.
.
“กูขอจูบมึงได้ไหม”
“อะไร...อุ๊บ!!” ไม่พูดเปล่า ไม่รอคำตอบไม่รอการอนุญาตใดๆ ทั้งนั้น เพราะเขาไม่ได้จะขออนุญาต แต่เป็นการบอกกล่าวเหมือนประโยคบอกเล่าว่าเขาจะทำและเขาก็ทำมันทันทีอย่างไม่รีรอ ปล่อยให้คนตัวเล็กตาค้างอยู่อย่างนั้น
มือหนากระชับเอวบางในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น มืออีกข้างประคองท้ายทอยร่างบางไว้ไม่ให้หนีไปไหน รสจูบที่อ่อนหวานแต่ไม่อ่อนโยนทำเอาคนร่างเล็กถึงกับแทบยืนไปอยู่ หัวหมุนติ้วไปหมด เคลิบเคลิ้มไปกับการนำพาของลิ้นร้อนที่ควานเข้ามาในโพรง ลิ้นนุ่มตวัดพัวพันลิ้นเล็กของเธออย่างชำชอง เสียงรสจูบจวบแจ้วจนคนได้ยินถึงกับรู้สึกวูบวาบอ่อนไหวไปหมด
จากตอนแรกที่ยังมึนๆ งงๆ อยู่ก็กลับกลายเป็นจูบตอบรับอย่างเผลอไผลตามอารมณ์ร่วม มันทั้งคิดถึงทั้งโหยหาจนน่ากลัว...เขาเก่งเรื่องพรรค์นี้ หรือเพราะใจของเธอจำยอมกันแน่นะมันถึงนำพาได้ง่ายดายอย่างนี้ แขนเรียวเล็กคล้องรั้งคอหนาเพื่อให้ตัวเองหยัดกายได้ไม
