เมียเด็กนายซาตาน

บทที่ 14 เจอแม่

ตั้งแต่วันนั้นสเตฟานก็ยังไม่กลับคฤหาสน์โจนาธานอีกเลย กลับแต่คอนโดพอแม่ของสเตฟานโทรมาหาสเตฟานก็จะบอกว่า งานยุ่งมากเลยไม่ได้กลับคฤหาสน์เลย ทำให้แม่ของสเตฟานเริ่มสงสัย เพราะเพื่อนของแม่ป้าพิมเคยบอกไว้ว่าสเตฟานพาเด็กหน้าตาเอเชียมากินอาหารที่ร้านของเขาด้วย ตอนที่เธอกลับไทย เธอเลยจะลองหลอกถามคนสนิตของลูกชาย

ตืด ตืด ตืด

("ฮัลโลครับคุณผู้หญิง")

"ตอนนี้ตาเตทำอะไรอยู่" ที่เธอถามเพราะเธอจะแอบไปดูที่คอนโดที่เขาอยู่

("ตอนนี้เจ้านายทำงานอยู่ที่บริษัทครับ")

"อืม..ตาเตยังอยู่คอนโดเดิมใช่ไหมจะให้คนเอาของกินไปให้" เธอถามเพราะสเตฟานมีคอนโดหลายแห่ง

("อยู่ตรงคอนโดที่ใกล้ๆกับบริษัทครับ")

"อืมขอบคุณมากนะ" พอพูดเสร็จก็ตัดสายทิ้งเลย

"เอารถออกฉันจะไปข้างนอก" เธอหันไปบอกคนขับรถทันที

"ครับคุณผู้หญิง"

"คุณจะไปไหนที่รัก" อีธานผู้เป็นสามีเดินมาถามเธอว่าจะไหน

"พอดีฉันอยากไปเดินดูของสักหน่อยนะคะคุณ"

" ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหม"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ไปแค่แปปเดียวเอง" เธอหันไปเขาก็ไม่ต้องไป

"โอเคจ้าที่รัก " อีธานพูดแล้วก็เดินไปอ่านหนังสือเหมือนเดิม

"คุณผู้หญิงจะไปไหนครับ" คนขับรถถาม

"ไปคอนโดที่สเตฟานอยู่ใกล้กับบริษัท" เธอบอกคนขับรถ

"ครับคุณผู้หญิง" เเล้วเขาก็ได้ออกรถไปที่คอนโดของสเตฟานพอมาถึงหน้าคอนโดก็เห็นว่ามีคนของลูกชายเฝ้าอยู่ที่หน้าตึกตั้ง3คน ในคอนโดต้องมีอะไรแน่เลย เธอเลยลงจากรถแล้วหยิบกล่องเนคไทออกมา แล้วเดินเข้าไปไหนคอนโดไป

"สวัสดีครับคุณผู้หญิง"

"พอดีฉันเอาของมาให้เจ้าสเตฟาน เลยจะเข้าไปดูห้องสักหน่อย" เธอบอกเหล่าบอดี้การ์ดของลูกชาย

"คงจะไม่ได้ครับเจ้านายสั่งไว้ครับ"

"แต่นี้มันห้องลูกชายของฉันนะ" เธอพูดเสียงดัง

"ไม่ได้จริงๆครับ" บอดี้การ์ดพูดแต่หน้าคือเสียมากเลย

"ถ้าไม่ให้เข้าจะให้อีธานจัดการพวกแกให้หนักเลยทีเดียว" เธอพูดขู่พวกบอดี้การ์ของลูกชายตอนนี้ลูกน้องของสเตฟานก็โทรไปหาโนอาเพราะโทรหาสเตฟานไม่ติด

ตืดด ตืดด ตืดด

("ฮัลโลว่าไง")โนอารับสาย

"ตอนนี้คุณผู้หญิงมาที่คอนโดครับตอนนี้พวกเราจะต้านไม่ไหวแล้วครับคุณโนอา"

("โอเครยื้อให้ได้นานที่สุดนะ") โนอาบอกลูกน้อง

"ครับคุณโนอา" แล้วก็วางสายไปโนอาก็รีบเดินไปหาเจ้านายของตัวเองที่กำลังประชุมอยู่ในตอนนี้ก็ใกล้เสร็จแล้ว

ผลัก!

โนอาเปิดประตูแล้วเดินไปหาเจ้านายเเล้วก็กระซิบข้างหูเบาๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เขาตกใจเสียอาการมาก เพราะเขาเป็นห่วงกลัวเมียเด็กจะโดนแม่เขาจัดการเอาได้

เอี๊ยด!!

เขาก็รีบลุกขึ้นยืนทันทีทำให้คนมที่นั่งประชุมอยู่ตกใจ แล้วหันหน้ามาหาเขาที่ยืนอยู่หัวโต๊ะประชุมทันที

"วันนี้ประชุมแค่นี้ก่อน เลขาคุณเขียนสรุปมาให้ด้วย"แล้วเขาก็รีบออกจากห้องไปอย่างเร็วจนคนให้ห้องประชุมยังนั่งเอ๋ออยู่เลย

ตอนนี้บอดี้การ์พวกนั้นยอมเปิดประตูให้คุณผู้หญิงเข้าไปในห้องแล้ว พอเดินเข้าไปรอบๆก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลย ทำไมถึงไม่ให้ฉันเข้ามาด้วย เดินไปดูห้องนอนหน่อยแล้วกันค่อยกลับแล้วเธอก็เปิดประตูเข้าไปในห้องนอนก็เห็นมีผู้หญิงนอนอยู่ที่เตียง เธอเดินเข้าไปดูใกล้ๆก็ว่าเป็นผู้หญิงเอเชียจริงๆด้วยนอนห่มผ้าสะด้วย

"กลางวันแสกๆนอนหลับได้ไงเนี้ย"เธอเสียงดังๆเพื่อให้เธอตื่น มานอนห้องลูกชายเขาสบายใจเลยนะหน้าหนาขนาดไหนเนี้ย แต่ก็ไม่มีท่าที่จะตื่นเลยอากาศก็ไม่ได้หนาวนอนห่มผ้าไปได้ไงไม่ร้องรึไงกัน แม่ของสเตฟานคิดในใจ แล้วเธอก็คิดอะไรออกสักอย่าง แล้วเอาโทรศัพท์ออกมาแล้วก็ เปิดเสียง

กริ๊งงงงงงงงง~~~

"โอ้ยย" เสียงของแพรไหมที่ตกใจแล้วนั่งอย่างเร็วทำให้เธอเป็นตะคริว ทำน่าทรมานมาก

แม่ของสเตฟานก็ตกใจ เมื่อเธอลุกขึ้นแล้วทำให้เห็นที่ท้องใหญ่มาก แล้วหน้าของเธอที่ดูทรมานมาก

"หนูเป็นอะไรลูก " แม่สเตหานเริ่มเป็นหวงเพราะเขาไม่รู้ว่าเธอท้องอยู่

"หนูตกใจลุกเร็วเลยเป็นตะคริวค่ะ " เธอพูดเหนื่อยๆ

"มาๆเดียวฉันช่วย" แม่ของสเตฟานกำลังบีบนวดขาของเธอแต่

"ไม่ต้องหรอก คุณอายุเยอะจะมาบีบขาหนูได้ไงมันไม่ดีนะค่ะ"เธอพูดบอกเขาแบบเหนื่อยๆ

"ไม่เป็นไรฉันไม่ถึงหรอก" แม่ของสเตฟานก็บีบขาให้เธอ แล้วก็รู้สึกผิดไม่หน้าแกล้งเธอเลย

ผ่านไปสักดีขึ้นแล้วก็มานั่งห้อยขาอยู่ข้างเตียง

"คุณป้ามาหาใครหรอคะ" แพรไหมถาม

"มาหาหนูแหละจ้ะ" แม่ของสเตฟานพูด

"มีอะไรกับแพรไหมหรอคะ"

"พอดี ฉันอยากรู้ว่าทำไมลูกชายฉันถึงไม่กลับบ้านเลย" แม่ของสเตฟานพูดถามเธอที่ทำหน้างงอยู่ว่าลูกชายของเธอคือใคร

"ลูกชายเหรอค่ะ ใครหรอค่ะ" เธอถามเพื่อความแน่ใจอีกที

"ก็เจ้าของห้องที่หนูอยู่ไงจ้ะ " แม่ของสเตฟานพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งแล้วก็ยิ้ม

"เอ๋อ..คือ..หนู.." เธอไม่รู้จะพูดยังไงดี

"ทำไมหนูถึงมาอยู่กับสเตฟาน" เธอพูดเสียงจริงจัง

"คือหนูท้องค่ะเลยมาอยู่ทีนี้เพราะ.." เเพรไหมพูดไม่ทันจบ แม่ของสเตฟานก็พูดขึ้นมาก่อน

"คิดที่จะจับสเตฟานด้วยวิธีนี้ใช่ไหมห้ะ"

"เปล่านะค่ะ หนูเปล่า" เธอพูดแล้วทำหน้าส่ายไปมา ว่าเธอไม่ได้ทำอย่างนั้นจริงๆ

"เปล่าได้ไง อายุก็น่าจะไม่เยอะคิดที่จะรวยทางอ้อมหรอห้ะ" แม่ของสเตฟานพูดใส่เธอ

"หนูเปล่าจริงๆค่ะ นั้นหนูออกไปอยู่ที่อื่นก็ได้ค่ะคุณป้า" เธอพูดแล้วก็ลุกเดินอุ้ยอ้ายไปเก็บเสื้อผ้าใส้กระเป๋าน้ำตาไหล แล้วก็มาลาผู้เป็นแม่สเตฟานเธอแน่นอกจุกออกจนพูดไม่ออกเลยพูดแค่

"หนูไปก่อนนะค่ะ" เธอพูดแล้วก็เดินอุ้ยอ้ายไปขึ้นลิฟท์ พอเธอเดินเขาลิฟท์ไปสเตฟานก็ออกมาจากลิฟท์อีกฝั่งหนึ่งพอดี พอแพรไหมเข้าไปแล้วก็ร้องไห้หนักมาก

สเตฟานมาถึงก็รีบเดินเข้าห้องทันทีโดยไม่ได้ถามใครเลยเพราะเป็นห่วงเมียเด็กมากแต่หารู้ไม่ว่าเมียเด็กของตัวเองพึ่งออกไปจากห้องได้ไม่นาน พอเขาเดินเข้าห้องไปก็เดินหาเมียรักแต่ไม่เจอเลย เจอแต่แม่ตัวเอง

"แม่เอาแพรไหมไปไว้ไหน" เขาถามผู้เป็นแม่

"เธอเก็บของไปแล้วออกไปแล้ว" เเม่พูดถึงเข่าทรุดลงพื้นเลยที่เดียวทำให้พูดเป็นแม่ตกใจ

"โนอาให้คนของเราไปตามหาแพรไหมให้เจอแล้วอย่าให้เธอกับลูกเป็นอะไรเด็ดขาด" เขาหันไปสั่งลูกน้อง

"ลูกจะไปตามผู้หญิงแบบนั้นทำไมเธออาจจะหลอกลูกก็ได้" แม่เขาพูด

"ผมนี้แหละหลอกเธอให้มาอยู่ด้วย แล้วตอนนี้เธอก็ท้องลูกผมอยู่ หมอไม่อยากให้เธอเดินเยอะผมก็พยายามให้เธอนอนอย่าเดียวเพราะกลัวเธอเป็นตะคริวแล้วช่วยไม่ทัน" เขาพูดแล้วก็น้ำตาไหลออกมา

"แล้วทำไมไม่บอกแม่ว่าเอาเธอมาอยู่ด้วย" แม่ถามเขา

"ก็ผมยังไม่มีโอกาสที่จะบอกแม่เลย"เขาพูดแล้วน้ำตาลูกผู้ชายก็ไหล เพราะกลัวเธอจะลำบาก

"ไม่ร้องต้องนะตาเตเดียวเธอก็กับมาแล้วเราค่อยมาคุยกัน" แม่สเตฟานพูดปลอบลูกชาย