ดุจดวงใจ

ในฐานะพ่อ

ชายวัยห้าสิบกว่าปีปลายๆ หลับตานิ่ง เพื่อพักสายตาของตัวเอง รายชื่อของนักศึกษาแพทย์ที่จะไปใช้ทุน ลูกสาวคนเล็กเลือกโรงพยาบาลในจังหวัดที่ห่างไกล ทั้งที่ผลการเรียน อยู่ในเกณฑ์ที่สามารถเลือกจังหวัดที่อยู่ในเขต ปริมณฑลได้ด้วยซ้ำ แต่น้องเทียน กลับเลือกที่จะไปในที่ห่างไกล รอยยิ้มสดใสของลูกและแววตาเป็นประกาย ทำให้นายแพทย์แดนไท ต้องกลั้นสะอื้นในอก ในหัวใจของพ่อ ที่ไม่อาจต้านทานความห่วงลูกได้ แต่ในฐานะอาจารย์หมอ กลับภูมิใจในตัวลูกสาวเหลือเกิน ดุจดวงใจ เกิดมาพร้อมทุกสิ่ง ครอบครัว และ ความเฉลียวฉลาด ที่เรียกได้ว่า เป็นพรสวรรค์ส่วนตัว ตำราวิชาการยากๆ แต่ลูกสาวคนเล็กกลับใช้เวลาไม่นาน ก็สามารถ จดจำและวิเคราะห์ได้หมดทุกอย่าง ยังไม่รวมถึง ใบหน้าสวยหวาน ที่รวมเอาจากคุณย่าและ คุณมา มาผสมผสานกัน ดุจดวงใจ จึงเป็น ดวงใจของทุกคนในครอบครัว

เสียงเคาะประตูหน้าห้อง ทำให้ คนเป็นพ่อ ลืมตาขึ้นมา

"ไท "

เสียงอ่อนหวาน ของคนเป็นภรรยา เรียกสามี ที่อยู่ร่วมกันมาเกินครึ่งชีวิต นักธุรกิจสาว วัยเลขหกเดินเข้ามาในห้อง แล้วก็บีบไหล่ สามีเบาๆ

"นิ้ง ไททำถูกใช่ไหม "

"ทำถูกแล้ว น้องเทียนของเรา จะทำงานของตัวเอง ได้เต็มที่ และจะกลับมาหลังจากใช้ทุนเรียบร้อยแล้ว ไทอย่าห่วงเลย เราไปหาลูกทุกวันหยุดก็ได้ ดีไหม " เสียงนุ่มนวลอ่อนหวานของภรรยา เหมือนดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจ มือหนาจับมือบางของภรรยา แล้วจูบเบาๆ

"ป่านนี้ พี่ชายสามคน คงกำลังโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง แต่ก็ยอมแพ้แน่ๆ เพราะเราทุกคน รักน้องเทียน "

โต๊ะอาหารที่มีสมาชิก ในบ้านนั่งกันอยู่ครบ ในวันเสาร์ มื้อกลางวัน น้องสาวคนเล็ก นั่งอยู่ข้างพี่ชายคนโต ที่ตอนนี้ กำลังเป็นผู้ป้องกัน

จากสายตาดุดัน ของพี่ชายคนที่สาม ที่กำลังจ้องตาเขม็งอยู่

"ทานเลยลูก ไม่ต้องรอ " แม่เดินเข้ามา พร้อมกับพ่อ แล้วนั่งลงข้างลูกสาวคนเล็ก แล้วให้พ่อ เดินไปนั่งกับ ลูกชายอีกสองคน

"พ่อ ไม่ห้าม เพราะ มั่นใจในตัวน้องเทียน " นายแพทย์แดนไท มองลูกชายสองคน ในวัยสามสิบปีต้นๆ แล้วยิ้มออกมา

"ใครไม่รู้ เขาคงคิดว่าพ่อ มีลูกเล็ก ที่ยังงอนกันเหมือนเด็ก " แทนและทอย มองหน้ากัน แล้วยิ้มออกมา

น้องสาวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เดินมาหาพี่ชายทั้งสองคน แล้วนั่งลงที่พื้น

"พี่แทนขา พี่ทอยขา น้องเทียนสัญญา ว่าจะดูแลตัวเอง และสัญญาว่าจะฟ้องทุกอย่าง ถ้าเกิดว่ามีอะไรเกิดขึ้น น้องเทียนจะบอก ไม่ปิดบังแน่นอน "

พี่ชาย ขยับเก้าอี้ แล้วดึงน้องสาว ให้ขึ้นมานั่งบนตัก ลูบผมเบาๆ

"ฟ้องทุกอย่าง บอกมาได้เลย 700โล นั่งเครื่องแล้วไปต่อ ไม่ไกล พี่ไปได้ทุกเวลา "

ดุจดวงใจรู้ว่า พี่แทนไม่ได้พูดเล่น พี่ชายทั้งสามคนของเธอ ทำจริงแน่นอน การตัดสินใจในวันนี้ ทำให้ทุกคนในบ้าน ต้องยอมเข้าใจ เพราะ รักเธอ ดังนั้น ดุจดวงใจ จะไม่มีวัน ทำให้คนที่บ้าน ต้องห่วงเด็ดขาด เธอสัญญา

เสียงนาฬิกาปลุก ที่ดังขึ้นภายในบ้านพักของแพทย์ใช้ทุน ในเวลาหกโมงเช้า ทำให้ คนที่เพิ่ง หลับไปได้ไม่ถึงสี่ชั่วโมง ตกใจตื่นขึ้นมา

โทรศัพท์ดังขึ้น พร้อมกับใบหน้าของพี่ชายคนโต

"ตื่นหรือยัง น้องหมอ "

น้องหมอที่สวมชุดนอน ผมเผ้ายุ่งเหยิง พยักหน้าเบาๆ

"ตื่นแล้วค่ะ แล้วจะถ่ายรูปไปอวด "

น้องสาวลุกขึ้น แล้วเดินไปที่หน้าต่าง ถ่ายรูปเขาสีเขียงและหมอก ที่ลอยอยู่ตรงด้านหน้า

"น้องแต่งตัวก่อนนะคะ มีราวน์ 7โมง "

แพทย์คนใหม่ ที่สวมเสื้อยืดสีขาวด้านใน กับกางเกงยีนขายาว และรองเท้าผ้าใบ หอบกระเป๋าใบใหญ่ เดินลงมาจากห้องข้างบน รถมอเตอร์ไซด์สีชมพูหวาน ที่พี่ชายซื้อให้ จอดอยู่ที่หน้าบ้าน และกำลังพาเธอ ไปที่โรงพยาบาล ที่อยู่ตรงด้านหน้า ของบ้านพัก

"สวัสดีค่ะ หมอเทียน "

หญิงสาวร่างเล็กที่ลงมาจากรถ พร้อมกับสัมภาระของตัวเอง ยกมือไหว้หัวหน้าพยาบาล แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง เก็บของ และ เช็ดโต๊ะ ก่อนที่ หัวหน้าพยาบาล จะเดินเข้ามา

"เมื่อคืนมีเคสฉุกเฉิน แต่หมอชัย จัดการเรียบร้อยแล้ว ฝากหมอเทียนดูแลต่อค่ะ "

"ได้ค่ะ "

มือบางรับชาร์ตคนไข้มา แล้วเปิดดู