Napangiti ako nang bahagya.
“Sana nga.”
Pero sa kaibuturan ng puso ko…
Alam kong hindi lugar ang kailangan ko. Kundi lakas ng loob para harapin ang nakaraan at tuluyan ko ng makalimutan ang babaeng hanggang ngayon ay patuloy ko pa ring minamahal.
Pagsapit ng alas dos ng hapon ay umalis na kami ni Dan para pumunta ng airport. Nauna na sa amin sina Rufus at Julius sa Palawan dahil may mga aasikasuhin pa sila.
Alas sais pa naman ang meeting namin kaya aabot pa kami ni Dan.
Pagdating namin sa airport, agad kaming dumiretso sa check-in counter. Medyo matao, pero maayos naman ang daloy kaya hindi rin kami natagalan.
“Good thing maaga tayo,” sabi ni Dan habang hinihila ang maleta niya.
“Oo nga, mabuti na lang at ayaw kong nagmamadali. " Sagot ko.
Matapos ang check-in, dumiretso kam
