BLOODFEUD 2

Kabanata 11

Kabanata 11

Mabilis kaming dumapa nila Kyro nang bigla silang magpaputok ng baril sa amin.

Sinadya nilang asintahin ang likod namin, hindi kami mismo. Yumuko ako at tinakpan ang tenga.

Pare-parehong nasa lapag ang mga baril na hawak namin dahil sa biglaang ginawa nila Aitana at Azea.

Mabilis akong nag-angat ng tingin nang tumahimik ang paligid.

"s**t!" I cursed loudly.

It came as bolt from the blue... still in surprise, seeing my bestfriend... my sister rather.

She's f*****g alive! I pursed my lips to contain a curse.

"Kyro!" sigaw ni Giusteo sa kaniya nang magpaputok din iyon.

Tumtakbo na palayo sa amin sina Aitana at Azea na ipinagtaka ko. s**t, Azea...

They manipulated her by machines and implanted devices too? What the f**k? I can't deal with this s**t!

Those f*****g Cruors... gonna make them pay.

"Bakit? Kalaban sila!" sigaw pabalik ni Kyro at umasinta ulit.

Matalim ang tingin ko nang nilingon siya.

"You are just wasting ammos!" I shouted at him with glaring eyes. "They are cybernetically enhanced. You can't kill them with your gun."

I transfixed my gaze to Giusteo when he interrupted.

"No," kontra agad ni Giusteo. "Just stop it Kyro. Hindi tayo sigurado kung gaya na rin ba talaga ni Aitana si Storm. Baka mapatay mo pa tangina!"

Napailing ako nang maintindihan iyon. Tinutukan niya pa ng baril si Kyro para matigil ang ka-miyembro.

Napaawang ang bibig ni Kyro at marahang napailing sa narinig.

"Habulin nalang natin," inis na sabi ko at pinulot muli ang baril na nabitawan.

"Makakapasok ba tayo?" tanong ni Kyro at sumunod.

"Kaya 'yan!" mariing untag ko at agad na tumakbo.

Mabilis silang nawala sa paningin namin pero iisang diretso lang naman ang daan kaya tinahak na namin.

Unti-unting bumagal ang takbo namin nang makarating sa b****a. Bumaba ng tingin ko sa buhangin ng construction site ng village at nakita ang bakat ng tapak doon.

"Walang bantay," hinihingal na untag nk Kyro.

"Obviously, they are welcoming us..." I said with dagger eyes.

"What if, it's a trap?" Giusteo concluded.

I can see on his eyes the doubt but same with the excitement because he knew, his Storm is alive.

It's good that he can control his emotions. He's lifting his trait being observant although I know, he wants to see her again... badly.

"Let's try for this one," I said, panting. "We'll go back immediately.

Tumango sila at sumunod ulit sa pagtakbo. Nahinto kami nang makakita ng iba pang daan. Medyo maputik na roon at tatlong liko ang pamimilian namin.

Nag-angat ako ng tingin at nakita ang kabuuan ng itaas ng puting estraktura na nakita namin.

"I can't see clearly the footprints. f**k it," Giusteo cursed loudly.

Patong na ang sunod-sunod na tapak mula pa kanina. Makapal at hindi malinaw na makita.

"Sandali," untag ko at lumuhod para tingnan ang putik.

Semento iyon kaya nagkalat na para bang may on-going na construction sa paligid kahit wala naman. Sobrang tahimik, kami lang maririnig.

Agad kong kinapa iyon at pinakiramdaman kung anong pinakabasa at bago lang. Siguradong kanila iyon dahil wala namang ibang tao. Diretso akong tumayo nang matapos.

"Kaliwa," tinanguan ko sila.

Mabilis silang sumunod na lumiko ako papunta roon. Dumidilim ang paligid dahil nahaharangan ng hindi tapos na mga establishment.

Huminto kami nang makita ang naghihintay sa aming puting pader. Walang ibang daan at lusutan.

Hinihingal ko silang nilingon. Salubong ang mga kilay at kunot ang mga noong napailing. Bumuntong hininga ako.

"This can't be," I said and cursed loudly.

Agad kaming tumingala nang makarinig ng ingay. Malaking salamin na bintana iyon. Walang veranda o teresa, saktong laki lang ng usli ng semento at mas mababa iyon.

Parang sinadya iyon na pwedeng gawin para pasukan o labasan ng kung sino.

Mabilis kong kinapa ang rope dart na dala sa bulsa ng cargo pants. Agad akong natigilan nang marinig ang malakas na tunog sa earpiece.

"s**t," Giusteo cursed, holding his ear.

I gestured them to be silent.

"Go back now," Vielle said authoritatively.

"Sandali lang," mariin untag ko.

Kita ko rin ang pagdadalawang isip kay Giusteo at Kyro. It's freaking visible.

Dinig ko pa ang pagmamatigas ni Vielle pero hindi ko pinakinggan iyon. Agad kong hinagis ang lubid at umakyat.

Itinuon ko ang tingin sa inaakyatan. Napapalingon din bahagya sa puting pader na nasisira ko dahil sa putik na lumalapat doon.

Hindi ko na nahintay na makasunod sina Giusteo at Kyro at agad na hinarap ang malaking bintanang salamin.

"Ate," Vielle called again perilously.

Agad napaawang ang bibig ko nang makita kung ano ang nasa loob. Marahan akong napailing at nakaramdam ng kakaiba.

Unexplainable feeling, looking on it. I left myself open-mouthed.

Mas nagulat dito kaysa kaninang nakita kung sino ang kasama palagi ni Aitana.

"What the f**k?!" Giusteo muttered a curse slowly.

It was Azea... lying down in a hospital bed with machines and cables interconnected to her body.

Payapa ang tulog niya sa kabila ng mga nakakabit na iyon. Kita ko ang pulang likido na dumadaloy sa malinaw na tubo.

Dalawang doctor ang kita kong nakatalikod sa gawi namin. Napaawang ang bibig ko nang pumasok doon ang Azea na nakilala namin kanina.

"Woah," manghang bulong ni Kyro at nakatulala.

Bumalik ang tingin ko sa nakahigang Azea. Halos hindi ako makahinga nang makumpirmang siya iyon. Yung mga galos niya mula sa aksidente ay kitang-kita pa rin.

"Storm..." Giusteo whispered softly.

He shook his head incredulously. He continuously cursed loudly and held his forehead in frustration.

"Tangina," mura ko nang makitang pinaupo halos sa tabi lang ni Azea ang isa pang pekeng Azea.

Nanatiling nakaawang ang bibig ko nang makitang buksan ang leather suit na soot niya.

A built machine with steel hands started moving. My eyes widened when it suddenly opened the woman's back.

The cyborg Azea shouted in writhing pain.

"Yuck," reklamo ni Kyro.

Hindi ko iyon pinansin at nanatiling nakatitig. Umuusok iyon dahil may ginagawa ang makina. Kita ang kakarampot na lamang loob ng tao dahil puro bakal na ang loob noon.

Different kinds of wirings, implanted devices and chips. I cursed loudly. How can they do this s**t? They are f*****g impossible!

"I have a camera here, wait," Giusteo said, talking to the person in the line. "It's already connected there."

He positioned it, letting them to see this also.

Napailing ako nang ikonekta nila ang isang wire at tubo na nakakabit kay Azea na hanggang ngayon ay nakapikit pa rin.

"Do you think... she's still alive?" Giusteo asked and looked. "Or it's only machines..."

"No," I instantly shook my head. "It's not the machines. She's f*****g alive."

Mariin akong napapikit nang maisip na maari ang sinabi ni Giusteo.

No, I believe it. She'll fight it.

I looked around to the laboratory to divert my attention. There are plenty of laboratory apparatus. Looks like they are going and under an experiment.

"Operations and experiments. It's Stimulation and DNA Extraction..." Laxner said in the line. "In my conclusion, they are using it for the cyborg 'Azea', imitating her against the Tria and HA."

"It's obvious," Vielle added. "Siguradong gagamitin nila sa atin iyan para makalamang. Sad for them, it's not gonna happen."

Ibinalik ko ang tingin sa loob. Lalong lumakas loob ko nang makitang buhay si Azea. Sana lang ay kayanin niya ang eksperimentong ginagawa nila.

"They will regret more, keeping her alive..." I remarked dangerously.

They made that woman look alike with Azea to probably fool us. They will use her to manipulate us because we longed for her since the accident, her death...

They planned it all. Those f*****g Cruors.

"We are near," Vielle informed.

"Can I ask something, Vielle?" I interrupted

She stayed silent.

"What happened to the ranking to Hood Association?" I'm confused about the other hoods.

I can't help to think that they are connected to this s**t. I don't have any news from the Prometheus and the rest hoods.

They might move against us because of it.

"Tinanggal ko na 'yon simula nang malaman ang tungkol sa Fortnite."

Tumango lang ako kahit hindi niya nakikita at ibinalik ang tingin sa loob ng laboratoryo.

"Bumalik na kayo, ate," untag ni Vielle.

"Sandali nalang," sabi ko at ibinalik ang tingin kay Azea.

Damn these Cruors. They will surely pay. I'll rip off their heads.

Natigilan ako nang maramdaman ang cellphone sa bulsa. Agad ko iyong kinuha at sinagot pero ang mata ay na kay Azea pa rin.

Nanatili ang titig ko sa kaniya. I missed her. She's alive.

"Laxur," I heard Trevan's voice on the line. "You didn't follow the plan again."

Nabaling ang tingin ko sa puting ilaw nang marinig ang boses niya.

"Nasaan ka na?" diretsong tanong ko.

"We are going back to Gorostiza," he answered quickly. "Go back to plan too."

"Alam ko," tamad na sagot ko at ibinalik ulit ang tingin kay Azea.

Binaba ko na ang tawag at hinarap sina Kyro.

"Magpapaiwan ako," ani Giusteo na hindi kami hinaharap, nanatiling nakatitig kay Azea.

"Sigurado ka?" tanong ni Kyro.

"Palagi," tumango siya.

Mabilis namin siyang tinalikuran ni Kyro at bumaba ulit sa lubid na iyon.

"We are here outside," I heard Mako's voice in my earpiece.

"Papunta na kami," imporma ko at patuloy na naglakad.

Hinawakan ko ang baril sa bulsa para maging handa kung sakaling may haharang sa amin. Imposibleng hindi nila alam na narito na kami.

Siguradong marami silang camera sa paligid at nakikita kami. Maliban nalang kung ang mismong boss ay may pinagkakaabalahan ngayon.

Bumungad sa amin si Vielle kasama sina Atasha, Mako at Kael lang.

"Nasaan ang iba?" tanong ni Kyro.

Vielle removed her earpiece and nodded to us.

"Nasa loob na," she smirked perilously.

Nanatili ang kakaibang tingin ko sa kaniya. Naglabas siya ng blueprint ng gusali.

They gaped, realizing how did she get it.

"We'll go in this room," she pointed a place labeled as Laboratory 3. "Inside are the Cruors."

Napaawang ang bibig ko at nag-angat ng tingin sa kaniya.

"You are sure?" I asked perplexedly.

"I am," she remarked perilously.

Sinundan namin siya nang mag-umpisang lumakad papunta sa puting gusali na iyon.

Napahinto kami nang harangin ng tauhan ng mga Cruor. Napangisi ako nang tablan sila ng bala. Marami pa rin ang purong tao lang.

"f**k you," Kael cursed while continuously firing a gun.

Atasha was holding a flame rifle against the possible cyborgs who will attack us. She became observant around the Cruor's people.

Itinulak ni Mako ng baril ang harap na pinto nang marating namin. Mabilis iyong bumukas dahil sa malakas na pwersa.

Sunod-sunod ang pagpapaulan namin ng mga bala sa kanila. Inihagis ni Kael sa amin ang ibang flame rifle na dala nila.

Kyro enjoyed burning the cyborgs with metal beneath the skin to death.

Bahagya akong napapapikit dahil sa liwanag at init na galing sa apoy ng flame rifle.

"How about Azea? We'll not go to her first?" Atasha asked in the midst of clash.

I pulled the trigger.

"Naiwan si Giusteo roon."

Tumango lang siya at hinarap na ang iba pang mga kalaban. Sobrang dami nila rito sa loob.

We burned them, same with the laboratory apparatus and machines. Chemicals and things for their experiments.

Nilingon kami ni Vielle at matigas na tumango. Sumunod kami agad sa kwarto na tinungo niya kung nasaan ang mga Cruor.

Amoy na nasusunog na wirings at plastics ang paligid. Lahat ng kagamitan nila laban sa amin ay sira na.

Marahas na sinipa ni Vielle ang pinto na narating namin. Amoy chemical agad ang sumalubong sa amin.

We immediately entered it with guns pointed to the people inside.

I gaped, looking them.

Lucien Levesque with Azria Solasta and my mom, Elixia Levesque. They are standing straight, looking fiercely to us.

Napatingin kami ni Vielle sa isa't isa na parehong salubong ang mga kilay. Nanatili pa ring nakatutok ang mga baril namin.

Dinig ko ang mura nila Mako sa paligid.

"I guess... we'll just see each other in the same time and same place... where the legit traitor is exactly standing."

It keeps on playing inside my mind, staring at Lucien. I silently cursed, holding my gun tightly.

"Kayo?" mahinang tanong ni Atasha at parang nawalan ng boses.

Walang emosyon na tumitig sila nang diretso sa amin. Dinig ko ang bayolenteng reaksyon mula kila Mako at sa Bloodfeud na kasama lang namin.

I continued looking around inside the white room. Aside from the glass cages and laboratory apparatus, I can't see anything.

"We'll just see each other in the same time and same place... where the legit traitor is exactly standing..." Vielle imitated Lucien.

This is impossible.

They remained quietly looking on us. I transfixed my gaze at my mom with asking eyes in confusion.

Umangat ang tingin ko sa likod nila nang may bumukas na pinto. Puti rin iyon kaya hindi aakalaing mayroong daan pwesto na 'yon.

Iniluwa noon si Aitana na diretso ng tingin kay Lucien. Tahimik pa rin sila at direktang nakatitig sa amin.

Aitana walked closely to Lucien.

Nilapat ko ang mga mata pabalik ulit kay Vielle. Tahimik din siya at matalim ang titig sa ina at kila Lucien.

A defeaning silence. No one dare to talk. We're staring upon each others with dagger eyes.

Mula kay Mama ay inilipat ko ulit ang titig kay Lucien. Ibang kaba ang naramdaman ko nang natagpuan ko ang mga mata niyang walang emosyon.

"This is fuckery," Mako whispered flabbergastingly.

Nanatili ang titig ko sa kanya nang nag-angat siya ng tingin sa likuran namin. Nagsalubong ang kilay ko nang delikado siyang ngumisi.

"Finally, you came out..." Lucien smirked perilously, looking at our back.

Lalong nagtaka ang reaksyon ko. Kita ko ang matalim na titig ni Elixia Levesque at Azria Solasta sa likod namin. Habang si Aitana ay nanatiling walang emosyon.

Nanatili ang pagtataka sa akin dahil wala akong narinig na kahit anong ingay mula sa likod. Hindi ako sigurado kung patibong ba iyon.

But I should trust them. I should trust my Mother...

Nilingon ko si Vielle. My sister smirked and nodded at me. Tumango ako sa kanya pabalik. Mahigpit ang hawak sa baril, marahan akong tumalikod at nag-angat ng tingin.

I gaped. My cousins gasped in shock.

I gaped, looking at them... looking to those people behind this bloody feud.

Marahan akong umiling, hindi naniniwalang sila iyon.

Nanatili ang titig ko sa kanya sa kabila ng mga malulutong na mura ng mga kasama ko.

A person whom I trusted to...

Trust is a big word... but a big disappointment too when it's broke.

Damn it.

Malamig ang diretsong tingin niya sa 'kin. Ibang-iba sa tuwing nakakasama ko. Hindi ko makilala ang mga mata niyang nakatitig sa akin.

Matalim ko siyang tiningnan, mahigpit ang hawak sa baril. Kaunti nalang ay malapit ko nang kalabitin ang gatilyo ng baril.

I didn't expect this fuckery. f**k it.

I stared at them with dagger eyes.

The real three people behind this feud and their boss...

The instrument of continuous flowing blood from bloody feud.

The Cruors.

Lourd Vanliere wearing a laboratory coat, smirking on us mockingly. Beside him are his grandchildren... Sage, Magnus... and Trevan.

-

LIV