İnsanoğlunu anlamak mümkün değil. Asmin babasının evlenip mutlu olmasına sevinse de, bir yanı hep buruk, hep düşünceli kalmıştı. Bir hafta Ayaz'ın burnundan getirse de sonra yaptığının saçma olduğunu anlamıştı. Kimse geleceği bilemez, hayatın ne getireceğini bilmediğimiz bir hayatta bunu düşünüp üzülmenin de bir anlamı yoktu.
Konağa geldiklerin de sanki bıraktıkları gibi duruyordu. Ölüm sessizliği çökmüş gibiydi. Ne Havin hanımın sürekli çağırdığı misafirleri nede bir karmaşa.. Herkes köşesine çekilmiş gibiydi. Neyse ki akşam yemeğine misafirleri vardı da bu sessizlik biraz olsun bozulmuştu. Zümrüt ve Yunus akşam yemeği için gelmişlerdi. Zümrüt sık, sık gelip annesi ile zaman geçirmek istesede çok başarılı olamıyordu. Havin hanım gittikçe kötüleştiği için odasından çıkmak istemiyordu.
