ศาลเจ้า... แสงไฟจากตะเกียงหน้าศาลเจ้าส่องวาบอยู่ในม่านหมอกยามค่ำ ดินเดินทอดร่างอ่อนล้าผ่านตรอกแคบอย่างไร้จุดหมาย กลิ่นธูปจาง ๆ ลอยมาตามลม เสียงกระดิ่งลมกระทบกันเบา ๆ เหมือนเสียงเรียกของโชคชะตา
ดินเงยหน้ามองป้ายไม้หน้าศาลเจ้าจีนเก่าแก่ ศาลเจ้ากวนอู ท่านเทพนักรบผู้ซื่อสัตย์ ดินพนมมือไหว้เบา ๆ ด้วยใจที่ไม่รู้จะฝากไว้ที่ใด ก่อนจะถอนหายใจยาว ทิ้งตัวนั่งลงพิงประตูไม้เก่าอย่างเหนื่อยอ่อน เพียงพริบตา... เสียงร้องตกใจดังขึ้นจากหน้าศาลเจ้า
“ปล่อยนะ! ช่วยด้วย!!”
ดินหันขวับไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งถูกชายสองคนรูปร่างผอมเกร็งกระชากกระเป๋า สีหน้าของคนร้ายแดงก่ำ ลมหายใจรุนแรง กลิ่นฝ**นแตะปลายจมูก
ดินพุ่งตัวออกไปโดยไม่คิด คว้าชายเสื้อของคนร้ายแล้วผลักกระแทกกำแพง ชายอีกคนง้างมือจะต่อย แต่ดินไวกว่าฟาดศอกสวนเข้าหน้าจนทรุดแล้วดึงกระเป๋าคืนมา ก่อนคนร้ายจะลุกขึ้นวิ่งหนีไปตามตรอกมืด หายลับไป
หญิงสาวหอบหายใจแรง กุ
