Tumulo na ang luha ko. “Ang hirap naman magmahal nang tama.” halos pabulong kong sabi.
“Mas mahirap magmahal nang mali,” sagot niya. “Dahil mas marami ang nasasaktan.”
Tahimik kaming dalawa. Ang sakit masampal ng katotohanan, yung kaninang saya ko bigla na lang naglaho. Akala ko ito na ang simula ng masaya naming kabanata. Pero ito pala angmag mumulat sa akin na kahit na anong gawin ko ang mali ay ako... dahil pumatol ako sa lalaking may pamilya na.
Maya-maya, hinawakan niya ang kamay ko.
“Kung may dapat man tayong simulan,” sabi niya, “dapat wala tayong sinasaktan. Kung hindi pa malinaw ang lahat, mas mabuting maghintay kaysa magmadali.” sa isang iglap parang gumuho ang mundo ko.
Napayuko ako, pero sa kabila ng sakit, may kakaibang gaan. Dahil sa unang pagkakataon, gusto niyang i
