.
.
“มึงยอมให้ไอ้เด็กเวรนั่นกอดไง!”
“กูยังไม่มีใคร กูจะกอดกับใครมันก็สิทธิ์ของกูไหม”
“.......”
อนณถึงกับพูดไม่ออก เพราะมันก็คือความจริง เขาเองนั่นแหละที่มีสิทธิ์อะไรไปหวง แต่เหมือนหัวใจจะไม่ยอมฟังเหตุผลของสมอง กลับยิ่งรู้สึกไม่ชอบใจมากกว่าเดิมในคำตอบ เขาคว้าอลิซเข้ามากอดแน่นจนอลิซเองก็ตกใจว่าทำไมอยู่ๆ เขาถึงทำแบบนี้ อลิซได้ยืนตัวแข็งทื่อก่อนที่เขาจะผงะตัวออกแล้วจับปลายคางมนสวยเชิดขึ้นหวังจะช่วงชิงริมฝีปากของเธอตามใจสั่ง
อลิซเห็นอย่างนั้นก็รีบผลักตัวเขาออกอย่างแรง ในใจนึกโกรธไม่น้อยที่เพื่อนชายคนสนิทคิดจะทำแบบนั้น สายตาดวงสวยจ้องมองเพื่อนสนิทอย่างไม่เข้าใจ
“ไหนว่ามึงไม่มีใครจะทำอะไรก็ได้ไง งั้นกูก็มีสิทธิ์ทำเหมือนกัน”
“ทั้งที่มึงพึ่งไปจูบกับคนอื่นมาเนี่ยนะ ถ้ามึงอยากมากก็โทรหาผู้หญิงของมึงดิวะ”
“แล้วทำไมเป็นมึงไม่ได้?”
“มึงลืมไปแล้วหรอ ว่ากูเป็นเพื่อนมึงนะอนณ”
“........”
“มึงกล
