ตอนที่ 20: จุดเปลี่ยนแรก
897 Words
หลังจากที่เมธาเจอเอกสารเก่าเกี่ยวกับแม่ของคิมหันต์และความเลวร้ายที่พ่อเธอเคยทำ ชีวิตในคฤหาสน์เทวัญเริ่มเข้าสู่ความสงบที่แท้จริงครั้งแรก ไม่ใช่ความสงบที่มาจากการแกล้งทำ แต่มาจากความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นระหว่างทั้งคู่ เมธาใช้เวลาส่วนใหญ่คิดทบทวนตัวเอง เธอนั่งในสวนคนเดียวนานๆ มองดอกไม้ที่เธอปลูกเอง คิดถึงพ่อที่เธอเคยเทิดทูน แต่ตอนนี้ภาพลักษณ์นั้นแตกสลาย
‘พ่อ... พ่อทำไมถึงโหดร้ายขนาดนั้น? และฉัน... ฉันเคยอยากแก้แค้นแทนพ่อ โดยไม่รู้ความจริง’
ความรู้สึกผิดก่อตัวในใจเธอหนักขึ้นทุกวัน เธอเริ่มมองคิมหันต์ด้วยสายตาที่ต่างไป – ไม่ใช่แค่สามีที่ถูกบังคับ แต่เป็นผู้ชายที่เข้มแข็งและเจ็บปวดที่เธอรักจริงๆ เขาไม่เคยแก้แค้นเธอตรงๆ แม้จะมีโอกาสมากมาย เขาให้โอกาสเธอพิสูจน์ตัวเอง และปกป้องเธอด้วยชีวิตในคืนบุกโกดัง
เมธาเริ่มสงสัยเป้าหมายของตัวเองอย่างจริงจัง ‘การแก้แค้นนี้... มันคุ้มค่าหรือ? ฉันเกือบทำร้ายคนที่รักฉันที่สุด’
วันหนึ่ง คิมหันต์กลับบ้านเร็ว เขาเห็นเมธานั่งในสวนคนเดียว ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาแดงก่ำราวกับร้องไห้มาทั้งวัน เขาเดินไปนั่งข้างๆ โอบไหล่เธอเบาๆ
“เป็นอะไร? คิดอะไรอยู่?”
เมธาหันมามองเขา น้ำตาคลออีกครั้ง “พี่คะ... หนูคิดถึงเรื่องเอกสารที่หนูเจอ หนู... หนูสงสัยตัวเองมาก หนูเคยแค้นพี่ขนาดนั้น เพราะคิดว่าพี่ฆ่าพ่อหนู แต่จริงๆ แล้วพ่อหนูต่างหากที่ผิด หนู... หนูเกือบทำร้ายพี่โดยไม่รู้ความจริง”
คิมหันต์กอดเธอแน่น ลูบแผ่นหลัง “คุณไม่ผิด คุณแค่เชื่อในสิ่งที่เห็น ผมเข้าใจ”
เมธาสะอึกสะอื้น “แต่หนูทำร้ายพี่ทางอ้อม หนูชักจูงอาร์ม ส่งข้อมูลให้วิชัย หนู... หนูเกลียดตัวเองที่เคยทำแบบนั้น”
คิมหันต์ดึงเธอให้หันหน้าเข้าหา เช็ดน้ำตาเธอ “ผมให้อภัยคุณไปแล้ว คุณพิสูจน์ตัวเองด้วยการอยู่ข้างผมในคืนบุกโกดัง คุณเสี่ยงชีวิตเพื่อผม นั่นมากกว่าที่ผมเคยหวัง”
เมธามองตาเขา “พี่ใจดีจังค่ะ พี่เห็นด้านดีของหนูเสมอ แม้หนูจะเคยแย่ขนาดนั้น”
คิมหันต์ยิ้ม จูบหน้าผากเธอ “เพราะผมเห็นคุณที่แท้จริง คุณไม่ใช่คนเลว คุณแค่ถูกความแค้นบังตาเหมือนที่ผมเคยเป็น”
เมธากอดเขาแน่น “หนู... หนูเริ่มสงสัยเป้าหมายของตัวเองแล้วค่ะ การแก้แค้นนี้ มันทำให้หนูเจ็บปวดมากกว่าที่คิด หนูอยากหยุด อยากอยู่กับพี่แบบสงบสุข”
คิมหันต์กอดตอบ “ผมก็อยากแบบนั้น แต่เรายังมีวิชัยที่ต้องจัดการ เขาคือตัวการที่ทำให้พ่อคุณตายจริงๆ”
เมธาพยักหน้า “หนูจะช่วยพี่ค่ะ หนูจะไม่ให้ความแค้นมาทำลายเราอีก”
ทั้งคู่นั่งกอดกันในสวนนาน เมธารู้สึกว่าจุดเปลี่ยนในใจเธอมาถึงแล้ว เธอเห็นด้านดีของคิมหันต์ชัดเจน – ความเข้มแข็งที่ปกป้องเธอ ความอ่อนโยนที่เขาแสดงให้เธอคนเดียว และความรักที่เขาให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
เย็นนั้น เมธาเป็นฝ่ายทำอาหารพิเศษให้คิมหันต์ – สเต็กเนื้อที่เขาชอบ กับไวน์แดงที่เธอเลือกเอง เธอจุดเทียนบนโต๊ะอาหาร จัดบรรยากาศโรแมนติก
“คืนนี้หนูอยากขอบคุณพี่ค่ะ ที่ให้โอกาสหนู” เธอพูด ยกแก้วไวน์ชนเขาเบาๆ
คิมหันต์ยิ้ม “คุณไม่ต้องขอบคุณ ผมรักคุณ”
เมธาเขิน ก้มหน้า “หนูก็รักพี่ค่ะ มากขึ้นทุกวัน”
หลังอาหาร ทั้งคู่เดินไปที่ห้องนอน คิมหันต์อุ้มเธอขึ้นเตียง จูบเธอช้าๆ “คืนนี้... ผมอยากทำให้คุณมีความสุข”
เมธาพยักหน้า กอดคอเขา “หนูก็ค่ะ”
เขาค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าเธอ จูบไล้ทุกส่วนอย่างทะนุถนอม มือลูบไล้ผิวเนียน เมธาครางเบาๆ เมื่อเขาจูบลงที่คอและหน้าอก จูบนั้นร้อนแรงแต่เต็มไปด้วยความรัก
เมธาเปลื้องเสื้อเขา ลูบแผงอกกว้าง “พี่... หนูอยากเป็นของพี่ทุกคืน”
คิมหันต์เข้าสู่ร่างกายเธอช้าๆ ขยับอย่างอ่อนโยน สอดคล้องกับจังหวะของเธอ จูบกันไม่หยุด มือกอดกันแน่น ความสุขแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
“เมธา... คุณคือทุกอย่างของผม” เขาครางเบาๆ
เมธาตอบ “พี่ก็ค่ะ... หนูรักพี่”
จุดสูงสุดมาถึงพร้อมกัน ทั้งคู่กอดกันแน่น หายใจหอบในอ้อมกอด
หลังจากนั้น เมธานอนพิงอกเขา “พี่คะ... หนูตัดสินใจแล้ว หนูจะไม่แก้แค้นอีก หนูอยากเริ่มต้นใหม่กับพี่”
คิมหันต์จูบผมเธอ “ผมดีใจ คุณทำให้ผมอยากเริ่มต้นใหม่เหมือนกัน”
แต่ในใจคิมหันต์ ‘วิชัยยังต้องชดใช้ แต่ผมจะทำเพื่อปกป้องเรา ไม่ใช่เพื่อแค้น’
วันต่อมา เมธาเริ่มช่วยคิมหันต์สืบวิชัยอย่างจริงจัง เธอโทรหาวิชัย แกล้งชวนคุยเพื่อล่อข้อมูล
“พี่วิชัยคะ หนูอยากเจอพี่ มีเรื่องสำคัญ”
วิชัยตกลงมาพบที่คาเฟ่ลับ
เมธาไปกับคิมหันต์ที่ซ่อนตัวใกล้ๆ เธอเริ่มสงสัยวิชัยหนักขึ้นเมื่อเขาถามเรื่องธุรกิจของคิมหันต์อย่างเนียนๆ
จุดเปลี่ยนแรกในใจเมธาเกิดขึ้นอย่างแท้จริง เธอเห็นด้านดีของคิมหันต์ และเลือกความรักเหนือความแค้น
แต่การเผชิญหน้ากับวิชัยกำลังใกล้เข้ามา
- Writer
