O sözlerini tamamlayınca, tüm kızgınlığımla karşısında dikildim. "bana baksana sen, kendine gel kendine. Azaser falan dinlemem, alırım şimdi ayağımın altına seni.. şalterlerimi attırma lan benim!" dedim ama ödümde kopmuyor değil. Annem ve babam, birbirlerine şaşkın şaşkın baktılar ama en çok şaşıran Azaser'di. Hiç böyle bir tepki vereceğimi beklemiyordu.
"Yeşilçam'ın hangi kkırathanesinden çıktın lan sen? sevdiklerine biri bir şey yapaymışta sonu ölümmüş! buldun babayı artist artist laflar... cıks cıks cıks!"
O çok sevdiğim yeşil gözleri kocaman açılmıştı. Ağzını açıp bir şey söyleyecek olunca, anında sol elimi kaldırıp işaret patmağını gözüne sokmak ister gibi ona uzattım. Delirip inşallah parmağımı ısırmazdı.
"det! sakın konuşma! çabuk Serhan ol bakayım, aaa hiç çekemem ben böyle ik
