Murat abinin söyledikleri ortaya bomba gibi düşmüştü. Kızlar İstanbul lafını duyunca hemen bizde gidelim lütfen buradan uzaklaşalım bence diyen Sevgi bu olaya çok sevinmişti. Fakat ben bir şey diyemiyordum. Burada bir düzenimiz vardı. Orada gidince nasıl olacaktı. Hem bana göre bu kararı babamın vermesi gerekiyordu. Onun buradaki düzenini bozup tekrardan yeni bir açmak onun için kolay olmayacaktı. Hem burada hatıraları, anıları vardı. Tüm bunları burada bırakıp gitmek isteyeceğini sanmıyordum. Kızlara bu kararı babama bırakalım o ne derse öyle yapalım dedim. Çünkü yeni bir yerde yeniden başlamak kolaya değildi. Zehra teyzemden bende asla ayrılmak istemiyordum o benim annem gibi olmuştu. Bu hayatta bana destek olan insanlardan biriydi. Ve benim için o kadar şey yapmıştı ki ondan uzak olmak
