เช้าวันต่อมาฉันตื่นขึ้นมาในยามเช้าเพราะได้กลิ่นควันบุหรี่ที่ลอยเข้ามาเตะจมูกพอเปิดเปลือกตาขึ้นมาและมองไปที่ระเบียงก็พบเข้ากับพลูโตนั้นเองที่ยืนสูบบุหรี่อยู่
ฉันเดินกลับมาที่เตียงนอนอีกครั้งเพื่อรอพลูโตที่จะเดินเข้ามาในห้อง เขายืนสูบบุหรี่อยู่เป็นเวลามากพอสมควรและเดินเลี่ยงเข้ามาทางฉันที่จ้องมองเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
"ติดหรอ ตั้งแต่ที่แอลฟื้นแอลไม่เห็นพลูสูบเลยนะ"
"ก็แค่อยากสูบ"
"วันนี้ไม่ไปทำงานรึไง ทำไมไปสายขนาดนี้.....หิวไหมแอลทำอะไรให้ทาน"
"อื้อ"พูดแค่นั้นฉันจึงเดินออกไปทำอาหารให้เขาทันที พลูโตเงียบไม่เหมือนทุกครั้งหรือเขาจะยังไม่หายโกรธเรื่องเมื่อวานที่ฉันโทรไปถามนํ้าขิงและเดินหนีกลับมาที่บ้านก่อน
แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของฉันสักหน่อยฉันแค่อยากรู้เรื่องราวเก่าๆ แต่ทำไมเขาต้องมาปิดบังฉันได้ขนาดนี้บางทีภาพที่มันฉายมามันอาจจะช่วยให้ฉันจำเรื่องราวในอดีตบ้างก็ได้
ฉันเดินเข้าไปทำข้าวผัด
