หลังจากที่นั่งทำงานอย่างเหม่อลอยและนั่งจิ๊บไวน์ไปได้มากพอสมควรตอนนี้ฉันพอมีสติอยู่บ้างและรีบเดินออกมาจากบริษัททันทีเพื่อที่จะกลับบ้านในตอนนี้
ฉันโทรบอกให้คนรถที่บ้านมารับเพราะฉันขับไปเองไม่ไหวแน่ๆ เลยไม่อยากเสี่ยงและกลัวรุ่นน้องคนนั้นอีกด้วย ฉันยืนรอลุงขับรถที่หน้าบริษัทคนเดียวและมีสายตาของรุ่นน้องคนนั้นที่จ้องมองมาและค่อยๆ เดินเข้ามาหาฉันทีละน้อยๆ
ฉันทำเป็นไม่สนใจและควานหาเครื่องช็อตไฟฟ้าอย่างลนลานจนกระทั่งจู่ๆ ก็มีมือของใครบางคนเดินเข้ามาแตะที่หัวไหล่ของฉันทำเอาฉันทรุดลงกับพื้นทันที ฉันหลับหูหลับตาพนมมือไหว้อย่างสั่นกลัว
"ฮือออ อย่าทำอะไรฉันเลยฉันกลัวแล้ว"
"เป็นอะไรหรอครับคุณแอลลีน ผมเห็นอันนี้คุณแอลลีนตกเลยเอามาให้ครับ"
"ขะ....ขอบใจ"ฉันรีบรับพวงกุญแจที่พลูโตเคยเอาให้จากพนักงานคนนั้นทันทีและรีบเช็ดนํ้าตาทำให้เป็นปกติ
พนักงานชายคนนั้นยืนมองฉันอยู่สักพักและเดินเข้าไปในบริษัทอย่างเร็ว
