เช้าวันต่อมาพวกเราก็มาทำงานกันต่อแต่ฉันกลับไม่ได้สนใจพลูโตเลยส่วนเขาก็นั่งทำงานเงียบๆ โดยที่ไม่ได้พูดหรือถามอะไรฉันเลยด้วยซํ้า
ฉันแอบมองเขาเป็นพักๆ เพราะคิดว่าพลูโตจะเอ่ยถามและพูดอะไรบ้างแต่ไม่เลยคนอย่างพลูโตที่ไม่เคยหวานหรือสวีทก็เงียบกันไปตามๆ
คนตัวสูงนั่งเล่นโทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานและหัวเราะกับในโทรศัพท์นั้นจนฉันทนไม่ไหวเดินเข้าไปหาพลูโตที่โต๊ะทำงานทันที
"พลู!!!นี้พลูจะไม่คิดคุยกับแอลหน่อยหรอ!!!"
"ยอมคุยกับพลูแล้วหรอครับ"ฉันจ้องมองใบหน้าเขาเล็กน้อยเพราะฉันรู้ว่าที่เขาทำเป็นเงียบไม่ยอมคุยกับฉันเพราะเขาง้อคนไม่เป็น ถ้าฉันโกรธและเงียบเขาก็จะเงียบตอบและให้ฉันมาคุยกับเขาเองแค่นั้น
เรื่องแบบนี้มันเคยเกิดขึ้นแล้วและไม่ใช่แค่ครั้ง 2ครั้งแต่มันหลายครั้งแล้วด้วย เขาเป็นคนที่คิดอะไร โกรธอะไร งอนอะไร ก็ขอให้พูดตรงๆ พูดออกมาไม่ใช่เงียบ แต่ฉันไม่ใช่แบบนั้นเราเลยทะเลาะกันบ่อยมากในช่วงสมัยมัธยมและก็เ
