ท้องฟ้าเริ่มมืดคล้ำเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทของยามค่ำ ตอนนี้เป็นเวลาหนึ่งทุ่มกว่าแล้วลลินเพิ่งจะกลับถึงบ้านพร้อมความรู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่ทว่าขณะที่เธอกำลังจะเดินเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องจู่ๆ ฝีเท้าก็ค่อยๆ หยุดลงเมื่อพบว่าร่างคนเป็นสามีนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ภายในห้องรับแขกคนเดียวเงียบๆ สีหน้าของเขาในตอนนี้ก็เหมือนจะดูไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ราวกับว่าเขากำลังเป็นทุกข์ในเรื่องอะไรสักอย่างหนึ่ง
เดิมทีลลินยังลอบติดใจกับเรื่องซุบซิบในวันนี้อยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาเศร้าสร้อยของคนเป็นสามีแล้ว เธอก็ปล่อยวางเรื่องนั้นลง ก่อนจะเดินไปวางกระเป๋าทำงานไว้บนเคาน์เตอร์ตกแต่งใกล้ๆ แล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟาข้างกายเขาในทันที
“เป็นไปอะไรคะคุณ ทำไมดูเศร้าแบบนั้นล่ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ” มือเล็กบางวางบนแผ่นหลังกว้างของคนเป็นสามีพลางกล่าวถามเสียงทอดอ่อนด้วยความเป็นห่วง
กวินที่ได้ยินคำถามนั้น เขาก็ถ
