Tapınağın karanlık koridorlarından çıkıp ormanın derin sessizliğine adım atan Leyla ve Ardin, içlerindeki ürpertiyi hala atamamışlardı. Leyla’nın zihninde dönen sorular, sırların getirdiği ağırlıkla birleşmişti. Babasının, halkını korumak için yaptığı fedakarlığı ilk kez bu kadar derinlemesine anlamıştı; fakat bu bilginin ona nasıl bir sorumluluk yüklediğini kestiremiyordu. Kendisi, Aeloria’nın koruyucusu olarak geçmişin yükünü taşımaya hazır mıydı?
Ardin, Leyla’nın bu düşünceli halini fark ederek yanına yaklaştı. “Bunu birlikte çözebiliriz, Leyla,” dedi, sesi yumuşak ama kararlıydı. “Babanın izinden gitmek seni korkutabilir, ama her adımda senin yanındayım. Bu yükü yalnızca senin değil, bizim birlikte taşımamız gerektiğine inanıyorum.”
Leyla, Ardin’in desteği karşısında hafifçe gülümsed
