Chapter 10 เล่ามาเดี๋ยวนี้ [3/8] ไวน์ x พะพาย
1150 Words
ร่างเล็กถูกยัดเข้าไปในรถอย่างง่ายดายก่อนที่ไวน์จะปิดประตูเสียงดังตามแรงอารมณ์ ทำให้คนตัวเล็กเริ่มขยับตัว
ปึง!
“อืม...”
ดวงตาสีหวานปรือขึ้นมาอย่างยากลำบาก ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำให้เธอง่วงเต็มที สาวน้อยมองสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปเธอนวดที่กระบอกตาเพื่อปรับภาพให้ชัดขึ้น และสมองก็เริ่มประมวลผลจนเกิดคำถาม
...รถใคร? ...ใครจะพาเราไปไหน?
พะพายแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเมื่อเห็นว่าคนที่พึ่งเข้ามานั่นตรงตำแหน่งคนขับเป็นใคร แต่ใจหนึ่งก็รู้สึกโล่งอกที่เธอไม่ได้โดนคนอื่นหิ้วกลับ แต่สายตาที่เขามองมาที่พะพายนี่สิ ถ้าเป็นเหมือนมีดป่านนี้คงแทงจนมิดด้ามไปแล้ว
“พะ พี่ไวน์”
พะพายหาเสียงตัวเองแทบไม่เจอ ความกลัวเข้าจับที่จิตใจ ใบหน้านิ่งเฉย สายตาที่มองเธออย่างกดดันทำให้พะพายเริ่มทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะพูดอะไรดี
“...”
ไวน์ไม่ตอบคนตัวเล็กเขารีบสตาร์ทรถทันที เขาไม่อยากระเบิดอารมณ์ใส่เธอตอนนี้ อารมณ์โกรธ และน้อยใจผสมปนเปไปหมด ยิ่งพะพายโกหกเขาแบบนี้ไวน์ยิ่งรู้สึกไม่ดี
“มะ มาได้ยังไงคะ?”
เขายังเงียบ บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความอึดอัดพะพายไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงด้วยซ้ำ เธอรวบรวมความกล้าคว้ามือหนาข้างหนึ่งของไวน์ขึ้นมาก่อนจะเอามาแนบที่แก้มของตัวเอง
“พี่ไวน์... พูดกับหนูหน่อยสิคะ”
“...”
เขาไม่ได้ขัดขืนปล่อยให้คนตัวเล็กจูบที่ฝ่ามืออย่างง้องอน แต่ก็ไม่ได้ตอบเธอเช่นกัน ไวน์สูดลมหายใจระงับอารมณ์ของตนเองในตอนนี้ ยิ่งได้ยินเสียงหวานเขายิ่งอยากตีเธอแรง ๆ
“พาย...”
“เงียบ!”
ลมหายใจถึงกับสะดุดสายตาของไวน์มองเธออย่างดุดัน เธอปล่อยมือคนตัวโตแทบจะในทันที ร่างบางสั่นด้วยความกลัวมันเป็นอีกมุมที่เธอไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัส และไม่คิดอยากสัมผัสมันเสียด้วยซ้ำ พะพายไม่กล้าพูดอะไรออกไปอีกหลังจากที่โดนคนตัวโตตวาด
ทำยังไงดี? เธอทำให้ไวน์โกรธแล้ว แต่พะพายก็ยอมรับว่าตัวเองผิด ...เธอต้องหาวิธีง้อเขา!
ความเร็วของรถคันหรูพุ่งอย่างรวดเร็วตามเท้าใหญ่ที่เหยียบมันตามแรงอารมณ์ขุ่น ๆ ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่นักไวน์ก็พาคนตัวเล็กกลับมาถึงคอนโดโดยสวัสดิภาพ ถึงเขาจะโกรธพะพายแต่เขาก็มีสติมากพอ ไวน์เปิดประตูรถออกไปโดยไม่พูดอะไร พะพายเห็นเช่นนั้นจึงรีบตามลงไปแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเริ่มไม่เป็นผลกับเธอ แม้ยังมีอาการมึน ๆ อยู่บ้าง แต่พะพายก็รีบวิ่งตามคนที่เดินนำเธอไปไกลแล้ว
ร่างบางแทรกตัวเข้าไปในลิฟต์ก่อนที่ไวน์จะกดปิดและกดที่ชั้น 21 เขาเสมองไปอีกทางเมื่อคนตัวเล็กกอดเข้าที่เอวสอบ ไม่อยากเห็นดวงตาใส ๆ ของเธอ เพราะมันอาจจะทำให้เขาใจอ่อนก่อนที่จะได้ลงโทษคนตัวเล็ก
“พี่ไวน์ขา...”
พะพายเรียกคนตัวโตเสียงหวานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ท่าทีของไวน์ที่เมินเฉยทำให้พะพายรู้สึกใจแป้ว เธอซบหน้าลงกับอกแกร่งฟังเสียงหัวใจของเขาที่เต้นตัวจังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นน้ำหอมผู้ชายจากร่างเล็กทำให้ไวน์ยิ่งไม่พอใจ มันเป็นหลักฐานชั้นดีที่บ่งบอกความผิดของพะพาย
ติ้ง
เสียงลิฟต์บอกว่าถึงชั้นที่พวกเขาอาศัยอยู่ไวน์จึงดันร่างเล็กออกก่อนจะก้าวออกไปโดยไม่สนใจสีหน้ารู้สึกผิดของคนตัวเล็ก
เมื่อประตูห้องปิดลงเธอก็รีบสวมกอดที่ร่างสูงทันที พะพายผลักคนตัวโตติดผนังห้องจากนั้นก็เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบคนตัวโตอย่างรวดเร็วจนไวน์ไม่ทันตั้งตัว พะพายจึงเบียดเสียดร่างเล็กเข้ากับร่างกายแกร่งเธอบดจูบที่ริมฝีปากหยักอย่างเร่าร้อนก่อนจะเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลจนไวน์เริ่มเคลิ้มกับริมฝีปากที่นิ่มราวกับเยลลี่กลิ่นค็อกเทล
มือบางเย็น ๆ ของพะพายล้วงเข้าไปใต้เสื้อยืดของไวน์ เธอลูบสะเปะสะปะไปทั่วถึงกระนั้นก็ทำให้คนตัวโตขนลุกทั่วร่าง ไหนจะจุดอ่อนไหวที่เธอพยายามทำให้มันเสียดสีกับจุดแข็งขึงกลางลำตัวนั่นอีก แต่กลิ่นน้ำหอมที่ไม่ใช่ของไวน์ก็ทำให้เขาได้สติจึงผละริมฝีปากออก
“เอามือออกไปเดี๋ยวนี้” คนตัวโตมองเธอด้วยแววตาเย็นชา
“ไม่เอา”
พะพายส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกี้เขายังเคลิ้มกันเธออยู่เลยแถมเจ้าน้องชายของไวน์ยังแข็งแล้วด้วย หลังจากวันที่เธอไม่สบายไวน์กับพะพายก็ไม่ได้มีอะไรกันอีก เธอจึงอยากใช้วิธีนี้ง้อเขา
“มานี่เลย”
“พี่ไวน์จะทำอะไร?”
ร่างบางถูกลากเข้ามาในห้องน้ำอย่างรวดเร็วก่อนที่สายน้ำเย็นเฉียบจากฝักบัวจะไหลรดร่างบางที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้า
“พี่ไวน์ อื้อ”
พะพายมองตรงหน้าที่ตั้งหน้าตั้งตาขัดร่างเล็กให้สะอาด เธอไม่รู้ว่าไวน์แกล้งหรือต้องการอะไรกันแน่ น้ำเย็นที่ไหลบาดผิวทำให้ร่างเล็กหนาวสั่นมือหนาขัดที่แขน ขาและซอกคอจนเธอรู้สึกเจ็บ
“พี่ไวน์ หนูเจ็บ” พะพายดิ้นขัดขืน
เธออยากออกไปจากห้องน้ำแต่มือของเธอก็โดนมือหนาของไวน์พันธนาการเอาไว้ ไวน์ดึงชุดเดรสที่แสนเกะกะออกไปก่อนจะปลดอันเดอร์แวร์ทั้งสองชิ้นออก เขาไม่ได้สนใจร่างขาวที่เปลือยเปล่าต่อหน้าอยากจะขัดกลิ่นน้ำหอมของผู้ชายคนอื่นบนตัวเธอออกให้หมด เขาไม่แน่ใจว่าก่อนหน้านั้นพะพายโดนอะไรบ้าง
ยิ่งคิด ยิ่งหัวร้อน แค่คิดว่าพะพายโดนผู้ชายคนอื่นจูบหรือหอมเขาก็ครั่งแทบแย่แล้ว
“พี่ไวน์ พะพายหนาว...” เธอพูดเสียงสั่น
ในจังหวะที่ไวน์ปล่อยมือ และหันไปหยิบใยขัดตัวนั้นพะพายก็โผเข้ากอดเขาทันที ไวน์ไม่สนใจว่าร่างเล็กจะเบียดเสียดเข้ามาทำให้เขาเองก็เปียกไม่ต่างจาก เธอเขาบีบครีมอาบน้ำใส่ใยขัดแล้วลงมือขัดร่างเล็กอีกครั้ง
หลังจากที่ทำความสะอาดจนแน่ใจแล้วว่ากลิ่นน้ำหอมและกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ไม่ชอบใจหมดไปแล้วไวน์ก็แบกร่างเล็กออกจากห้องน้ำ
“กรี๊ด พี่ไวน์ปล่อยนะ หนูปวดหัว”
ฟุบ
- Writer
