CHAPTER 47-2

727 Words

"Huwag kang anghinaan ng loob, lumaban ka at ipagdasal natin na sana gumaling si Gov." sabi pa ni Aira. Wala na akong ginawa kundi ang umiyak, nanghihina na ako hindi ko na alam ang gagawin ko. "Liezel, kailangan mo munang magpahinga. Baka ikaw naman ang magkasakit, dito lang muna kami sasamahan ka muna namin," Sabi sa akin ni Yham at Aira. Para akong wala sa aking sarili na tumayo at pumasok sa silid ko. Kinuha ko an unan na ginamit ni gov at saka ko ito niyakap. Gusto kong maibsan ang sakit nararamdaman ko. Sa pamamagitan ng amoy na naiwan niya sa una ay kahit papaano parang kasama ko lang siya. "Josh, sabi mo di mo ako iiwan, sabi mo lagi ka lang sa tabi ko. Ilang b uwan na lang ata pwede na tayong magkaanak." Sabi ko, kinakausap ko ang unan na yakap ko. Sobrang bigat ng nararam

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD