เมียเด็กนายซาตาน

บทที่ 8 ไม่ได้ดังใจ

แพรไหมงัวเงียแล้วตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นร่างใหญ่ที่นอนอยู่ด้วยเมื่อคืน เขาหน้าจะออกไปทำงานแต่เช้าแล้ว วันนี้เธอมีนัดตรวจครรภ์ตอนแรกว่าจะชวนเขาไปด้วยกัน แต่เขาคงไม่สนใจเราหรอก คิดได้ยังงันลุกขึ้นไปอาบน้ำ แล้วก็เห็นโนอา ยืนเฝ้าอยู่ที่ประตู

"วันนี้คุณไม่ไปกับพี่เตหรอค่ะ" แพรไหมสงสัยเพราะปกติเห็นโนอาแทบจะเป็นเงาเขาอยู่แล้ว

"วันนี้นายให้ผมดูแลนายหญิงครับ" เขาพูดนิ่งๆ

"อย่าเรียกนายหญิงเลยค่ะ หนูไม่ได้เป็นอะไรกับเขาก็แค่คนอยู่อาศัย" เธอพูดแล้วก็ทำน่าเศร้าๆ

"ไม่ดีมั้งครับ" เขาทำท่าเก้ๆกังๆ

"ดีค่ะ พี่น่าจะอายุเยอะกว่าหนูเรียกแพรไหมก็พอค่ะ " เธอพูดแล้วก็ยิ้มให้ แต่สำหรับโนอานั้นนรกชัดๆเลยถ้าพูดแบบนั้นมีหวังคุณสเตฟานเอาเขาตายแน่ เจ้านายเป็นคนหวงของมาก

"ครับ คุณแพรไหม" เขาพูดแบบเก็งๆ

"เดียววันนี้พาแพรไหม ไปตรวจครรภ์ แวะซื้อของที่ห้างหน่อยนะค่ะ"

"คุณแพรไหมได้บอกนายรึยังครับ" เขาถาม

"หนูถามแล้วเขาบอกมีประชุมไม่ว่าง" เธอพูดเสร็จแล้วก็เดินไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัวเสร็จแพรไหมก็เดินมาเรียกโนอา

"ไปค่ะแพรไหมเสร็จแล้ว" เธอพูดแล้วก็เดินออกจากห้องไป เธอใส่ชุดคลุมท้องดูน่ารักมากแถวถักเปียข้างเดียวด้วย

"ครับ" น่ารักแบบนี้เองเจ้านายเขาถึงหวงขนาดนั้นแค่มอง ลูกกระตาเขียวปั๊ดด~~

ตอนนี้โนอาก็พาแพรไหมมาตรวจที่โรงบาลรอคิวอยู่แล้วเจ้านายสุดที่รักของเขาก็โทรมา

("ฮัลโลครับนาย") เขารับโทรศัพท์

"ตอนนี้แพรไหมทำอะไรอยู่" สเตฟานถาม

("ผมพาคุณแพรไหมมาตรวจครรภ์ที่โรงพยาบายครับ") คนที่ได้ยินก็รู้สึกโมโหทันทีเลย

"แล้วทำไมไม่บอกกูห้ะ" น้ำเสียงโมโหที่เมียเขาไม่คิดจะบอกเลยว่าวันนี้นัดตรวจครรภ์

("คุณแพรไหมบอกผมว่า คุณสเตฟานติดประชุมเธอถามแล้วเมื่อวาน") เขาบอกเจ้านายตามที่คุณแพรไหมบอก

"กูจะไปเดียวนี้แหละ" เขาตัดสายแล้วก็วิ่งออกจากห้องให้คนขับรถรีบขับไปโรงบาลทันที สเตฟานนึกในใจลูกน้องก็ไม่เรื่อง เมียก็ขี้น้อยใจ ว่าอยู่ทำไมถึงถามว่าไปทำงานไหมไม่ได้เอะใจเลยตอบว่ามีประชุม แล้วก็ไม่ได้ถามต่อ เดียวก่อนดื้อนักนะ เดียวจะคิดทั้งต้นทั้งดอกเลย

"คุณแพรไหม เชิญที่ห้องตรวจค่ะ" พยาบาลเรียกเธอ

"เดียวรอแพรข้างนอกก็ได้ค่ะ"เธอหันไปบอกโนอา พยักหน้าแล้วก็ยืนรอข้างนอกมองหาเจ้านายตัวเองอยู่ สเตฟานรีบวิ่งลงจากรถมาเพราะกลัวมาไม่ทันหมอตรวจ เขาเห็นโนอายืนอยู่ก็รีบวิ่งไปหา

"ไอ้โนอาแพรไหมอยู่ไหน" เข้าเห็นเจ้านายวิ่งมาเหงื่อแตกเลยที่เดียว

"อยู่ให้ห้องนี้ครับ" โนอาชี้นิ้วไปทางห้องที่เเพรไหมกำลังตรวจอยู่

"สวัสดีค่ะพี่นาวิน" แพรไหมกล่าวทักทายหมอ

"ครับคุณแพรไหม แล้วไอ้เตไม่มาหรอครับ"

"ไม่หรอกค่ะ เขาติดประชุม"เธอพูดแล้ว ทำน่าเหมือนใจแต่ไม่พูด แล้วก็มีคนเปิดประตูเข้ามา

"ก็คนแถวนี้ไม่ยอมบอกว่าจะมาตรวจครรภ์" เสียงของสเตฟานพูดขึ้นมาพอดี แล้วเดินมานั่งข้างเธอ เขาไม่ได้วิ่งนานแล้วทำให้เหนื่อยหอบ หายใจแรงมาก จนนาวินเเซว

"นั่งเป็นหมาหอบแดกเลยนะมึง" แล้วก็ขำ5555

"มึงก็ลองมีเมียเด็กดูดิ" เขาพูดตอบกลับ

"พี่เตใครเป็นเมียพี่กัน มีประชุมไม่ใช่หรอ" เธอพูดกับเขาด้วยความหงุดหงิด

"ถ้าไม่มีพี่จะท้องได้หรอ มีประชุมก็ยกเลิกได้"

"พี่นี้มันนิสัยไม่ดี"เธอโมโห เพราะอารมคนท้อง

"พอๆเลิกเถียงกันทั้งสองคนเลย" พี่นาวินพูดขึ้น

"ก็ได้ค่ะ แล้วผลตรวจเป็นยังไงบางค่ะ" เธอใจเย็นแล้วก็ถาม

"จากการที่ตรวจแล้วเด็กแข็งแรงมากครับ แล้วก็ตัวใหญ่ด้วยผมกลัวว่าคุณแพรไหมจะคลอดยาก แล้วก็ท้องก็จะใหญ่มากพยายามไม่เดินเยอะ และต้องระวังเป็นตะคริวด้วยนะครับข้างต้นก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง" หมอนาวินบอกรายละเอียดอาการข้างต้น

"ขอบคุณมากนะค่ะ นั้นหนูไปรับยาเลยนะค่ะ"

"ครับ แต่มึงอ่ะอยู่ก่อน" หมอนาวินเรียกเพื่อนเขาที่กำลังเดินตามเมียไปรับยา

"โนอาเดินไปกับไหมด้วย"เขาหันไปสั่งโนอา

"ครับนาย" พูดเสร็จก็เดินตามไป

"มึงมีอะไร" เขาถามหมอนาวิน

"เวลามึงพูดอะไรคิดก่อนพูดบางนะ คนท้องมีความรู้สึกที่อ่อนไหวมาก แล้วก็อย่าทำให้เธอเครียดหรือเสียใจมันไม่ดีต่อเด็ก เธอเครียดเด็กเครียด เข้าใจไหมเนี้ยที่กูพูดอ่ะ" หมอนาวินพูดแล้วก็ตบไหล่ของสเตฟาน

"เออเข้าใจ แล้วตอนนี้มีอะไรกันได้รึป่าวว่ะ" เขาถามแล้วมองหน้าอย่างจิงจัง

"มีได้ 3 - 6 เดือนแต่ต้องปลอดภัยด้วยห้ามกดทับไปบนหน้าท้องและบนตัวของแพรไหมอาจจะทำให้อึดอัดและไม่สะดวกได้” หมอพูดยังไม่ทันจบเขาก็พูดขึ้นมาก่อน

"อืมนั้นกูไปแล้ว" มันก็เดินออกไปเลย

"พอกูหมดประโยชน์ก็ไปเลยนะ"เขาพูดแล้วก็ยิ้มแล้วก็ส่ายหัวมันเป็นแบบนี้ตลอดชินแหละๆ

แพรไหมนั่งรอสเตฟานอยู่ที่นั่งเล่นโรงบาลโดยมีโนอายืนอยู่ข้างๆแพรไหมเรียกให้นั่งก็ไม่นั่งจนปัญญาเลยต้องปล่อยให้เขายืน สเตฟานเดินมาหาเธอที่นั่งรออยู่

"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"เขาถาม

"เสร็จแล้วค่ะ " เธอตอบเขาพยักหน้า

"เดียวหนูจะไปซื้อของที่ห้างพี่จะกลับก่อนเลยก็ได้นะค่ะ" เธอบอกเขาเพราะเขาอาจจะไม่อยากไปกับเธอก็ได้

"ไปก็ไปไม่เห็นต้องไล่เลย" เขาพูดเเล้วก็เดินไปขึ้นรถที่โนอามาจอดที่หน้าโรงบาล แล้วแพรไหมก็เดินตามขึ้นรถ แล้วเขาก็เงียบตลอดทางเลยงอลเธอรึป่าวนะคงไม่หรอกพอมาถึงห้างเขาก็ไม่พูดกับเธอ แต่พอเธอซื้ออะไรเขาก็จ่ายหมดเลย ซื้อหนังสือสำหรับแม่มือใหม่ชุดคลุมท้องรองเท้าที่ปลอดภัย แล้วก็พาไปกินข้าวแล้วก็กลับคอนโดเลย แต่เขาก็ไม่ยอมพูดสักคำจนรู้สึกอึดอัด

พอมาถึงคอนโดสเตฟานก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเลยไม่สนใจเธอเลย แล้วเธอก็ไปอาบน้ำเหมือนกันพออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เห็นสเตฟานนั่งอยู่โซฟาในห้อง

"มานั่งนี้" เขาพูดเสียงแข็งเอามือตีโซฟา2ครั้งคือการบอกว่าให้มานั่งตรงนี้

แล้วแพรไหมก็เดินไปนั่งข้างเขา

"อุ๊ย.." เขาเอามือจับที่เอวของแพรไหมแล้วยกมาวางที่ตักของเขา ที่หันหน้าเข้าหากัน เขาอยู่ระหว่างกลางขาทั้งสองข้างเธอ ชุดนอนที่เธอใส่กระโปร่งยาว มันมากองอยู่ที่เอวของเธอเลยทำให้เห็นขาที่ขาวจั๊วเลย

"พี่เตปล่อยค่ะ"

"รู้ใช่ไมว่าทำไรผิด" เขาพูดกับเธอเสียงแข็ง

"ป่าวสักหน่อย" เธอพูดกลับ

"หรอจะเอาเรื่องไหนก่อนดี" เขาพูดแล้วจ้องหน้าจนรู้เย็นไปทั้งตัวเลย

"หนูไม่รู้อ่า" เธอพูด

"เดียวได้รู้แน่"