บทที่ 1
คนใจร้ายที่ชื่อไททัน
เสียงฝนโปรยปรายลงมากลางค่ำคืน ขณะที่ "พิมพ์ดาว" รีบวิ่งออกจากร้านสะดวกซื้อพร้อมถุงอาหารในมือ
"ตายแล้ว! ยายต้องรอนานแน่เลย"
หญิงสาวพึมพำก่อนรีบขี่มอเตอร์ไซค์คู่ใจออกจากหน้าร้าน
ฝนตกหนักจนมองทางแทบไม่เห็น
และเพราะมัวแต่กังวลเรื่องยาย...
ปึก!
"กรี๊ด!"
ร่างบางล้มลงข้างทางทันที
หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นว่ารถของตัวเองพุ่งชนเข้ากับรถสปอร์ตสีดำคันหรูที่จอดอยู่ริมถนน
"ซวยแล้ว..."
พิมพ์ดาวหน้าซีด
แค่ดูก็รู้ว่ารถคันนี้ราคาแพงกว่าชีวิตเธอทั้งชีวิตรวมกันเสียอีก
ประตูรถถูกเปิดออก
ชายหนุ่มร่างสูงก้าวลงมาท่ามกลางสายฝน
สูทสีดำเข้ารูปขับให้เขาดูสูงสง่า
ใบหน้าหล่อเหลาราวกับหลุดออกมาจากปกนิตยสาร
แต่ดวงตาคมเย็นชานั้น...
ทำให้พิมพ์ดาวรู้สึกหนาวยิ่งกว่าสายฝน
"เธอชนรถฉัน?"
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น
พิมพ์ดาวรีบยกมือไหว้
"ขอโทษค่ะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ"
ชายหนุ่มก้มมองรอยขีดข่วนบนตัวรถ
ก่อนหันกลับมามองเธอ
"รู้ไหมว่าค่าซ่อมเท่าไหร่"
หญิงสาวเม้มปาก
"ขะ...ขอโทษค่ะ"
"ห้าแสน"
"ห๊ะ!"
พิมพ์ดาวแทบทรุด
ห้าแสน?
เธอมีเงินในบัญชีไม่ถึงห้าพันด้วยซ้ำ
"ฉันไม่มีเงินจริง ๆ ค่ะ"
"งั้นก็ขายรถ"
"รถฉันยังราคาไม่ถึงหมื่นเลยนะคะ!"
ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่ง
ก่อนยกยิ้มมุมปาก
รอยยิ้มที่ไม่ได้ดูใจดีเลยสักนิด
"งั้นใช้หนี้ด้วยอย่างอื่น"
"คะ?"
"มาทำงานให้ฉัน"
พิมพ์ดาวกะพริบตาปริบ ๆ
"ทำงาน?"
"เลขาส่วนตัว"
"ฉันเนี่ยนะ?"
ชายหนุ่มพยักหน้า
"จนกว่าจะใช้หนี้หมด"
"แต่ว่า..."
"หรือจะจ่ายห้าแสนตอนนี้"
หญิงสาวเงียบกริบ
สุดท้ายก็ต้องยอมพยักหน้า
เพราะไม่มีทางเลือกอื่น
ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
"พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้า"
"ที่ไหนคะ"
"บริษัทไททันกรุ๊ป"
พิมพ์ดาวชะงัก
ชื่อบริษัทนี้เธอรู้จักดี
เจ้าของคือมหาเศรษฐีหนุ่มที่สื่อขนานนามว่า
"ไททัน"
นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดและเย็นชา
และตอนนี้...
เธอกำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนั้น
"คุณคือ..."
"ไททัน"
หัวใจพิมพ์ดาวตกวูบ
คนซวยที่สุดในโลกคงเป็นเธอแล้ว
ชนรถใครไม่ชน
ดันมาชนรถของไททัน
ชายหนุ่มหันหลังเดินกลับไปที่รถ
ก่อนจะหยุดฝีเท้า
แล้วเอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับมา
"พรุ่งนี้ห้ามสาย"
"ถ้าสายล่ะคะ"
"เธอไม่อยากรู้หรอก"
พูดจบเขาก็ขึ้นรถและขับจากไป
ปล่อยให้พิมพ์ดาวยืนตัวเปียกอยู่กลางสายฝน
พร้อมความรู้สึกเดียวในหัว
ชีวิตเธอกำลังจะพังเพราะผู้ชายที่ชื่อไททันแน่นอน...