Mervan’dan,
Maral yengemi eve getirdikten sonra annem, abilerimin eşleri ve kız kardeşim onlarca kez odasına girip çıktı ama Delal bir kez bile çıkmadı.
Akşam yemeği saatinden sonra artık herkes odalarına çekilmeye başlarken Berivan’a eşyasını hazırlayıp yengemin yanına inmesini söyledim. Hasta hali ile yalnız kalamazdı sonuçta.
Ben koridorun başında voltalar atarak karımın odadan çıkışını beklerken elinde çıkınıyla Berivan tekrar gözüktü.
Ellerimi belime atıp yanıma gelmesini bekledim, sanki benden korkuyor gibi adımlarını seyrek atarak geldi. Nihayet yanıma ulaştığında, suratında bütün sorularımın cevapları vardı aslında yine de sordum.
“Ne oluyor Berivan?”
“Şey abi, Delal yengem ablasının yanında kalacakmış.”
Bu fikir kimden çıkmış, merakla sordum.
“Kim diyor?”
“Maral abla.”
V
