Ngumiti si Adrian, “Okay lang,” sagot niya. “Hindi naman kita minamadali. Andito lang ako.”
Saglit silang natahimik. Ang maririnig lang ay ang mahinang paghinga ng kambal.
Tumingin si Adrian sa mga bata, saka marahang inayos ang kumot ng isa.
“Ang liit nila…” bulong niya, parang takot pang hawakan.
Napangiti si Liezel kahit pagod.
“Kanina pa nga sila iyak nang iyak. Buti na lang tumigil na,” sabi niya.
“Pag-uwi natin bukas, ako na bahala sa gatas nila sa gabi,” biglang sabi ni Adrian.
Napatingin agad si Liezel sa kanya. “Ha? Adrian, wag na—”
“Liezel,” mahinahon niyang putol, “hindi ko ginagawa ‘to dahil naaawa ako. Gusto ko ‘to. Hayaan mo ako. Gusto ko kayong alagaan”
"Pero paano si Chloe? Adrian, ayaw ko ng gulo, lalo na ngayon na may mga anak na ako. Saka paano kapag nalaman n
