Episode 11: ร่องรอย [2]
915 Words
แชะ แชะ แชะ
“ชิดอีกนิดครับ”
นานะทำตามคำสั่งของช่างภาพเธอโน้มตัวลงมาใกล้ชายหนุ่มที่อยู่ใต้ร่างทำให้หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดตัวนั้นเกยอยู่บนอกแกร่งอีกทั้งริมฝีปากเย้ายวนยังห่างจากปากหยักเพียงไม่กี่นิ้วรู้สึกถึงลมหายใจเป่ารินรดแก้มเนียนอีกด้วย
“หูย... ภาพนี้ทะเลร้อนมากค่ะคุณน้า”
นิดหน่อยเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นท่าทางการโพสของทั้งคู่ แถมสายตาของคนทั้งคู่ก็คล้ายจะสื่ออะไรบางอย่าง
เมื่อใกล้เที่ยงทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนและรับประทานอาหารนานะชวนดินกับแซมมี่มานั่งโต๊ะเดียวกันอย่างเป็นมิตร
“ทำงานกับพี่ดินนี่สนุกมาก ๆ เลยนะคะ”
“พี่ก็สนุกเหมือนกัน นานะโพสท่าเก่งมากครับ” ชายหนุ่มเอ่ยชมจนดาราสาวเขินอาย
“ขอบคุณค่ะ”
อาการอายม้วนของนานะทำให้แซมมี่มองหน้ากันกับนิดหน่อยอย่างรู้กัน แต่พวกเธอก็ทำเป็นไม่สนใจเพื่อให้ทั้งคู่คุยกันอย่างเป็นส่วนตัวถือเป็นมารยาทที่ควรทำถึงแม้หูจะได้ยินทุกบทสนทนาก็ตาม
“เสร็จงานแล้วพี่ดินอยู่เที่ยวด้วยกันก่อนสิคะ นานะว่าจะพักผ่อนสักวันสองวัน ถ้าพี่ดินอยู่ด้วยเราคง...” นานะเว้นวรรคเพื่อทอดสะพาน สายตาที่มองมานั้นเปิดเผยความรู้สึกทั้งหมดอย่างไม่คิดปิดบัง
“พี่มีงานต่อครับ ต้องกลับพร้อมพี่แซมมี่เอาไว้ครั้งหน้าแล้วกันนะ”
“ก็ได้ค่ะ แต่พี่ดินต้องสัญญากับนานะนะคะว่าจะไม่ลืมนานะ”
“ครับ พี่จะลืมนานะได้ยังไงล่ะ”
ดินไม่คิดสานต่อกับนานะ เพียงแต่เอ่ยตามมารยาทเท่านั้น เพราะยังต้องทำงานด้วยกันในอนาคตจึงไม่ได้ตัดสัมพันธ์อย่างรุนแรง และเขาก็เป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่เอ่ยคำที่กระทบกระเทือนจิตใจฝ่ายหญิง
@ โรงพยาบาล T
ณชากับแม่ของเธอนำกระเช้าเข้ามาเยี่ยมคนป่วยในห้อง VIP ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง พอได้ยินว่าคุณแพรวพรรณเข้าโรงพยาบาลก็ร้อนใจจึงรีบโทรหาลูกสาวให้มาเยี่ยมว่าที่แม่ย่าเป็นเพื่อน
“เป็นยังไงบ้าง”
“ไม่เป็นไรแล้ว แค่มานอนเล่นเฉย ๆ” คุณแพรวพรรณเอ่ยอย่างสบายอารมณ์ไม่มีอาการของคนป่วยเลยแม้แต่น้อย แถมยังไม่มีสายน้ำเกลือระโยงระยางอีก
“อย่าบอกนะว่าเธอแกล้งป่วยให้ลูกชายเป็นห่วงอีกแล้ว”
“ก็ส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งก็อยากมาทำสวยด้วย” สาวสองพันปียิ้ม เป็นที่รู้กันว่าทีมศัลยกรรมความงามของที่นี่คืออันดับต้น ๆ ของประเทศ
“หึ ๆ เธอเนี่ยนะชอบจริง ๆ เลยให้ตัวเองเจ็บตัวเนี่ย”
“ทำแล้วสวยก็ต้องทำสิ หนูณชาเป็นไงบ้างช่วงนี้แม่ไม่ค่อยเห็นหน้าเลย” ประโยคหลังท่านเอ่ยถามว่าที่ลูกกสะใภ้
“ก็โอเคค่ะ งานยุ่งนิดหน่อยค่ะจะปิดต้นฉบับนิตยาสารด้วย”
“เห็นว่าไปช่วยงานกองถ่าย เป็นไงบ้างสนุกมั้ย?”
“ก็สนุกดีค่ะ ได้ทำอะไรใหม่ ๆ”
ท่านชวนคุยกลัวณชาจะเบื่อที่ต้องมารอคนแก่คุยกัน ดีใจไม่น้อยที่รู้ว่าณชาได้ทำงานในกองถ่ายเรื่องเดียวกับที่ดินเล่น แบบนี้ก็ได้ใกล้ชิดกันทุกวันสิ่งที่ท่านมาดหมายเอาไว้ก็จะสำเร็จเร็วขึ้น
“แล้วกับตาภูเป็นไงบ้าง เห็นว่าทำงานด้วยกันนี่”
“ก็โอเคนะคะ ภูทำงานเก่งค่ะ ไม่ติดปัญหาอะไร”
เมื่อพูดถึงชายหนุ่มณชาก็อดโมโหตัวเองไม่ได้ที่เผลอตัวเผลอใจให้เขาแบบนั้น อีกทั้งเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วชายหนุ่มยังทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดี อยู่ ๆ ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาที่ขั้วหัวใจอย่างไม่รู้สาเหตุ เธอไม่คิดจะเรียกร้องหาความรับผิดชอบจากผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นหรอก อย่างไรเสียไปก็ถือว่าเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งก็แล้วกัน
ด้วยความที่ณชาเรียนจบจากต่างประเทศความคิดค่อนข้างเปิดกว้าง และเธอเองก็ไม่มีเวลามาฟูมฟายกับสิ่งที่เสียไปเอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า ส่วนเรื่องแต่งงานณชาก็คิดว่ามันยังไกลเกินกว่าที่ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่จะไปถึง
“นอกจากงานแสดงจะเก่งแล้ว งานที่บริษัทก็รับผิดชอบโปรเจคใหญ่ ๆ เสร็จไปหลายโปรเจคแล้วนะ เธอไม่ต้องห่วงเลยนะว่าถ้าแต่งงานกันไปหนูณชาจะลำบาก” คุณแพรวพรรณอวนลูกชายตัวเองสุดฤทธิ์หวังว่าณชาจะเห็นความดีข้อนี้
“ฉันไม่ห่วงหรอกย่ะ ห่วงแต่แม่คนนี้แหล่ะมัวทำแต่งานไม่ค่อยดูแลตัวเอง กลัวมีลูกยากน่ะสิ”
ลืมไปเลย ...ณชาต้องทานยาคุมฉุกเฉิน เพราะเมื่อคืนดินไม่ได้ป้องกันถ้าเกิดพลาดท้องมาจะทำยังไงล่ะ เธอนับชั่วโมงในใจคร่าว ๆ ทานตอนนี้ยังทัน
“เอ่อ... หนูขอตัวลงไปซื้อของสักครู่นะคะ”
“อ่าว รีบไปไหนกัน”
“ช่างเถอะ สาว ๆ ก็อย่างนี้แหล่ะ”
เพื่อนสนิทคุยกันอยู่นานนับชั่วโมงกว่าจะคุณนภาจะกลับบ้าน ซึ่งณชาก็ไม่ได้ว่าอะไรความกังวลของเธอได้หมดไปแล้ว
- Writer
