"For what?" He cleared his throat.
Napalunok ako. I was about to say something nang mag-ring ang telephone sa desk niya. He grabbed the phone 'tapos ay tinalikod niya ang swivel chair mula sa 'kin.
I puffed a breath saka umupo na lang muna sa visitor's chair niya. Hinimas-himas ko ang nanlamig kong hita. I looked around sa napakalamig niyang opisina.
It was huge but plain. Walang ka-design-design kundi isang painting lang ng dagat sa may dingding. My brows crossed as I saw his couch sa may sulok; katulad na katulad iyon ng sofa ko sa office na binigay lang ng unknown donator.
Napatingin ako kay Adam nang ilapag niya ang telephone as his gaze locked at my eyes. My lips trembled when I tried to talk.
"I'm so--"
"I need to go." Tumayo siya't tuloy-tuloy na naglakad palabas ng opisin
