“อุ๊ย! พึ่งเห็นว่ามีคนอยู่ด้วย” วีว่าแสร้งตกใจอย่างมีจริตจก้านยิงทำให้เบลล่าโมโหขึ้นเป็นเท่าตัว “ใครอ่ะกาฬ นายรู้จักเหรอ?”
“หึ ๆ” กาฬกอดคอคนตัวเล็กราวกับว่าต้องการให้เธอหยุดกวนประสาท แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเค้นหัวเราะอย่างสะใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิฟต์เปิดออกเมื่อมาถึงชั้นที่เป็นห้องพักของกาฬ
“ไปเถอะ”
“อืม วีง่วงแล้วอ่ะ” ศีรษะเล็กซบลงบนอกของกาฬก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวออกมา
“หึ ที่แท้ก็กินกันเอง” เบลล่าเอ่ยอย่างเย้ยหยัน
ประโยคนั้นมันทำให้วีว่าต้องหันกลับมาแล้วถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย
“เลิกสักทีนะไอ้นิสัยขี้เสือกเนี่ย เผื่อมันจะทำให้พ่อแม่เธอภูมิใจขึ้นมาบ้าง”
“อีวีว่า!”
เธอยกมือแล้วกระดิกนิ้วให้คนที่อยู่ในลิฟต์ก่อนที่ประตูจะปิดลง ดูท่าหญิงสาวคงปรี๊ดแตกน่าดู แต่วีว่าไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อนนี่ เธออุตส่าห์ทำเป็นไม่เห็นแล้วนะ แต่ยังเรียกร้องความสนใจจากเธออีก ...เป็นบ้า?
“ไม่เป็นไรเหรอ? ทำให้พี่เบลล่าโกรธขนาดนั้น”
กาฬถามขึ้นในขณะที่แตะคีย์การ์ดลงบนเซ็นเซอร์ ห้องของเขาอยู่ไม่ไกลจากลิฟต์มากนัก
“ช่างแม่งเถอะ มันก็บ้าอย่างนี้แหล่ะฉันไม่สนใจมันอยู่แล้ว” วีว่ายักไหล่
“งั้นเข้าห้องกันดีกว่า”
“บ้า ฉันเป็นผู้หญิงชวนเข้าห้องแบบนี้คิดอะไรกับเค้าอะเปล่า” วีว่าเย้าแหย่คนตัวโตก่อนจะก้าวเข้ามาในห้องกว้าง
“หึ ๆ ถ้าบอกว่าคิดล่ะ”
ร่างเล็กถูกดันติดผนังห้องก่อนที่ริมฝีปากหยักจะประกบปิดแล้วกลืนทุกคำพูดของวีว่าให้หายไป เธอยอมรับว่าตกใจมากกับการกระทำของกาฬที่มอบจูบอันแสนเร้าร้อนให้เธอก่อนจะล่อลวงเธอด้วยความหวานของปลายลิ้นที่แทรกเข้ามาในโพรงปาก
ยอมรับว่าแอลกอฮอล์ที่อยู่ในเลือดตอนนี้มันทำให้ทั้งคู่ร่างกายลุกเป็นไฟ มือหนาขอกาฬบีบที่เอวคอกกิ่วในส่วนที่โผล่พ้นเสื้อครอปออกมา แม้มือบางของวีว่าจะวางไว้ที่อกแกร่งของเขาแต่เธอก็ไม่ได้ผลักไสเขาออกไป
ร่างกายที่เบียดเสียดจนแทบหลอมเป็นเนื้อเดียวกันมันทำให้สติเริ่มเตลิดไปไกล
“อืม...”
กาฬผละออกจากริมฝีปากอิ่มที่แสนนุ่ม เขาลากจูบมาที่แก้มของเธอก่อนจะซุกไซร้ที่ซอกคอขาวแล้วยิ่งทำให้สติของวีว่าแทบไม่เหลืออยู่เลย กาฬยกขาเรียงข้างหนึ่งของวีว่าขึ้นมาเกี่ยวที่เอวสอบก่อนจะแทรกมือเข้าไปใต้เสื้อตัวเล็กบีบเค้นอกเต่งตึงที่มีบราเซียปิดอยู่
“อืม... กาฬ”
เสียงครางหวิวกับสัมผัสที่ชายหนุ่มปลุกปั่นทำให้สมองของวีว่าขาวโพลน ชายหนุ่มฝังเขี้ยวลงบนซอกคอขาวก่อนจะดูดดึงมันจนขึ้นสี วินาทีนั้นวีว่าถึงรู้ว่าถ้าไม่ห้ามมันจะต้องเลยเถิดแน่
“พะ พอแล้วกาฬ”
คนตัวโตยังไม่หยุด เขาก้มลงมาดูดกัดที่เนินอกอิ่มจนขึ้นสีอีกจุด วีว่าใช้แรงอันน้อยนิดผลักเขาอยู่นานกว่าคนตัวโตจะยอมปล่อยเธอ
“หึ” สายตาเร่าร้อนมองเธออย่างไม่ปิดบังจนเป็นเธอเองที่ต้องหลบสายตาเขา
“ไปอาบน้ำไป” เธอไล่คนตัวโต
“คืนนี้ขอนอนกอดได้ไหม?”
เขากระซิบคำขอข้างหูเธอก่อนจะจรดริมฝีปากที่หูบอบบางนั้นทำเอาคนตัวเล็กขนลุกไปทั้งตัว
“ก็ได้ แต่แค่กอดนะ”
กาฬกระตุกยิ้มก่อนจะปล่อยคนตัวเล็กไป เขาไม่คิดจะบังคับหากวีว่าไม่ยอม แต่เจ้าลูกชายที่พองอยู่ใต้กางเกงนี่สิ เฮ้อ... จัดการตัวเองก็ได้