“กลุ่ม 3 ใช่ไหม?” วีว่าถามมินนี่ที่ยืนอยู่ก่อนแล้ว
“วีว่า! ดีใจจังที่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน”
“ว้าว... พี่โคตรโชคดีเลยที่ได้น้องวีว่าสุดสวยมาร่วมกลุ่ม” พี่ป๊อปรุ่นพี่ปี 3 คณะเดียวกับวีว่าเอ่ยอย่างตื่นเต้น
“ดีใจที่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับพี่ป๊อปสุดหล่อค่ะ” วีว่าเอ่ยยิ้ม ๆ
“ปากหวาน...”
“เออ แล้วอีกคนล่ะคะ?”
หากแบ่งกลุ่มออกเป็น 5 กลุ่ม สมาชิกจะต้องมี 4 คน เป็นนักศึกษาจากวิศวกรรมศาสตร์ 2 คน และสถาปัตยกรรมอีก 2 คน
“กลุ่ม 3 ใช่ไหม?”
เสียงทุ่มที่แสนคุ้นเคยทำให้วีว่าถึงกับสะดุ้งโหยง ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร
“ครับ” ป๊อปขานรับ
“อ่าว พี่โรม”
ชื่อที่มินนี่พึ่งเอ่ยขึ้นมันยิ่งทำให้วีว่าหายใจติดขัด ...เห็นทีกลับไทยเธอต้องเดินสายทำบุญจริง ๆ เสียแล้ว
“โอเค กลุ่มเราครบแล้ว มาทำความรู้จักกันดีกว่า”
“เริ่มจากผมเลย ผมชื่อป๊อปครับ’ ถาปัต ปี 3”
“วีว่า’ ถาปัต ปี 2 ค่ะ” เธอแนะนำตัวบ้าง
“ชื่อมินนี่ค่ะ วิศวะฯ ปี 2 ค่ะ”
“โรม วิศวะฯ ปี 4” เขาบอกพร้อมกับชูป้ายคล้องคอ
“งั้นแสดงว่าพี่โรมก็เป็นพี่ใหญ่สุดในกลุ่ม พวกเราให้พี่โรมเป็นหัวหน้าดีไหม?” ป๊อปเสนอ
“ดี ๆ” มินนี่ปรบมืออย่างชอบใจ
โรมถือว่าเก่งที่สุดในคณะวิศวกรรมแล้ว คะแนนสอบแทบจะได้เต็มทุกวิชาถ้าโรมเป็นหัวหน้าทีมไม่ว่าปัญหาอะไรมินนี่ก็เชื่อว่า รุ่นพี่คนนี้ต้องแก้ได้อยู่แล้ว
“โอเค งั้นตกลงตามนี้” ป๊อปสรุป
“ถ้าให้พี่เป็นหัวหน้า บอกไว้ก่อนนะว่าพี่เอาแต่ใจมาก พี่ล้อเล่น” โรมพูดติดตลก แต่สายตาที่เขามองวีว่ากลับจริงจังเหมือนกับว่าเขากำลังสื่ออะไรบางอย่าง
...เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน
ติ๊ง!
K- DARK: โอเคไหม? อยากเปลี่ยนกลุ่มไหม?
วีว่ามองไปยังเจ้าของข้อความที่พึ่งส่งเข้ามา สายตาของเขาดูเป็นห่วงเธอมาก ๆ เธอยิ้มให้เขาก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไปบนแอปพลิเคชั้นไลน์ก่อนจะกดส่ง
VIVA: โอเค ไม่ต้องห่วงนะ อยากเปลี่ยนกลุ่ม แต่ไม่อยากทำตัวมีปัญหา
วีว่าก็เป็นของเธอแบบนี้ เธอมีความอดทนมากพอกับเรื่องน่ารำคาญใจ ซึ่งกาฬก็คิดว่าวีว่าก็น่าจะหาวิธีจัดการได้เช่นกัน
K- DARK: ถ้ามันทำอะไรเธอบอกฉันนะ
VIVA: จ้า ไม่ต้องห่วงหรอก ต่างคนต่างอยู่ก็พอแล้ว
K- DARK: กลัวจะไม่เป็นอย่างนั้นสิ
VIVA: อย่าขู่สิ ไปแล้วนะ
วีว่าโบกมือให้คนตัวโตที่เธอคุยด้วย เขายิ้มให้เธอก่อนจะกลับมาสนใจสิ่งที่อาจารย์กำลังจะชี้แจง
วันนี้กิจกรรมไม่มีอะไรมากพวกเขาเดินทางมาที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เพื่อฟังการฟังบรรยายระบบการบริหารและการจัดการพื้นที่ของประเทศสิงคโปร์จากมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของประเทศเท่านั้น ซึ่งทีมวิทยากรเป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัยวิศวกรและสถาปนิกที่สร้างสถาปัตยกรรมสำคัญ ๆ ในสิงคโปร์มาแล้วทั้งนั้น และแน่นอนว่าการบรรยายย่อมต้องเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย U เพราะพวกเขาถูกอัดวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร รวมไปถึงภาษาอังกฤษสำหรับอาชีพเฉพาะทางตั้งแต่ปี 1
“เป็นไงบ้าง” กาฬถามขึ้นอย่างเป็นห่วง
เมื่อถึงเวลาพักกลางวันเขาก็รีบเดินมาหาวีว่าทันที หญิงสาวนวดขมับตัวเองก่อนจะตอบคำถาม “มึนอ่ะ”
“ไอ้พี่โรมไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม?”
นี่ต่างหากสิ่งที่เขาอยากรู้ เนื่องจากอาจารย์ให้นั่งตามกลุ่มที่แยกไว้เมื่อเช้าเขาเลยไม่มีโอกาสได้นั่งกับวีว่าครั้นจะห่วงวีว่าจนไม่สนใจบรรยายก็ทำไม่ได้อีกอีกอย่างกลุ่มของเขานั่งข้างหน้ากลุ่มของวีว่าด้วย
“ไม่อ่ะ ฉันให้มินนี่กับพี่ป๊อปนั่งคั่นจะได้อยู่ห่าง ๆ เขา” เธอบอก
“ยังดีที่กินปลา” เขาผลักศีรษะเธอเบา ๆ พร้อมกับหัวเราะในลำคอ
“กาฬ!” วีว่าเรียกเขาเสียงดังด้วยความไม่พอใจ
“นี่ฉันชมว่าเธอฉลาดนะเนี่ย”
“ใจเย็นน่า” มินนี่หัวเราะคิกคักอย่างชอบใจที่เห็นสองคนนี้หยอกล้อกัน แต่ทำไมวีว่าถึงไม่อยากเข้าใกล้โรม ข้อนี้เธอก็ไม่รู้เช่นกัน
“ฮึ่ย!”