Chapter 11 อัพเดทหน่อยไหม? [2/10] โรม x วีว่า
1062 Words
“หึ ๆ มึงคิดว่าคนอย่างไอ้กาฬจะเงียบขนาดไม่ทำอะไรเลยเหรอ?”
วีว่าตวัดสายตามองที่คนข้างๆ หลังจากได้ยินคำพูดของเฟรม เขาเพียงยิ้มแห้ง ๆ ให้วีว่าเท่านั้น
“แค่ลงรูปเอง”
ส่วนแคปชั่นก็ไม่มีอะไร แค่รูปหัวใจสีแดงเท่านั้นเอง และเขาก็ไม่แท็กวีว่าด้วยซ้ำ
“นั่นแหล่ะ! พิรุธของมัน” เซนต์สรุปให้
“เออ ๆ ยังไงก็ช่างเถอะ ฉันว่าจะบอกพวกแกอยู่แล้วหลังจากกลับมาน่ะ รู้แล้วก็ดี”
“ยัยบ้า ฉันกลัวแกด่าแทบแย่” หลินถอนหายใจอย่างโล่งอก
“ฮ่า ๆ โอ๋ ๆ ไม่กลัวน้าหลินลี่” วีว่าปลอบเพื่อนสนิทของเธอด้วยการกอดไว้หลินหลวม ๆ
“อย่างนี้มันต้องชนครับพี่น้อง” ไทม์ถือแก้วขึ้นมาคนแรก
“ไม่เมาไม่กลับ!”
เกร็ง!
แล้วเสียงแก้วชนกันก็ดังขึ้น พวกเขากระดกมันรวดเดียวจนหมดนั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระจนล่วงเลยมาถึงเวลาที่ร้านปิดผู้คนก็ทยอยออกจากร้านหลังจากที่ Poison เล่นจบ
“เดี๋ยวฉันไปส่งวีเอง” กาฬบอกขณะที่อุ้มคนเมาแอ๋อยู่
พวกเขามารถคันเดียวกันด้วยเหตุผลที่ว่า จะได้ไม่อันตราย ถ้าเมาก็สามารถนอนได้เลย ส่วนคนขับก็ไม่ดื่มเยอะเท่าคนอื่น
“อ่าว แล้วมึงจะกลับยังไง” เซนต์ถาม
“เดี๋ยวกูเอารถวีกลับก็ได้”
กาฬกะว่าจะไปส่งวีว่าที่บ้านก่อนแล้วจะขับรถของวีว่ากลับคอนโด แล้วพรุ่งนี้ค่อยเอามาคืนเธอ
“หึ ๆ ไม่ใช่ว่ามึงจะแอบกินวีว่าหรอกนะ” เฟรมที่เมานิดหน่อยพูดอย่างจับผิด
“ไอ้เวร”
“อืม... ร้านปิดแล้วเหรอ?” วีว่าปรือตาขึ้นมองก็พบว่าตอนนี้อยู่ที่ลานจอดรถแล้วเธอก็หลับไปอีกครั้ง
“อ่ะ ล่าสุดหลับไปอีกแล้วเพื่อนฉัน” หลินส่ายหัวอย่างเอือมระอา วีว่าเป็นคนคอแข็งในระดับหนึ่ง แต่เซนต์เล่นชงให้เธอเข้มกว่าคนอื่นก็ไม่แปลกที่วีว่าจะเมา เธอเองก็ยังรู้สึกมึน ๆ เหมือนกัน
“ไหวไหมมึง” กาฬถามเซนต์ที่เป็นคนขับรถมา
“กูไหว ไม่ได้กินเยอะ มึงอ่ะ”
“แค่นี้เอง สบาย”
“เสียงดัง! กูจะนอน!”
“เอ้า อีนี่ เมาแล้วเหวี่ยงว่ะ เมาพอกันกับไอ้ไทม์” เฟรมขมวดคิ้วมองวีว่าอย่างขำๆ ส่วนไทม์หลับอยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว
“ไป ๆ แยกย้าย”
กาฬพาวีว่ามานอนในรถก่อนจะปรับเบาะให้นอนสบายขึ้นแล้วคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ แต่ในจังหวะที่กาฬดึงเข็มขันนิรภัยนั้นคนตัวเล็กก็ลืมตาขึ้นมามองเขา
“เดี๋ยวไปส่งบ้าน”
กาฬบอกพร้อมกับยิ้มบาง ๆ กลัวเธอจะเข้าใจผิดว่าเขาคิดไม่ดีกับเธอ แต่ประโยคที่วีว่าพูดออกมามันทำให้หัวใจของคนฟังเต้นแรงแทบบ้า
“ฉันขอนอนด้วยได้เปล่า?”
“นี่อ่อยกันอยู่ใช่ไหม? ฉันไม่ใช่สุภาพบุรุษนะบอกไว้ก่อน” ...กะว่าจะไม่แล้วนะ
“ที่บ้านไม่มีใครอยู่อ่ะ” เธอยู่ปากอย่างขัดใจ วีว่าไม่คิดว่ากาฬจะทำอะไรเธออยู่แล้ว สำหรับเธอกาฬคือผู้ชายที่ไว้ใจได้ ถ้าเธอไม่ยอมยังไงกาฬก็ไม่ทำหรอก
“เหงา?”
วีว่าพยักหน้าช้า ๆ ก็พี่ชายของเธอนั่นแหล่ะ ตอนแรกก็นึกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนน้อง ที่ไหนได้เดินเข้ามาเอาของที่บ้านแล้วบอกเธอว่า...
‘พี่มีสอน และจะไปส่งงานแบบบ้านพักตากอากาศให้คุณธนา อยู่คนเดียวสักวันสองวันนะ’ แล้วก็ออกไปเลย
ชิ มาทำเป็นบอกว่ามีสอนและเอางานมาบังหน้า วีว่ารู้หรอกว่าไวน์จะกลับไปหาพะพายล่ะสิ แต่ถึงอย่างนั้นวีว่าก็ไม่โกรธหรอกให้พี่ชายเธอมีความสุขแบบนั้นดีแล้ว เพียงแต่รู้สึกหมั่นไส้เท่านั้นเอง
“นอนเถอะ ถึงแล้วจะปลุก”
กาฬบอกก่อนจะปิดประตูรถแล้วขับรถออกไป วีว่าถูกปลุกให้ตื่นเมื่อถึงที่หมาย คอนโดแห่งนี้อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยมาก ๆ แถมยังหรูหราสมกับเงินที่จ่ายอีกต่างหาก
กาฬจับมือวีว่าเดินเข้ามาด้านใน เขากดลิฟต์แล้วยืนรอไม่นานลิฟต์ก็เปิดออกเผยให้เห็นคนที่อยู่ในลิฟต์ ...ผู้หญิงที่วีว่าเกลียดที่สุด ไม่นึกว่าเธอจะพักอยู่ที่คอนโดนี้ด้วยเหมือนกัน แต่ถึงกระนั้นเธอกับกาฬก็เข้ามาในลิฟต์แล้ว
เบลล่าแสยะยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้น “หืม? ไม่นึกว่าจะเจอกันอีกนะ”
วีว่าบีบมือหนาก่อนที่กาฬจะพูดอะไรออกไป เขาจึงเงียบและไม่สนใจผู้หญิงคนนั้น เขารู้ดีว่าระหว่างหญิงสาวสองคนนี้พวกเธอมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่ไม่สมควรจะมาเจอกันอีก แต่ใครจะไปคิดว่ามันจะเป็นแบบนี้จังหวะนรกชัด ๆ
“หึ เสียมารยาท ฉันพูดด้วยทำไมไม่พูดกับฉัน” เบลล่าเริ่มโมโหเมื่อเห็นว่าวีว่านิ่ง
“กาฬ ที่คอนโดนี้เขาให้เลี้ยงหมาด้วยเหรอ วีได้ยินเสียงมันเห่าน่ะ น่ารำคาญ” ประโยคหลังวีว่าปรายตามองเบลล่าพร้อมกับเบ้ปาก
“อีวีว่า”
“อุ๊ย! พึ่งเห็นว่ามีคนอยู่ด้วย” วีว่าแสร้งตกใจอย่างมีจริตจก้านยิงทำให้เบลล่าโมโหขึ้นเป็นเท่าตัว “ใครอ่ะกาฬ นายรู้จักเหรอ?”
“หึ ๆ” กาฬกอดคอคนตัวเล็กราวกับว่าต้องการให้เธอหยุดกวนประสาท แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเค้นหัวเราะอย่างสะใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิฟต์เปิดออกเมื่อมาถึงชั้นที่เป็นห้องพักของกาฬ
“ไปเถอะ”
“อืม วีง่วงแล้วอ่ะ” ศีรษะเล็กซบลงบนอกของกาฬก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวออกมา
“หึ ที่แท้ก็กินกันเอง” เบลล่าเอ่ยอย่างเย้ยหยัน
ประโยคนั้นมันทำให้วีว่าต้องหันกลับมาแล้วถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย
“เลิกสักทีนะไอ้นิสัยขี้เสือกเนี่ย เผื่อมันจะทำให้พ่อแม่เธอภูมิใจขึ้นมาบ้าง”
“อีวีว่า!”
- Writer
