Lale’den,
Hapsedildiğim odada uyandığım gün ikindiye dönerken nihayet kapının kilidinde anahtar sesi duydum.
Açan Şervan olmasın da kim olursa oldun diyordum ama maalesef yine nefret ettiğim suratını gördüm.
“Hadi kalk bakalım, bu kadar tembellik yeter.”
Acaba sevimli falan olduğunu mu zannediyordu! Ayaklanıp yüzüne bakmadan odadan çıkacağım zaman kolumu yakaladı.
“Ne bu tafralar?”
Şaşkınca yüzüne baktım, şizofren falan olabilir mi diye. Çünkü değilse şu durumda güler yüz beklemesi büyük saçmalıktı. Bıkkınca bakışlarımı yüzüne çevirdim.
“Ne yapabilirim ki, öldüreceğim diyorsun, teşekkür mü edeyim?”
Kısık bir sesle güldükten sonra suratına çapkın gözüktüğünü sandığı bir sırıtma yerleştirdi.
“Karımın yanında nasıl konuşmamı bekliyordun ki?”
Ciddi olabilir mi diye yüzüne baktım.
“Ö
