Chapter 13 มันไม่ใช่เรื่องง่าย [1/9] l พะพาย x ไวน์
902 Words
Chapter 13
มันไม่ใช่เรื่องง่าย
[พะพาย x ไวน์]
เช้าวันทำงานที่แสนน่าเบื่อหน่าย ไวน์ไม่เคยรู้สึกเบื่อกับการทำงานแบบนี้มาก่อน ช่วงนี้ชายหนุ่มจะต้องเข้าบริษัททุกวันตามคำสั่งของผู้ให้กำเนิด แม้จะตื่นแล้วแต่เขาก็ยังคงหลับตาอยู่พอคิดถึงเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะก็เหนื่อยแล้ว เอกสารบางอย่างหากเขามีอำนาจในการตัดสินใจก็จะเซ็นแทนพ่อเลย แต่ถ้าอันไหนที่สำคัญมาก ๆ ก็ต้องรอท่านประธานมาตัดสินใจและเซ็นเอง
“พี่ไวน์คะ ตื่นได้แล้วค่ะ”
ไวน์รู้สึกถึงแรงยวบของเตียงหลังจากเสียงหวานดังขึ้น ได้กลิ่นหอมของพะพายค่อยทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาหน่อย
“อืม... ขอกอดหน่อย” แขนแกร่งอ้ารอร่างเล็กพร้อมกับดวงตาคมที่ปรือมองเธอ
“ไม่กอดแล้ว วันนี้ต้องไปทำงานนะคะ”
ถ้าพะพายให้ไวน์กอดเขาก็จะได้ใจงอแงไม่หยุด
“ขี้เกียจอ่ะ” เบ้ปากพร้อมกับทำท่าหมดแรง
“ไม่ได้ค่ะ อย่างอแงสิคะ” พะพายอดขำไม่ได้ ...ท่าทางแบบนี้มันน่ารักจะตาย
“หนูไปกับพี่ไวน์นะ พี่ไวน์เหงา”
สกิลการออดอ้อนมาเต็มขนาดนี้หวังให้พะพายยอมไปกับเขาให้ได้ ปกติพะพายจะไม่ตามไวน์เข้าบริษัท เธอมองว่าไวน์ไปทำงานจึงไม่อยากกวน และอยากให้เขาตั้งใจทำงานมากกว่าจะมาพะวงกับเธอ
“แต่หนูไม่อยากไปอ่ะ พี่ไวน์ไปทำงานพายไม่อยากกวนค่ะ”
“ถ้าหนูไม่ไป วันนี้พี่ก็จะไม่เข้าบริษัทค่ะ”
ร่างสูงพลิกตัวไปอีกทางเป็นการประท้วง ท่าทางเง้างอนแบบนี้ไม่สมกับเป็นพี่ไวน์เลยจริง ๆ หญิงสาวส่ายศีรษะอย่างเอือมระอา
“...ก็ได้ค่ะ พายไปด้วยก็ได้”
จบประโยคของพะพายร่างสูงดีดตัวขึ้นจากที่นอนทันทีก่อนจะอุ้มร่างบางเขาไปในห้องน้ำ
“งั้นไปอาบน้ำกันดีกว่า”
“พายอาบแล้วค่ะ พี่ไวน์ปล่อยหนูนะ”
“อาบให้พี่ไวน์หน่อย”
เขายิ้มหวานให้เธอแบบนี้พะพายก็แพ้น่ะสิ เฮ้อ... ทำไมต้องแพ้ผู้ชายคนนี้ตลอดเลยนะ
ร่างบางถูกวางลงบนพื้นกระเบื้องหยาบ ๆ ก่อนที่ไวน์จะหันไปสลัดกางเกงนอนออก ส่วนพะพายก็หันไปบีบยาสีฟันใส่แปรงให้ชายหนุ่ม
กิจวัตรแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกมันเป็นความเคยชินไปแล้ว การอยู่แบบนี้มันทำให้พะพายกลัวว่าช่วงเวลาดี ๆ แบบนี้จะหายไป แต่พะพายก็เบาใจได้อย่างหนึ่งที่ว่าไวน์ไม่ใช่คนเจ้าชู้ แถมเขายังรักเธอจะตาย พอคิดแบบนี้มันเลยทำให้หายกังวลได้
ไวน์โอบร่างเล็กเอาไว้หลวม ๆ พร้อมกับยืนแปรงฟันอย่างไม่เร่งรีบนักทั้งคู่สบตากันในกระจกและเกมจ้องตานี้พะพายก็ต้องเป็นคนแพ้อยู่ร่ำไปอดเขินไม่ได้เลยสักครั้ง เมื่อทำความสะอาดช่องปากเสร็จแล้วจึงกดจมูกลงบนแก้มนุ่มเหมือนเป็นการขอบคุณพะพาย
ร่างสูงสมบูรณ์แบบยืนใต้ฝักบัวนิ่ง ๆ ในขณะที่พะพายลงมือขัดถูอย่างเบามือทำให้ไวน์ยิ่งสบายขึ้นไปอีก
“หันหน้ามาค่ะ”
เขาทำตามที่เธอบอกอย่างว่าง่าย ถ้าพะพายขยับตัวมันจะเปียกเอาได้ แต่พอไวน์หันกลับมาเท่านั้นแหล่ะเธอก็รับรู้ได้ทันทีเลยว่า มังกรของไวน์ตื่นพร้อมสู้ศึกแล้ว
พะพายสูดลมหายใจเข้าพยายามไม่สนใจมัน แต่คนตัวโตเห็นใบหน้าสีระเรื่อนั้นก็ต้องอมยิ้ม
“ยังไม่ชินอีกเหรอ?”
“ชะ ชินอะไรคะ?” ถามกลับทั้งที่รู้อยู่แล้ว มือเล็กก็ยังทำหน้าที่ขัด ๆ ถู ๆ ต่อไป
“ชินที่จะถูกพี่ไวน์จับกินไงคะ”
บอกด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ เพราะรู้ดีว่าถ้าเมื่อไหร่ที่เจ้ามังกรมันตื่นพะพายจะตกเป็นเหยื่อตลอดจะมีก็แต่วันที่เธอเป็นประจำเดือนเท่านั้นล่ะมั้งที่เขาจะต้องทน
“ตรงนั้นขัดเองนะคะ” พะพายบอก
“ไม่เอา ทำให้หน่อย”
ไวน์คว้าข้อมือเล็กเอาไว้ก่อนที่พะพายจะตั้งท่าเดินออกไป เธอเม้มปากเข้าหากันก่อนจะตัดสินใจรีบทำให้เสร็จ ๆ ไป ทันที่ที่มือนุ่มสัมผัสโดนเจ้ามังกรตัวโตไวน์ก็แทบอ่อนระทวย มันตอบรับเธอด้วยการกระตุกเบา ๆ มือนุ่มรูดขึ้นลงเป็นการทำความสะอาดมัน
“ซี้ด... ดีอ่ะ”
“พี่ไวน์!”
ยิ่งได้ยินเสียงครางกระเส่ายิ่งทำให้ใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นไปอีก เธอรีบถูเจ้าไข่ด้านล่างอย่างรวดเร็ว อยู่นานกว่านี้ไม่ได้ออกจากห้องน้ำแน่
“หึ ๆ ก็มือหนูนุ่มนี่”
“รีบล้างตัวแล้วไปแต่งตัวเลยค่ะ”
พะพายบอกก่อนจะรีบเดินออกมาล้างมือแล้วเดินไปเตรียมชุดทำงานให้ไวน์ เธอหยิบชุดสูทสีเทาเข้มออกมาแขวนหน้าตู้ และเลือกเสื้อเชิ้ตสีขาวง่าย ๆ ให้เขา ไวน์ไม่ชอบผูกเนคไทจึงมีแค่นี้ที่เธอต้องเตรียมให้
- Writer
