ตอนที่ 25 ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร
เจียงหยุ่นมองขนมปังสามเหลี่ยมขนาดพอดีคำตรงกลางสอดไส้ด้วยผัก เนื้อ และไข่ คิ้วหนายกขึ้น พลางเงยหน้ามองใบหน้าที่คาดหวังของเด็ก ๆ ก็ไม่ลังเลที่จะหยิบมันขึ้นมากัดกินคำโต ครั้นเมื่อได้กินเข้าไป เขาก็ต้องแปลกใจไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไร ยอมรับเลยว่าตั้งแต่เขาได้รู้จักกับครอบครัวนี้ ไม่มีวันไหนที่จะไม่แปลกใจเลยจริง ๆ
"อร่อยมากเลย น้ำราดเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ ผสมกับขนมปัง ผักและเนื้อเข้ากันอย่างลงตัว เด็ก ๆ ทำเองเหรอครับ"
"ใช่ค่ะ...หนูกับพี่ทำเอง แต่แม่เป็นคนสอนนะคะ" เฟยหงยิ้มตาหยี เธอยื่นน้ำผลไม้สดไปตรงหน้า เจียงหยุ่นรับมันมาดื่มอย่างเต็มใจ น้ำส้มคั้นสด ๆ กินกับแซนด์วิชก็เข้ากันได้ดี เพียงไม่นานอาหารเช้าบนโต๊ะก็ถูกทั้งสี่คนกินลงท้องไปจนหมด จะบอกว่าแซนด์วิชก็ไม่เหมือนเสียทีเดียว ซูฮุ่ยหมิงนำแป้งที่ใช้ทำซาลาเปามาอบเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม และตัดออกมาเป็นรูปสามเหลี่ยม ดูคล้า
