ตอนที่ 19: ความลับของพ่อเมธา
899 Words
วันถัดมาหลังการบุกโจมตีที่โกดัง เมธาและคิมหันต์ตื่นขึ้นในอ้อมกอดของกันและกัน แผลที่แขนของเมธาและที่ไหล่ของคิมหันต์ยังเจ็บอยู่บ้าง แต่ความอบอุ่นจากร่างกายที่แนบชิดกันทำให้ทั้งคู่รู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด เมธาเป็นฝ่ายตื่นก่อน เธอเอียงมองใบหน้าหลับของคิมหันต์ รอยแผลเป็นจางๆ ที่แก้ม และดวงตาที่ปิดสนิท ทำให้เธอยิ้มอย่างมีความสุข
“พี่หล่อจังแม้ตอนหลับ” เธอพึมพำเบาๆ มือบางลูบแก้มเขา
คิมหันต์ตื่นตามมา จับมือเธอจูบเบาๆ “สวัสดีตอนเช้าภรรยา”
เมธายิ้มเขิน กอดเขาแน่น “สวัสดีค่ะสามี หนู... หนูฝันดีทั้งคืนเพราะมีพี่กอด”
คิมหันต์จูบหน้าผากเธอ “ผมก็เช่นกัน แต่แผลคุณยังเจ็บไหม? วันนี้ไปหาหมอ”
เมธาส่ายหน้า “ไม่ต้องค่ะ พี่ดูแลดีมาก แผลหายเร็วแน่”
ทั้งคู่ลุกขึ้นอาบน้ำด้วยกันอย่างช้าๆ คิมหันต์ช่วยล้างตัวให้เธอ ระวังไม่ให้โดนแผลน้ำ จูบไล้ไหล่และแผ่นหลังเธอเบาๆ เมธาหันมากอดเขาใต้สายน้ำ “พี่... หนูรักพี่มากขึ้นทุกวัน”
คิมหันต์กอดตอบ “ผมก็รักคุณ”
หลังอาหารเช้า คิมหันต์บอกเมธาว่าเขาจะไปสืบเรื่องวิชัยเพิ่ม และให้เธอพักที่บ้าน แต่เมธายืนยันจะช่วย
“หนูอยากช่วยพี่ค่ะ หนูรู้จักพี่วิชัยดี หนูอาจช่วยได้”
คิมหันต์ยอม “ได้ แต่คุณต้องระวังตัว”
ระหว่างที่คิมหันต์ออกไปประชุมกับลุงชัย เมธาใช้เวลาอยู่บ้านคนเดียว เธอเดินไปที่ห้องสมุดส่วนตัวของบ้าน หยิบหนังสือเก่าๆ อ่านเพื่อผ่อนคลาย แต่แล้วเธอสังเกตเห็นกล่องไม้เก่าๆ ที่ซ่อนในชั้นล่างสุดของตู้หนังสือ – กล่องที่เธอเคยเห็นคิมหันต์เปิดตอนดึกๆ
ความอยากรู้อยากเห็นมีชัย เธอเปิดกล่องดู (มันไม่ได้ล็อก) ภายในมีเอกสารเก่าๆ เพิ่มเติมที่คิมหันต์เก็บไว้เกี่ยวกับอดีตของแม่เขา
เมธานั่งลงกับพื้น อ่านเอกสารด้วยมือสั่น
เอกสารแรกเป็นบันทึกจากแม่คิมหันต์ – นลิน – เขียนด้วยลายมือสวยแต่สั่นเทา
“วันนี้วาริชส่งคนมาข่มขู่ซัพพลายเออร์ของฉันอีกแล้ว เขาใช้เอกสารปลอมฟ้องฉันข้อหาฉ้อโกง ธุรกิจที่ฉันสร้างมาห้าปี กำลังพังทลายเพราะเขา เขาบอกว่าจะกลืนกิจการฉันให้หมด เพื่อขยายอาณาจักรของเขา”
เอกสารต่อมาเป็นหลักฐานการโอนทรัพย์สินที่พ่อเธอใช้กลยุทธ์สกปรกจริงๆ – ฟ้องร้องเท็จ ส่งคนไปขู่พนักงานของนลินให้ลาออก และปล่อยข่าวลือทำลายชื่อเสียง
มีจดหมายจากนลินถึงคิมหันต์ฉบับสุดท้าย ที่เธอเคยเห็นบางส่วน แต่คราวนี้มีเพิ่ม:
“ลูกเอ๋ย คนที่ชื่อวาริชเขาไม่ใช่แค่นักธุรกิจ เขาคือปีศาจที่ยิ้มได้ เขาทำลายแม่เพื่อความทะเยอทะยานของเขา แม่ทนไม่ได้แล้ว แม่ขอโทษที่ทิ้งลูก”
เมธาน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอปิดเอกสาร นั่งกอดเข่าร้องไห้เงียบๆ
‘พ่อ... พ่อทำเรื่องเลวร้ายจริงๆ พ่อทำลายชีวิตคนอื่นเพื่ออำนาจ’
เธอรู้สึกผิดมหาศาลที่เคยแค้นคิมหันต์ ทั้งที่พ่อเธอคือฝ่ายผิดตั้งแต่แรก
เมื่อคิมหันต์กลับมา เขาเห็นเมธานั่งร้องไห้ในห้องสมุด รีบวิ่งไปหา
“เมธา! เป็นอะไร?”
เมธาหันมากอดเขาแน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้น “พี่... หนูขอโทษ หนูเจอเอกสารของแม่พี่ พ่อหนู... พ่อหนูทำเรื่องเลวร้ายจริงๆ หนูไม่รู้มาก่อนว่าพ่อโหดร้ายขนาดนั้น”
คิมหันต์กอดเธอแน่น ลูบแผ่นหลัง “ผมรู้ว่าคุณเจอ ผมจงใจไม่เก็บให้มิด เพราะอยากให้คุณรู้ความจริง”
เมธามองเขา น้ำตาไหล “พี่ไม่โกรธหนูเหรอคะ? หนูเป็นลูกของคนที่ทำลายแม่พี่”
คิมหันต์เช็ดน้ำตาเธอ “ผมเคยโกรธ แต่ตอนนี้ผมรักคุณมากกว่าความแค้น คุณไม่ใช่พ่อคุณ คุณคือเมธา ภรรยาผม”
เมธากอดเขาแน่น “หนูรู้สึกผิดมาก หนู... หนูอยากชดใช้ให้พี่”
คิมหันต์จูบเธอเบาๆ “คุณชดใช้ด้วยการอยู่ข้างผมก็พอ”
ทั้งคู่นั่งกอดกันนาน เมธาเล่าให้เขาฟังว่าเธอรู้สึกอย่างไรเมื่ออ่านเอกสาร คิมหันต์เล่าถึงความเจ็บปวดในวัยเด็กให้เธอฟังเป็นครั้งแรกอย่างละเอียด
“ตอนแม่ตาย ผมอยู่คนเดียว ผมสาบานว่าจะล้างแค้น แต่ตอนนี้... มีคุณ ผมอยากเริ่มต้นใหม่”
เมธาจูบเขา “หนูก็ค่ะ หนูจะอยู่กับพี่ตลอดไป”
เย็นนั้น เมธาเป็นฝ่ายดูแลคิมหันต์มากขึ้น เธอทำอาหารพิเศษ นวดไหล่ให้เขา และกอดเขาแน่นตลอดเวลา
คืนนั้น ทั้งคู่ใกล้ชิดกันอีกครั้ง อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความเข้าใจใหม่ เมธาจูบรอยแผลเป็นของเขา “หนูจะรักพี่แทนแม่พี่ด้วย”
คิมหันต์กอดเธอ “คุณคือครอบครัวผมแล้ว”
แต่ระหว่างวัน คิมหันต์ได้รับข้อมูลเพิ่มจากลูกน้อง – วิชัยกำลังวางแผนโจมตีครั้งใหญ่ เพื่อแย่งชิงอำนาจหลังรู้ว่าคิมหันต์อ่อนแอจากเหตุการณ์โกดัง
คิมหันต์บอกเมธา “วิชัยกำลังมา เราต้องเตรียมรับมือ”
เมธาพยักหน้า “หนูจะช่วยพี่ค่ะ หนูจะไม่ให้ใครทำร้ายพี่”
ความลับของพ่อเมธาที่เปิดเผย ทำให้เมธารู้สึกผิดและรักคิมหันต์มากขึ้น
เธอเริ่มสงสัยเป้าหมายแก้แค้นของตัวเองอย่างแท้จริง
และทั้งคู่พร้อมเผชิญหน้ากับวิชัยด้วยกัน
- Writer
