บทที่17 นิค x จันทร์เจ้า
1346 Words
"พวกแกรู้ได้ไงว่าฉันเข้าโรงพยาบาล" เธอถามเพื่อนๆ
"เอ่อ..คือว่า..เรื่องนั้น" พวกเธออั้มๆอึ้งๆ ไม่รู้จะตอบยังไง
"พวกผมบอกเองครับคุณพี่สะใภ้" เสียงจากคนที่นั่งอยู่ที่โซฟาก็พูดขึ้นมา นั่งคือเสียงนรกชัดๆ
"พวกคุณเป็นน้องของพี่เตเหรอค่ะ "
"ใช่ครับ ผมชื่อ คริสเตียน คริส เฉยๆก็ได้"
"ส่วนผมชื่อ นิโคลัส เรียก นิค ก็ได้ครับ"
"อ้อค่ะ คุณนิค กับ คุณคริส รู้จักกับสองคนนี้หรอค่ะ" แพรไหมถามแล้วก็มองหน้าเพื่อน แต่พวกเธอมองไปทางอื่น เรื่องนี้มันยังไงๆอยู่นะ
"เอาไว้คุณถามกันเองแล้วกันนะครับ" เขาพูดปัดมาหาพวกฉันเฉยๆเลย
พวกฉันขอกลับก่อนนะแพรไหม "
"หนูกลับก่อนนะค่ะ คุณลุงคุณป้า "พูดเสร็จก็ยกมือไหว้แล้วเดินออกไปอย่างเร็วเพราะกลัวว่าแพรไหมจะถาม
"นั้นพวกผมก็ขอกลับก่อนนะครับ"
"พ่อแม่ผมไปก่อนนะครับ " คริสพูดเสร็จก็เดินออกไปทันที
"ผมก็เหมือนกันครับ" นิคพูดเสร็จก็เดินตามคริสออกไป
"ไอ้พวกนี้มาเร็วไปเร็วกันจริงๆ" อีธานพูดถึงลูกชายแล้วก็ส่ายหัว
"ก็ลูกชายคุณนิค่ะ" ผู้เป็นภรรยาก็พูดแล้วก็มองหน้าสามีของตัวเอง
เธอทั้งสองคนก็เดินออกมาจากห้องของแพรไหมด้วยกัน
"ยัยมัสแกมากับคุณคริสได้ไง" เธอถามเพื่อนเพราะเห็นยัยมัสทะเลาะกับเขามาหยกๆแล้วบอกว่าจะไปลาออก
"ฉันไปลาออกจากการเป็นเลขาแล้วแต่เขามาบอกว่าแพรไหมเขาโรงพยาบาล" เธออธิบายให้เพื่อนฟัง หน้าเธอดูเศร้าๆ เพราะเธอรักคริสมากเลยเสียใจมากที่เขา เอาพูดหญิงมาเอากันในออฟฟิต เธอรับไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
"ไม่เป็นไรนะมัส ปล่อยให้มันผ่านไป" มัสพยักหน้าตอบจันทร์แล้วก็เช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาตอนไหนก็ไม่รู้ แล้วก็มีผู้ชายเดินมาทางนี้
"หนูจะกลับเลยรึจะไปไหนก่อนหื้มม" เขาพูดแล้วเดินไปลูบหัวของจันทร์เจ้า
"เฮียจะกลับแล้วหรอ" เธอหันไปถามเขา
"เฮียจะอยู่เป็นก้างขวางคอไอ้เตมันทำไม" เขาพูดแล้วก็หันมายิ้มให้เธอ
"หนูว่าจะไปซื้อของที่ห้างสักหน่อย" เธอบอกเขา
"เฮียแล้วแต่หนูทั้งนั้นแหละ"เขาพูดหยอดเธอให้เขิลจนคนที่ยืนอยู่ด้วย รู้สึกว่าเพื่อนเธอทั้งสองคนทำไมโชคดีขนาดนี้แล้วดูเราสิไม่เหลือใครสักคน
"เฮียก็เกรงใจมัสมันบางสิค่ะยิ่งเศร้าๆอยู่ด้วย" เธอบอกเขาที่หยอดหวานไม่หยุด
"ไม่เป็นไรหรอก เดียวฉันกลับก่อนนะ " เธอบอกจันทร์เจ้า แล้วก็เดินออกจากโรงพยาบาล
"กลับดีๆนะ ถึงแล้วก็ทักมาบอกด้วยนะฉันเป็นห่วง" เธอพูดตามหลังมัสแต่มัสก็ยกมือขึ้นเพื่อให้รู้ว่าเข้าใจแล้ว
“เพราะเฮียคนเดียวเลย มัสไปเลยเห็นไหม" เธอพูดบอกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ
"เฮียไม่รู้นี้น้าาา"เขาทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ แล้วก็มีคนเดินมาจับไหล่ของเขา
"ไอ้นิค เห็นมัสไหม" คริสเดินมาถามน้องชาย
"คุณทำให้เพื่อนฉันเสียใจขนาดนั้นยังจะถามหาอีกหรอค่ะ " จันทร์เจ้าพูดขึ้น
"ผมไม่ได้ตั้งใจผมแค่ทดสอบอยากรู้ว่าเธอรักผมไหม"เขาบอกจันทร์เจ้า
"ทดสอบบ้าบอกอะไรของคุณ มันเสียใจจนไม่ยอมกินข้าวเลย"เธอบอกเขาเพราะโมโหจริงๆ
"หนูใจเย็นๆ มันอาจจะสำนึกผิดแล้วก็ได้" เธอหันหน้าไปเธออื่น
"มัสหน้าจะเดินไปรอรถอยู่พี่รีบตามไปเถอะ" เขาพูดเสร็จคริสก็รีบเดินไปทันเลย
"เฮียจะไปบอกทำไมไม่รู้"เธอพูดอย่างหงุดหงิด
"บอกไปเถอะ เฮียเห็นแม่บอกว่าพี่เเกเมาทุกวันเลยอาจจะเป็นเพราะเรื่องนี้ก็ได้" เขาบอกเธอ
"ยัยมัสเป็นคนใจแข็งมากนะ เห็นแบบนั้นอ่ะ" เธอพูดบอกเขา
"เฮียว่ามันก็เรื่องของเขา เรามาเรื่องของเขากันดีกว่าไหม" เขาพูดแล้วก็เอาหน้าไปใกล้ๆเธอ
"หนูว่าเราไปห้างกันดีกว่านะ" เธอพูดแล้วก็เดินนำเขาไปเธอรู้ว่าคนหื่นๆอย่างเขาต้องคิดไม่ดีแน่เลย
"รอเฮียด้วยสิ" เขาถึงกับยิ้มออกมาเหมือนเธอจะรู้ตัวว่าเขาอยู่กับเธอคิดเรื่องอื่นไม่ได้เลย
"เฮียก็เดินเร็วๆสิ" เธอบอกเขาที่เดินช้าๆ
"เฮียแกแล้วนะ จะไปวิ่งตามหนูไหวได้ไง" เขาพูดบอกเธออย่างอ้อนๆเพราะอยากให้เธอเดินมาจับมือเเล้วเดินไปด้วยกัน
"เฮียเป็นมาเฟียจริงๆรึป่าวเนี้ย" แล้วเธอก็เดินมาจับมือเขาแล้วเดินไปด้วยกัน
"อยู่กับหนูเฮียเป็นแค่คนธรรมดาคนนึ่งเท่านั้น" เขาพูดบอกเธอที่จับมือเขาอยู่ตอนนี้
"ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว" แล้วทั้งสองก็เดินไปขึ้นรถไปด้วยกัน
ตอนนี้ก็มาถึงห้างแล้วตั้งแต่เธอเดินเข้าห้างมาก็เห็นพวกพนักงานที่ต่างก็มองเธอกันทั้งนั้น แล้วเธอก็พึ่งเคยมาห้างกับนิคเป็นครั้งแรกด้วยสิเลยไม่รู้ทำไหมมีแต่คนมองเธอ
"เฮียทำไมมีแต่คนมองพวกเราค่ะ " เธอสงสัยเลยถามเขาดู
"เฮียว่าพวกเขาหน้าจะมองว่าหนูสวยไง" เขาบอกเธอ
"ใช่ แน่หรอค่ะ" เธอถามกับเพราะเธอเคยมาเดินแล้วไม่เห็นมีคนจะจ้องมองเธอขนาดนี้เลย
"หนูอย่าคิดมากเลย" เขาบอกเธอแล้วก็พาเธอเข้าร้านเสื้อผ้า
"ยินดีต้อนรับค่ะคุณนิโคลัส" ผู้จัดการเดินออกมาต้อนรับเขาทันทีที่เข้าร้าน
"ยินดีต้อนรับค่ะคุณผู้หญิง ต้องการเสื้อผ้าแบบไหนค่ะ" ผู้จัดการถามเธอ
"อยากได้แบบใส่สบายๆค่ะ"
"นั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ " ผู้จัดการเดินนำเธอแล้วเธอก็หันมามองเขาที่ยืนอยู่
"ไปเถอะเดียวเฮียเดิน ดูของแถวนี้" แล้วเธอก็เดินไปกับผู้จัดการ
"ดูคุณนิโคลัสจะใส่ใจคุณมากเลยนะค่ะ"
"หรอค่ะ แล้วทำไมมีแต่คนมองเขาตั้งแต่เข้าห้างแล้วค่ะ" เธอถาม
"อ้อ เพราะเขาเป็นเจ้าของห้างนี้ ตั้งแต่คุณนิโคลัสเลิกกับคุณแคนดี้ไปก็ไม่เคย มาที่ห้างนี้อีกเลย ก็เลยมีแต่คนมองค่ะ" พูดเสร็จ เขาเคยมีแฟนชื่อแคนดี้นี้เอง แล้วก็ไม่เคยมาที่นี้อีกว่าแล้วเขาถึงไม่บอกฉันเพราะกลัวเราจะน้อยใจสินะ แล้วเธอก็ยิ้ม
"ขอบคุณค่ะ นั้นมาดูชุดกันดีกว่า " แล้วก็ดูเสื้อผ้าเสร็จแล้วเธอก็เดินออกมาก็เห็นเขาที่นั่งอยู่ที่โซฟา
"เฮียเสร็จแล้วค่ะ " เธอบอกที่นั่งอยู่
"ไหนเฮียดูสิว่า ซื้อมากี่ตัว"เขาเดินไปของที่เธอซื้อ เขาเปิดถุงดูก็ตกใจมีอยู่แค่2ชุด
"ทำไมซื้อแค่นี้แหละ"
"มันก็สวยแหละ อีกอย่างมันก็แพงด้วยซื้อไปก็ไม่น่าได้ใส่เลยดูที่น่าจะใส่บ่อยๆค่ะ"
"แล้วแต่หนูแล้วกัน หิวรึยังหื้มม" เขาถามเธอแล้วก็ลูบหัว
"ไม่ค่อยหิวค่ะ หนูว่าจะซื้อของไปทำอาหารให้กินเฮียหิวรึยังค่ะ"
"หิวมากเลย" เขาบอกเธอ
"นั้นเฮียหาอะไรลองท้องก่อนไหม" เธอหันหน้าไปมองเขา เเล้วเขาก็มากระซิบข้างหูเธอ
"เฮียหิวนมหนูมาเลย" พอเขาพูดเสร็จเธอก็หน้าแดงไปเลย
"เฮียบ้าหนูไม่คุยด้วยแล้ว" แล้วเธอก็เดินไปซื้อของทำอาหารที่บ้านต่อ
- Writer
