Artık bir yol çizmem gerekiyordu. Ya Ayaz'ı tamamen unutup önüme bakacağım, yada kendi, kendimi böyle yiyip bitirmeye devam edecektim. "Birini unutmak için kendini zorlama Asmin, bir bakmışsın hiç hayatına girmemiş gibi olur. Kendini zorlarsan unutmak kolay olmaz. Hem unutmak zorunda değilsin ki. Bu hayatta her seven sevdiğine kavuşacak diye bir şey yok. Bazen o yanında olmasada onu sevmek çok güzel. Belki bir daha yolunuz kesişmez, belki kader sizin için ayrı hayatlar seçer, ama her şeye rağmen sevmek güzel bir şey" diyen Alexander bunları söylerken gözleri uzaklara dalmıştı. Kesinlikle onunda unutamadığı biri vardı. Belki de haklıydı unutmak için uğraşmak yerine akışına bırakmak en iyisiydi.
Geçen iki ayın sonun da artık beklemeyi bırakmıştım. Buraya alışmaya çalışırken bir taraftan da
