี่ชายคนโต โทรมา
"พี่ทิน " เสียงน้องสาว เรียกชื่อพี่ชาย แล้ว เสียงพี่ชาย ก็บอกรัวๆ ด้วยความเป็นห่วง
"พ่อเลี้ยงโทรมาหาพี่ ว่าน้องเทียนรถแบตหมด วันนี้ คงเปลี่ยนแบตไม่ทัน น้องเทียนให้พ่อเลี้ยงไปส่งนะ "
ใบหน้าที่กำลังก้มหน้าก้มตา มองพื้น เงยหน้าขึ้นมา สบตากับคนตรงหน้า พอดี ระยะที่เขายืน ห่างจากเธอ ไม่เท่าไหร่ แต่ไม่รู้ว่าเธอ พลาดตอนไหน ที่ไม่เห็นว่
