Adar Ağa'nın bana söylediği şey ile yanaklarım kızarmaya başlayıp utanmıştım.Demek kapıda bizim yengemle konuşmalarımızı duyan kişi oymuş.Adar Ağa'nın gözlerine bakarak konuştum.
"Ben sadece yalan söyledim.Mecbur öyle demem gerekti.Yoksa ailem senin beni eşin olarak görmediğini bu evliliğin de yalan üzerine kurulacağını öğrenirlerse bu çok kötü olur.Diye öyle demek zorunda kaldım.Bu kelimelerin altında bir şey arama eğer ki seni seviyor olsam emin ol sana sadece ağabeyim olarak bakar severim!"
Söylediğim şey ile öfkelenen Adar ağa üzerime yürüyerek konuştu.
"Bu ne curret sen dinen benim karımsın nasıl bana karşı böyle konuşursun!?"
"Yalan mı ağam öyle değil miyiz!?"
Üstüme iyice gelen Adar dan uzaklaşmak için gerilediğim adımlarım ile sırtımın değdiği duvar.Beni daha fazla kurtarmıyor
