Addison's POV
Nakalabas ako ng mansyon nila lola ng hindi ko man lang namamalayan. Wala akong ginawa kundi ang umiyak. Halos hindi ko na nga makita ang dinadaanan ko dahil sa luha.
Ang sakit lang makita na hindi na ako ang kinakampihan ni Kuya Axel.
I know I'm childish but can you blame me? Nasanay ako na silang apat ang nagtatanggol sa akin.
Pero ngayon, ako pa ang dahilan kung bakit muntikan nang mag away si Kuya Axel at Kuya Clyde.
Patuloy pa rin akong umiiyak habang naglalakad ng may biglang humaltak sa aking siko. Namalayan ko na lang na nakasandal na ako sa dibdib ng isang tao.
"Shhhh! It's okay. It's okay. I'm here. I'll never leave you, hmm?" He said with his gentle voice.
And as if on que, I stop crying. There's really something with his voice that makes you comfortable
