Chapter 6
1471 Words
CHAPTER 6
LILIBETH P.O.V
"Lili." Tawag sa akin ni Honey at Gina.
I smile with them. (Smile na hindi mo masasabing kunwari.)
"Sorry."
"Ba't kayo nagso-sorry sa akin?" Tanong ko.
"Kase kung hindi dahil sa ginawa naming pag-away ni Gina. Hindi ka madadamay. Sorry talaga,"
"Oo, Lili."
"Paano naman ako? Hindi kayo hihingi ng 'sorry'?" Sulpot ni Teresa ang napahalukipkip.
"Hindi, Wala ka namang position sa school para maging kawawa ka." -Gina
"Chos lang sorry!"
"Sorry!"
"Fine!" Teresa
"Sorry Lili."
Tumango ako at ngumiti.
"Hoy Lili. Huhu." - Honey.
"Kung hindi kase kay Honey Lili hindi ka madadamay." - Gina
"anong ako? Ikaw ang nagsimula!" - Honey
"Ikaw! You provoke me and dinamay mo si Lili!"
"Pwede mo namang pigilan ang galit mo ah. Kamo gusto mo lang magpapansin sa bebe luvs mo na si Salamanca. Illusionada ka talaga. Kaya siguro sinabunutan mo ko kase alam mong si-"
"Oo alam ko!"
"Kita mo na Lili! Ibig sabihin siya may kasalanan. Kaya pala niya sinabi kanina na we expected this to happen. Dinamay pa 'ko."
"Gaga! Ikaw ang may kasalanan na nadamay si Lili."
"Ikaw naman ang may kasalanan kay Terera!"
"Teresa, Honey." Correct ni Teresa.
"Eww don't call my name."
"Grabe huh."
"Wag na kayo mag-away pa. Baka makita ulit tayo ni Salamanca. Tapos-"
Hindi ko natapos ang sinasabi ng makita sa likod si Salamanca.
May kaakbay na babae. He's talking to her habang hinahaplos nito ang buhok.
That girl.
Siya 'yung babaeng kasama ni Salamanca sa restaurant noon.
Iniwas ko ang tingin at tumayo.
"Masama ang pakiramdam ko." Excuse ko sa mga kaibigan.
Bago pa ang mga ito magtanong tumatakbong tinalikuran ko na sila.
I don't wanted them to see me crying.
Ba't kailangan ako pa ang magbago sa kaniya? Huh? Baket ako pa ang kailangan magbago sa'yo, Salamanca?
Meron na mang isang babaeng pwedeng gumawa non.
Maybe he's her girlfriend.
Hindi naman masamang magkaroon ng boyfriend or girlfriend ang mga nag-aaral sa school na 'to.
Siya na lang ang gawin niyang ipabago sa kaniya.
When I enter my dorm
I let my tears fall.
I cried.
I need to avoid him.
Bago pa ko magawa ng mali.
Sorry nga pala sa mga typo haha. 'Di ko na kase chineck before ko icomment o post ang ud. Then sa wrong grammar, tagalog man or english, still learning. Feel free to correct me.
Sorry sabi ko tatlo kaso mukhang hindi. Sorry talaga!
CONTINUATION:
LILIBETH P.O.V
BEFORE my roommate or dorm mate would went here and see my face.
Napagpasyahan kong maligo na lang.
Nakapikit ang mata. Ninanamnam ang tubig sa aking katawan.
Nang magmulat ako dahil sa katok sa pinto sa labas ng dorm.
Maybe it's important.
I know it's not my dorm mate. May duplicate key naman ito.
Dahil tapos na 'rin naman na ako.
I covered my naked on a towel. Gusto ko sanang unahin munang nagbihis. Pero mukhang gustong gusto ng makapasok ng nasa labas.
Binuksan ko ang pintuan at sasarado sana ulit ng makita kung sino iyon.
Pero hindi ko na sarado dahil sa pagpigil nito sa pulsa ko ng mabilis.
"Are you avoiding me?" Nakatiim bagang na tanong ni Salamanca sa akin.
"What?" Tanong ko.
"Ba't naman kita iiwasan and why are you here?"
"about what happened to us." Pagsisimula niya.
"Let's forget about it. I accepted that my punishment is making me feel like a whōre to you." Saad ko.
"Lili hindi yun ang-"
"Shut up and kung wala ka ng sasabihin umalis ka na." Galit kong sabi.
"Guess what. I don't have any choice but to do this to calm you down and listen to me." at sa isang iglap nakalapat na ang labi nito sa akin.
"Don't you think I wouldn't know?" Tanong nito sa akin at tinigil ang paghalik. Mataman akong tinitigan.
"Huh?" tanong ko naguguluhan.
"I wouldn't know everything," He told me and may dumaan na emosyon sa mata nito na mabilis din nawala.
"Can you elaborate what are you trying to implify to me, Mr. Salamanca?" Tanong ko.
I step back para umiwas nang lumapit ulit ito sa akin.
He pinned me in the wall na kinasinghap ko hindi dahil sa ginawa nitong pag corner sa akin kundi sa dahilan na dinikit lang naman nito ang katawan sa akin.
"Hmmm, grabe. If Hernandez admitted immediately that she's a girl when I found out..ikaw naman hindi. Hindi ba. . .
ikaw ang lalaki sa date namin ni Hernandez or the girl that doesn't quit of admitting that she's a girl and nilagyan pa ko ng black magic?"
"P-paan-" napahawak ako sa dibdib nito at nanlaki ang mata ng siniil ako nito ng halik.
Napahawak ako sa labi ko ng matapos nito akong halikan, at tinignan ito sa mata.
"So your the girl who left me after I made her happy and woman huh. Why did you left after the fact that you're the one dragged me doing that and when I can't get enough of you. Iiwan mo ko. Fvck Lili."
"Whatever you did to make me feel this sh*t,I fvcking accepted it. But, I want my gender back. Not because of the experience that I get when I'm gay. Pero hindi ko kayang isipin mo na ginagawa ko to para matanggap ulit ako ng pamilya ko pag bumalik ang tunay na s*x identity ko.
I'm not confuse in my identity crisis. Now, I know and realized I'm not a gay.
I'm a man and fvck I want you to be my woman."
He lift my chin and kiss me again.
Hungrily and to proved kung anong pinaparating nito.
"Not just my woman. I badly wanted you to be mine."
FF
"Stop ah!!" Napasigaw ako at napakagat ng labi upang iwasan ang umungol ng labis dahil sa tindi ng sarap na ginagawa nitong pag-ulos sa ibabaw ko.
"Ah! Ah!"
"Moan, mine. Just moan."
"Why are you doing this ahm. Hindi ba sapat yung babae mo kanina huh? Baket din ako ah ang dapat magbago sa'yo?"
"Wala kong babae fvck."
Tumigil muna ito sa pag ulos at hinawakan ang baba ko.
Tinitigan ako.
"Baket pa ko maghahanap? Ikaw pa nga lang sapat na. 'Bout the girl you're talking about and pinagseselosan mo..she's my friend."
"Sorry if I acted cold and heartless hour ago in my office. I need to do that bago ko pa pigilan ang sarili at magdamagan tayo sa ganito."
"So, forgive me, mine.
Forgive me."
CONTINUATION:
Umiwas ako ng tingin.
"No." Mabilis kong sabi.
"No? You can't forgive me?"
"Sa tingin mo maniniwala ako na magkaibigan lang kayo? Sorry Mr. Salamanca, hindi."
Tinulak ko ito sa akin at unti unti niyang tinanggal ang kaniya sa loob ko.
"Stop being jealous."
"I'm not jealous. Kung nagseselos man ako anong karapatan ko?" Tanong ko.
"May karapatan ka because from now on you're my girlfriend."
"Girlfriend? Girlfriend number 2? Sorry pero kung ganon lang rin wag na.
What happened to us before. Kalimutan na natin and pati na ang ngayon."
"D4mn." Bulong nito.
"Kung kaya mong kalimutan. Ibahin mo ako. Hindi ko kayang kalimutan ang isang pangyayari na isa sa masasabi kong magandang nangyari sa buhay ko."
"Liar."
"Mine please believe me. She's just my friend."
"In the table where you two seated. It's not a friendly date."
So how can I believe she's a friend?
"She's a friend! Only friend, that's all we have." Umiwas ito ng tingin at kinuha ang damit na nagkalat sa sahig.
"Kung ayaw mo maniwala sa akin. Huwag kang maniwala hindi naman kita pinipilit."
at umalis.
Hindi pinipilit? Pinipilit nga ko nitong maniwala.
alam kong kaibigan kayo.
Pero gusto ko lang malaman kung ano siya sa buhay mo?
Paanong magkaibigan lang kayo ngayon when I witness how your eyes tells your sad when she didn't hear your explanation why you kissed me on the restaurant before.
How can you say easily that you wanted me 'mine' kung halatang apektado ka sa sinabi ko.
I know she's your friend. But I also know she's the girl you like that before me.
In addition, she's the girl you wanted to protect even it's cost your life.
In short, she's your friend. But you loved her. Other than you loved me when you top at my body.
So I understand that you are tired on making me believe me. Kase ako rin pagod na sa kasinungalingan mo.
Kung katawan ko lang naman ang habol mo. Pwede mong sabihin pero bakit kailangan mo pang magsinungaling and tell anything na...
I think I know why you wanted me to be yours.
Para wala kang kaagaw.
Katulad ng sa babaeng kaibigan mo.
I stared at my ceiling and sigh and started to wear the nightdress.
Tinignan ko ang sarili sa salamin at nakita ang hickeys na iniwan ni Salamanca sa katawan ko.
Why I loved a man who can't still move on?
- Writer
