แสงแดดยามเช้า ทาบทอผ่านม่านบางเบาของก้อนเมฆที่ลอยละล่องบนท้องฟ้าสีครามสดใส แสงอ่อนโยนลอดผ่านกระจกรถของคาเมลที่ขับเคลื่อนอย่างช้าๆ
ทอดตัวไปตามถนนสายยาวที่ล้อมรอบด้วยต้นไม้เขียวขจี เสียงเพลงเบาๆ ที่เบลลินเลือกเปิดจากโทรศัพท์ช่วยสร้างบรรยากาศที่อบอุ่น
เด็กสาวที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับยิ้มอย่างสดใส ขณะโยกหัวและเต้นเบาๆ ไปตามจังหวะเพลง
“พี่เมล! เพลงนี้สนุกมากเลยค่ะ!” เสียงสดใสของเธอสะท้อนในห้องโดยสาร
“ถ้าสนุกก็เต้นไปเลย พี่ขับไปเองได้” คาเมลพูดพลางหัวเราะ รอยยิ้มอบอุ่นประดับบนใบหน้าคมของเขา สายตาที่แอบหันไปมองเด็กสาวบ่อยครั้งเผยถึงความรักและความหลงใหลที่ไม่อาจซ่อน
เบลลินหัวเราะคิกคักก่อนจะเริ่มขยับมือเหมือนกำลังเล่นกีตาร์ในอากาศ จังหวะความสนุกที่เธอสร้างทำให้คาเมลหัวเราะออกมาอย่างไม่รู้ตัว
ระหว่างทาง รถจอดชิดริมถนนตรงร้านขายดอกไม้เล็กๆ ที่ตั้งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ คาเมลเดินลงไปพร้อมสั่งอะไรบา
