ตอนที่ 5: เกมแรกของเมธา
1468 Words
ชีวิตในคฤหาสน์เทวัญเริ่มเข้า ที่เข้าทางมากขึ้น หลังจากคืนที่เมธาเปิดใจเล่าเรื่องพ่อให้คิมหันต์ฟัง ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ดูผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยก็ในสายตาคนภายนอก คิมหันต์ยังคงเย็นชาและใช้เวลาส่วนใหญ่ในห้องทำงาน แต่เขาจะพูดคุยกับเมธามากขึ้นระหว่างมื้ออาหาร หรือตอนที่นั่งในห้องนั่งเล่นตอนเย็น
เมธาเองก็ยิ้มบ่อยขึ้น เธอทำอาหารเช้าให้เขาทุกวัน ดูแลสวนเล็กๆ ที่เธอเริ่มปลูกดอกไม้ และพูดคุยกับคนในบ้านอย่างเป็นกันเอง ลุงชัยเริ่มชอบเธอมากขึ้น เพราะเธอช่วยงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ และถามไถ่ความเป็นอยู่ของเขาเสมอ
แต่ใต้ภาพลักษณ์นั้น เมธากำลังเริ่มเกมแรกของเธออย่างเงียบๆ
เธอรู้ดีว่าถ้าจะทำลายคิมหันต์จากภายใน เธอต้องเริ่มจากคนรอบตัวเขา โดยเฉพาะลูกน้องคนสนิท ที่จะทำให้กำแพงป้องกันของเขาเริ่มร้าว
เป้าหมายแรกของเธอคือ **อาร์ม** ลูกน้องคนสนิทของคิมหันต์ อายุราวสามสิบต้นๆ รูปร่างกำยำ ใบหน้าแข็งกระด้าง แต่เป็นคนซื่อสัตย์และภักดีต่อคิมหันต์มากที่สุด อาร์มคือคนที่คิมหันต์ไว้ใจให้ดูแลความปลอดภัยรอบบ้าน และบางครั้งก็ตามไปประชุมธุรกิจมืดๆ
เมธาเริ่มสังเกตอาร์มตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามา เขายืนเฝ้าประตูหน้าบ้านทุกวัน มือล้วงกระเป๋า ดวงตาคมกริบสแกนรอบตัวเสมอ
วันหนึ่ง ตอนบ่ายที่คิมหันต์ออกไปประชุมนอกบ้าน เมธาเดินออกมาที่สวนหน้าบ้าน ถือแก้วน้ำเย็นสองแก้ว เธอสวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ผมปล่อยสลวย ยิ้มอ่อนโยนราวกับสาวน้อยที่ไร้เดียงสา
“พี่อาร์มคะ ดื่มน้ำเย็นหน่อยไหมคะ? อากาศร้อนจัง”
อาร์มหันมามอง เขายืนตัวตรงทันที “ไม่เป็นไรครับคุณเมธา ผมสบายดี”
เมธายิ้มกว้างขึ้น เดินเข้าไปใกล้ ยื่นแก้วให้ “ดื่มเถอะค่ะ หนูเห็นพี่เฝ้าอยู่ทั้งวัน เหนื่อยแย่เลย หนูเป็นห่วง”
อาร์มลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็รับแก้วมา “ขอบคุณครับ”
เมธานั่งลงบนม้านั่งไม้ใกล้ๆ ชวนคุย “พี่อาร์มทำงานกับพี่คิมหันต์มานานแค่ไหนแล้วคะ?”
อาร์มยืนดื่มน้ำ น้ำเสียงเรียบ “นานครับ ตั้งแต่ท่านยังหนุ่มๆ”
เมธาพยักหน้า “พี่คิมหันต์โชคดีที่มีพี่เฝ้าให้แบบนี้ หนูว่าพี่เหมือนพี่ชายเลย ดูแลทุกคนในบ้าน”
อาร์มยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ผมแค่ทำหน้าที่ครับ”
เมธาเอียงศีรษะ มองเขาด้วยดวงตาที่ดูใสซื่อ “แต่หนูสงสัยนะคะ พี่คิมหันต์เครียดบ่อยๆ ใช่ไหม? หนูเห็นพี่เขานั่งในห้องทำงานดึกๆ ดื่นๆ บ่อยเลย หนูอยากช่วยแต่ไม่รู้จะช่วยยังไง”
อาร์มเงียบไปชั่วขณะ “ท่านมีเรื่องหนักใจเยอะครับ ธุรกิจมันซับซ้อน”
เมธาถอนหายใจ “หนูเข้าใจค่ะ แต่บางทีหนูกลัว... กลัวว่าพี่เขาจะไว้ใจคนผิด หรือมีคนที่ไม่หวังดีแฝงตัวอยู่”
เธอพูดเบาๆ ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง “แบบ... ในตระกูลหนู ก็เคยมีคนทรยศพ่อหนู จนพ่อต้องตาย หนูเลยกลัวว่าจะเกิดกับพี่คิมหันต์บ้าง”
อาร์มขมวดคิ้ว “คุณเมธาคิดมากไปครับ ท่านฉลาดมาก ไม่มีใครหลอกท่านได้”
เมธายิ้มเศร้าๆ “หนูหวังอย่างนั้นค่ะ แต่พี่อาร์มต้องช่วยหนูเฝ้าดูให้ดีนะคะ ถ้ามีอะไรผิดปกติ บอกหนูหน่อย หนูอยากปกป้องพี่เขาเหมือนกัน”
อาร์มพยักหน้า “ครับ ผมจะระวัง”
เมธายื่นแก้วน้ำเปล่าให้เขาอีกแก้ว “ขอบคุณนะคะพี่อาร์ม พี่คือคนที่หนูไว้ใจที่สุดในบ้านนี้เลย”
คำพูดนั้นทำให้อาร์มรู้สึกแปลกๆ เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะกลับไปยืนเฝ้าต่อ
เมธาเดินกลับเข้าบ้าน ยิ้มกับตัวเอง ‘เมล็ดพันธุ์แรก หว่านลงไปแล้ว’
วันต่อๆ มา เมธาเริ่มเข้าใกล้อาร์มมากขึ้น เธอเอาน้ำหรือขนมไปให้บ่อยๆ ถามไถ่เรื่องส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ เช่น ครอบครัวของเขา หรือความฝันในวัยเด็ก เธอใช้จิตวิทยาที่เธอถนัด ทำให้อาร์มเริ่มเปิดใจ
“พี่อาร์มมีแฟนยังคะ?” เมธาถามวันหนึ่ง ขณะนั่งคุยกันที่ม้านั่งเดียวกัน
อาร์มส่ายหน้า “ยังครับ งานมันยุ่ง”
เมธายิ้ม “เสียดายนะคะ พี่หล่อขนาดนี้ ต้องมีสาวๆ ตามเยอะแน่ แต่พี่ทุ่มเทให้พี่คิมหันต์มาก หนูชื่นชมจริงๆ”
อาร์มยิ้มเขินๆ “ท่านช่วยผมไว้เยอะครับ ตอนผมลำบาก ท่านให้งาน ให้ที่อยู่ ผมเลยซื่อสัตย์กับท่านเต็มที่”
เมธาพยักหน้า “ดีจังที่มีคนแบบพี่ แต่... พี่เคยสงสัยไหมคะ ว่าบางทีพี่คิมหันต์อาจไว้ใจคนผิด?”
อาร์มมองเธอ “หมายความว่ายังไงครับ?”
เมธาพูดเบาๆ ราวกับกลัวใครได้ยิน “หนูไม่รู้ค่ะ แต่หนูได้ยินพี่คิมหันต์คุยโทรศัพท์ตอนดึกๆ บ่อยๆ ดูเหมือนมีคนในวงในที่กำลังมีปัญหา หนูกลัวว่าพี่เขาจะถูกหักหลัง”
เธอหยุด มองอาร์มด้วยดวงตาที่ดูเป็นห่วง “พี่อาร์มต้องช่วยหนูเฝ้าดูนะคะ อย่าให้มีใครทำร้ายพี่เขา”
อาร์มเริ่มขมวดคิ้ว “ผมจะระวังครับ แต่ท่านไม่เคยบอกผมเรื่องแบบนี้”
เมธาถอนหายใจ “พี่เขาคงไม่อยากให้พี่กังวล แต่หนูเป็นภรรยา หนูรู้สึกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ”
เธอวางมือบนแขนอาร์มเบาๆ “พี่ช่วยหนูหน่อยนะคะ”
สัมผัสนั้นทำให้อาร์มตัวเกร็ง แต่เขาพยักหน้า “ครับคุณเมธา”
เมธายิ้ม ‘ดีมาก อาร์มเริ่มสงสัยแล้ว’
ส่วนคิมหันต์ ที่กำลังประชุมนอกบ้าน เขาได้รับรายงานจากลุงชัยทางโทรศัพท์
“ท่านครับ คุณเมธาเริ่มสนิทกับอาร์มแล้วครับ เธอคุยกับเขาบ่อยขึ้น”
คิมหันต์ยิ้มเย็น “ปล่อยไป เธอกำลังเริ่มเล่นเกม ฉันอยากดูว่าเธอจะทำอะไร”
เขารู้ดีว่าเมธาไม่ใช่แค่สาวบอบบาง เธอฉลาดและมีแผนการ แต่เขาจะปล่อยให้เธอคิดว่าตัวเองกำลังได้เปรียบ
เย็นนั้น คิมหันต์กลับบ้านเห็นเมธากำลังคุยกับอาร์มที่หน้าประตู เขาเดินตรงไป
“มีอะไร?” เขาถามอาร์มเสียงต่ำ
อาร์มรีบยืนตรง “ไม่มีครับท่าน แค่คุณเมธาเอาน้ำมาให้”
คิมหันต์มองเมธา “คุณไม่ต้องเหนื่อยหรอก”
เมธายิ้ม “หนูอยากดูแลทุกคนในบ้านค่ะ รวมถึงพี่อาร์มด้วย”
คิมหันต์พยักหน้า แต่ในใจ ‘เธอกำลังพยายามซื้อใจลูกน้องฉัน’
คืนนั้น ระหว่างอาหารเย็น เมธาชวนคุยเรื่องธุรกิจเล็กน้อย
“พี่คิมหันต์คะ วันนี้หนูได้ยินข่าวเรื่องแก๊งอื่นๆ เริ่มขยับเข้ามาในเขตเรา หนูเป็นห่วง”
คิมหันต์มองเธอ “ข่าวจากไหน?”
เมธาลังเล “จากพี่อาร์มค่ะ เขาบอกว่ามีคนเห็นรถแปลกๆ วนรอบบ้าน”
จริงๆ แล้วเป็นเมธาที่ถามอาร์ม และชักจูงให้เขาพูดเรื่องนี้เพื่อสร้างความตึงเครียด
คิมหันต์ขมวดคิ้ว หันไปมองอาร์มที่ยืนเฝ้าอยู่ใกล้ๆ “จริงเหรออาร์ม?”
อาร์มพยักหน้า “ครับท่าน ผมเห็นสองสามครั้ง แต่ยังไม่แน่ใจ”
คิมหันต์พยักหน้า “สืบให้แน่ อย่าให้มีช่องโหว่”
หลังอาหาร เมธาเดินไปหาอาร์มอีกครั้ง “พี่อาร์ม พี่คิมหันต์ดูเครียดนะคะ เพราะเรื่องที่พี่บอก”
อาร์มถอนหายใจ “ใช่ครับ ผมกลัวท่านจะคิดว่าผมพลาด”
เมธาวางมือบนไหล่เขา “ไม่ใช่ความผิดพี่หรอกค่ะ พี่คิมหันต์แค่กังวล แต่หนูว่าพี่ต้องรายงานทุกอย่างให้ท่านรู้โดยตรงนะคะ อย่าให้มีคนกลางที่อาจบิดเบือน”
คำพูดนั้นฝังลงในใจอาร์ม ‘คนกลาง...’
วันต่อมา อาร์มเริ่มสังเกตลุงชัยมากขึ้น เพราะลุงชัยคือคนที่รายงานเรื่องให้คิมหันต์บ่อยๆ เขาเริ่มสงสัยว่า ลุงชัยอาจกำลังปกปิดอะไรบางอย่าง
เมธาเห็นอาร์มมองลุงชัยด้วยสายตาแปลกๆ เธอยิ้มในใจ ‘เกมแรก สำเร็จ’
ส่วนคิมหันต์ ในห้องทำงาน เขาเรียกอาร์มเข้ามา
“มีอะไรผิดปกติไหม?”
อาร์มลังเล “ไม่มีครับท่าน แต่... ผมคิดว่าคุณเมธาเป็นห่วงท่านมาก เธอถามผมเรื่องความปลอดภัยบ่อยๆ”
คิมหันต์ยิ้ม “ดี เธอเริ่มปรับตัว”
แต่อาร์มพูดต่อ “แต่ท่านครับ ผมเริ่มสงสัยลุงชัยนิดหน่อย เขารายงานเรื่องรถแปลกๆ ช้ากว่าที่ผมเห็น”
คิมหันต์เลิกคิ้ว ‘มาแล้ว’
เขาไม่โกรธอาร์ม แต่รู้ทันทีว่านี่คือฝีมือเมธา เธอใช้จิตวิทยาเล็กๆ ทำให้อาร์มเริ่มสงสัยคนสนิท
‘ฉลาดมาก คุณเมธา แต่เกมนี้ ฉันจะเล่นด้วย’
เขาพยักหน้าให้อาร์ม “ดีที่เธอระวัง ฉันจะจัดการเอง”
เมธา ที่แอบฟังจากชั้นบน ยิ้มกับตัวเอง ‘คิมหันต์ นายเริ่มมีรอยร้าวแล้ว’
เกมแรกของเมธาเริ่มต้น และมันกำลังได้ผล
แต่คิมหันต์กำลังรอเกมต่อไปของเธอ ด้วยความเย็นชาที่มากขึ้น
- Writer
