รักลวงใจ นายแสนเลว

Chapter 8 อาการหมาบ้ากำเริบ [3/8] โรม x วีว่า

วันที่ต่อมาของการทำกิจกรรมที่สิงคโปร์วันนี้อาจารย์พานักศึกษาออกมาทำกิจกรรมที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ใกล้กับปรานากันมิวเซียม แต่ละกลุ่มจะได้รับภารกิจที่แตกต่างกันออกไป โดยขอบเขตจะอยู่ในสวนแห่งนี้ ซึ่งมีเวลา 3 ชั่วโมงก่อนอาหารมื้อเที่ยงในการทำภารกิจ หากกลุ่มไหนทำภารกิจสำเร็จก่อนก็มารอกลุ่มอื่นที่บริเวณราฟเฟิลส์เทอเรส (Raffles Terrace) ที่เป็นจุดนัดพบ

โรมเปิดซองสีน้ำเงินเข้มที่มีกระดาษแผ่นหนึ่งอยู่ในนั้น เขาอ่านออกเสียงเพื่อให้ทุกคนได้ยิน

“ตามหาสถาปัตยกรรมอารยธรรมที่กลมกลืนอยู่ในความทันสมัย ตรงข้ามมุมฉากของสถาปัตยกรรมยาว √2 ตามทฤษฎี...”

“ยากแหะ” ป๊อปครางเบา ๆ

วีว่าทำตาปริบ ๆ ทฤษฎีที่ว่าคืออะไรหรือ? เธอคิดในใจแต่ก็ไม่กล้าถาม อาจารย์คงอยากให้นักศึกษาทั้งสองคณะช่วยกันถึงได้มีโจทย์ที่เป็นของสถาปัตฯ ซ้อนโจทย์ของวิศวะฯ อย่างนี้

“งั้นแสดงว่าสิ่งที่เราต้องทำมี 3 อย่างคือ หาสถาปัตฯ ที่ว่าให้ได้ก่อน และต้องดูว่ามันมีร่องรอยอารยธรรมอะไร จากนั้นก็คำนวณหาค่าฟังชั่น” มินนี่สรุปสิ่งที่ต้องทำ

“อืม ๆ” วีว่าพยักหน้า

“เราแบ่งออกเป็น 2 ทีมดีไหม? อันดับแรกต้องตามหาก่อน ถ้าทีมไหนเจอก่อนก็แชร์โลเคชั่นมาแล้วช่วยกันหาคำตอบในข้อที่ 2 และ 3” มินนี่เสนอ

เพื่อกระจายความน่าจะเป็นการตามหาจุดหมายที่ว่าหากแบ่งกลุ่มออกเป็นสองทีมก็ย่อมดีกว่าการเดินตามกันต้อย ๆ เวลาที่มีก็ใช่ว่าจะมากมายในความรู้สึกของมินนี่

“เป็นความคิดที่ดี” ป๊อปเห็นด้วย

“ซื้อ” วีว่าเสริม

“งั้นมินนี่ไปกับวีว่านะคะ พี่ป๊อปกับที่โรมก็ไปด้วยกัน” มินนี่เกาะแขนวีว่าพร้อมกับยิ้มกว้าง

“ไม่ได้ เราสองคนเป็นผู้หญิงไปด้วยกันมันอันตราย อย่าลืมว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านเมืองเรานะ” โรมไม่เห็นด้วย เขาค้านด้วยในหน้าจริงจัง

“งั้นวีไปกับพี่ป๊อปนะคะ พี่โรมก็ไปกับมินนี่แบบนี้ลงตัว” วีว่าเอ่ยขึ้น ยังไงเธอก็ไม่อยากไปกับโรมอยู่ดี

“ไม่ได้ เราควรสลับคณะกันเผื่อใครเจอก่อนจะได้หาคำตอบโจทย์ข้อต่อไประหว่างรออีกสองคนเดินมา” โรมแจงเหตุผลที่เป็นประโยชน์

“งั้น... เราก็คงต้องไปด้วยกันแล้วล่ะค่ะพี่ป๊อป” มินนี่ยิ้มให้ป๊อป ซึ่งเขาก็ทำท่าทางโอเคตอบรับ

“จิ๊” คนไม่พอใจจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด

“มีอะไรคัดค้านเหรอครับน้องวีว่า” โรมถามด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่กลับเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

“เปล่าค่ะ” วีว่าตวัดสายตากระแทกเสียงอย่างไม่พอใจ

“แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน เวลา 3 ชั่วโมงเหมือนจะมากแต่กว่าจะหาอารยธรรมที่ว่าเจอก็คงใช้เวลานานพอสมควร” ป๊อปเอ่ยขึ้น

“ถ้าจำไม่ผิดที่นี่เคยเป็นวังของกษัตริย์มาเลย์เคยมีป้อมปราการตั้งอยู่ที่ไหนสักที่ มันเป็นป้อมสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อืม... มีปืนใหญ่ที่เก็บเป็นอนุสรณ์ด้วยแต่ฉันไม่แน่ใจ คำว่า ‘ถูกกลืน’ หมายความว่าสถาปัตยกรรมเก่านั้นยังอยู่และรายล้อมด้วยสิ่งทันสมัย หรือถูกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่สร้างทับกันแน่” วีว่าค่อย ๆ วิเคราะห์ตามสิ่งที่เคยได้เรียนมาในรายวิชาสถาปัตยกรรมกับอารยธรรมเอเชีย

“อืม...” ป๊อปคิดตามพยายามนึกถึงสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้อง

“เป็นประติมากรรมวิถีชีวิตคนหรือเปล่า?” มินนี่เอ่ยขึ้น นึกได้ว่ามีรูปปั้นนูนสูงที่ว่าอยู่

“ไม่น่าใช่เพราะในนี้ก็บอกอยู่แล้วว่าต้องเป็นสถาปัตยกรรม” โรมเอ่ยค้านพร้อมกับพิจารณาเนื้อความทีละบรรทัด

แสดงว่าสิ่งนั้นจะต้องเป็นสิ่งก่อสร้าง ไม่ใช่รูปปั้นหรือรูปสลัก ทุกสายตาจ้องมองที่ตัวหนังสือบนกระดาษสีขาวที่อยู่ในมือโรมราวกับจะให้มันเฉลยคำตอบให้ได้ ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ต่างคนต่างใช้ความคิด คิดถึงสิ่งที่น่าจะใกล้เคียงและเป็นไปได้มากที่สุด

“fort canning…”