เงาในกระจกเบื้องหน้า...ไม่ใช่ธารคนเดิม!!
ธารยืนอยู่หน้ากระจกบานสูง ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยแป้งฝุ่นเนียนบาง คิ้วตวัดคมเข้ม ดวงตาทอดมองตนเองนิ่งราวกับพยายามท่องจำรูปลักษณ์นี้ให้ขึ้นใจ
มั่นยืนอยู่ด้านหลัง ช่วยติดกระดุมชุดผ้าไหมสีดำขลับตัดขอบทองแบบจีนโบราณให้เขาทีละเม็ด
"ชุดนี้...เหมาะกับเอ็ง"
มั่นพูดเบา ๆ พลางจัดชายเสื้ออย่างประณีต ชุดเสื้อคลุมยาวทรงจีนแนบลำตัว ทำให้เรือนกายของธารดูสูงสง่าราวองค์ชายในวังต้องห้าม เส้นผมถูกรวบตึง ดูเรียบง่ายแต่ยั่วเย้า
ประตูห้องเปิดออก แม่ซื้อก้าวเข้ามาก่อนจะยิ้มพึงใจเมื่อเห็นผลงาน
“คืนนี้...เอ็งต้องใช้เสน่ห์ของตัวเองให้เต็มที่” เสียงอ่อนหวาน แต่แฝงแรงกดดัน
“พวกเศรษฐีที่มาในงาน ล้วนแล้วแต่มีรสนิยมแปลกพิสดารทั้งนั้น อย่าปล่อยให้โอกาสหลุดมือ”
ธารไม่ตอบ เขามองตัวเองในกระจกอีกครั้ง...นานพอจะรู้ว่าตัวตนเดิมกำลังหายไป
ภายในห้องโถงประมูล เสียงดนตรีจีนบรรเลงคลอเ
