O gece her şeye rağmen soğukkanlı kalabilmek ve kızımı, Ertuğrul' u korumayı başarmak bana eski Alev Zorlu' yu hatırlattı. O an tamamen tükenmemiş olduğumu anladım. Kendim için yaralarımı sarmam gerekiyordu ama sarmak için önce zehri akıtmam gerekiyordu. Her şeyi anlattım. Her şeyi bir yabancıya anlattım. İyi bir psikologtu. Tepki vermemek için çok çabalıyordu ama bazı şeylere o kadar hazırlıksız yakalanıyordu ki kısa anlık tepkiler yakalıyordum. Sonra onunla bir anlaşma yaptık. Tepkilerini gizlememesi konusunda. Etik değildi ama benim asıl meselem buydu. Ben yaşadıklarımı o kadar bastırmıştım ki ne kadar kötü olduklarını unutmaya başlamıştım. Onun gözlerindeki dehşet , sadece dinleyen birinin yaşadığı dehşet bana ne kadar kötü durumlardan çıktığımı anlatıyordu. Ve Soner' e olan nefretimi
